Güneşli bir pazartesi sabahıydı.

Emir erkenden kalkmış,elini yüzünü yıkamış,okul üniformasını giymiş ve kahvaltısını yapmıştı.

Dişlerini fırçaladı ve koşarak ayakkabılarını giymeye başladı.

Emir bugün çok heyecanlıydı çünkü bugün fen bilimleri dersleri vardı.Emir’in en sevdiği derstti.Sabırsızlıkla evin önünde okul servisini beklemeye başladı.Ve birkaç dakika aradan sonra okul servisi gelmişti.

Emir çok mutluydu.

Okuluna varan Emir okul bahçesindeki arkadaşlarına sarılarak onlarla özlem giderdi.

Bir taraftan da çevreye göz gezdiriyordu.

Ders zili çalmıştı.Emir sevinçle sırasına oturdu.

“Acaba bugün neler öğrenecekti?”sürekli bunu düşünüyordu.Tüm sınıf sessizce öğretmeni bekliyordu.İlk ders fen bilimleriydi.Öğrenciler biraz bekledikten sonra öğretmen sınıfa gelmişti.

Ayhan öğretmen:

—Merhaba çocuklar.Bugünün konusu 4.ünitenizin 5.konusu olan evsel atıklar ve geri dönüşüm konusudur.

Bugünün konusunu söyleyen Ayhan öğretmen konuyu anlatmaya başlamıştı.Ve konunun pekişmesi için öğrencilere çeşitli videolar ve animasyonlar izletti.

Konuyu anlattıktan sonra çocuklara geri dönüşümle ilgili bir yarışma olduğundan bahsetti.Ve cümlesine ekledi:

—Unutmayın çocuklar çevreye karşı en duyarlı işi gerçekleştiren öğrenci,ödülü alır.

Çocuklar yarışma olduğunu duyunca epey heyecanlanmıştı.Ve düşünmeye başlamışlardı.

Sınıfın en hırçın ve kıskanç çocuğu Hakan geri dönüşümü anlatan rengarenk boyanmış bir resimle yarışmaya katılmayı düşünmüştü.Çizmeye başladı.Fakat çizimini hiç beğenmeyip buruşturduğu resim kağıdını sınıfın en meraklı ve zeki öğrencisi Emir’in kafasına doğru fırlattı.

Hakan’ın buruşturup attığı kağıdı Emir elleriyle sıkıca tuttu ve birden Ayhan öğretmenin derstte geri dönüşüm ile ilgili izlettiği animasyon aklına geldi.Animasyonda kesilmekte olacak bir ağacın dikkat çekici sözlerini hatırladı.

Durun yapmayın!Eğer böyle giderse hiç ağaç kalmayacak.Biz olmazsak dünyada oksijen olur mu? Oksijen olmazsa nasıl yaşarsınız hiç düşündünüz mü?Kullandığınız kağıtlarla yeniden kağıt yapmak varken,beni kesmeyin!

Bu sözleri hatırlayan Emir elinde tuttuğu buruşturulmuş kağıdı geri dönüşüm poşetine koydu.Bunu gören Hakan ise:

“Bu çocuk iyice delirdi bütün gün çöp topluyor.”diye içinden geçirdi ve Emir’e seslendi:

—Emir o resim çok kötü kağıt da kırıştı.Bir işine yaramaz yani.

Emir arkadaşı Hakan’a cevap verdi:

—Olsun,belki başkasının işine yarar.

Ayhan öğretmen ikisi arasındaki konuşmaları duydu ve:

—Çocuklar sessiz olalım lütfen.

Ve son ders zili de çalmıştı.

Okulun ilk günü böylece bitmişti.

Eşyalarını toparlayan öğrenciler birer birer sınıftan dışarı çıkıyordu.Sırasının üzerini toparlayan bir öğrenci sırt çantasını sırtına atıp elindeki metal kutuyu ,tam çöp kutusuna atıyordu ki Emir bu durumu gördü ve hızlıca çöp kutusunun önüne atlayarak metal kutuyu yakaladı. Durumu gören Hakan:

—Yine başlıyoruz dedi.

Emir’in aklına yine Ayhan öğretmenin geri dönüşüm ile ilgili izlettiği animasyon gelmişti.

Biz insanlar tarafından yolda yürürken önümüze çıkan bir metal kutunun tekmeyle yuvarlandığı sahneyi ve metal kutunun dikkat çekici sözlerini hatırladı.

Dur!Eğer benimle oyun oynayıp beni burda bırakırsan,yüzyıllarca kalırım burda.Beni yapmak için ne kadar toprak kazılıyor.Hatta kazılan bu topraklar yüzünden erozyon oluyor.Biliyor musun?

Bu sözleri hatırlayan Emir arkadaşının neredeyse çöp kutusuna atacağı metal kutuyu geri dönüşüm poşetine koydu.

Bu durum Ayhan öğretmenin de dikkatini çekmişti.

Tüm eşyalarını toplayan Emir okuldan çıkıyordu ki okul bahçesinde suyu biten arkadaşının plastik şişesini atmak için çöpe doğru gittiğini farketti.

Durumu gören Emir hemen arkadaşına seslendi:

—Dur atma!Arkadaşı şaşkınlıkla:

—Ne yapacaksın ki bu çöpü? dedi ve 

Emir yine cevap verdi:

—Şişenin yenilenmesini sağlayacağım.Kapaklarını da biriktirip engelli arkadaşlarımıza tekerlekli  sandalye alacağım dedi.

Emir’in bu cümleleri ardından arkadaşı da dediğini onayladı ama kafasına takılan bir soruyu da sordu:

—Peki ya geri dönüştürülemeyen malzemeler de var mı?

Emir cevap verdi:

—Elbette var bugünkü dersimizde Ayhan öğretmenimiz anlattı. Tek kullanımlık ürünler geri dönüşüme uygun değildir.

Bebek bezi,naylon,ayna,seramik,yağlı kağıt ve ampulü de örnek olarak verebiliriz.

Emir’in bu cevabı ardından arkadaşı:

—Teşekkür ederim Emir artık ben de biliyorum dedi ve Emir okuldan ayrıldı.

Bu arada okul bahçesinde geçen konuşmaları Ayhan öğretmen de duymuştu ve Emir’i okul çıkışı takip etmeye başladı.

Emir yolda yürürken Ayhan öğretmenin bugün derstte geri dönüşüm konusu ile ilgili izlettiği animasyonu tekrar hatırlamıştı.

Ve arkadaşına verdiği cevabın ne kadar doğru olduğunu düşündü.

Animasyon gözünün önüne geldi.

Kuraklık ortasında üzgün bir plastik şişenin hüzünlü cümlelerini hatırladı.

Ahh!Ahh!Attığınız her pet şişe doğaya ne kadar zarar veriyor bir bilseniz.

Üstelik beni petrolden yapıyorlar.

Ve biz petrolü yurtdışından alıyoruz.Ekonomiye verdiği zararı bir de siz düşünün artık.

İşte bu sözleri hatırlayan Emir yaptığı davranışın ve verdiği cevabın ne kadar doğru olduğunun birkez daha farkına varmıştı.Ve plastik şişesini de geri dönüşüm poşetine koydu.

Emir kendini çok mutlu hissediyordu.Doğayı korumak ve güzel tutmak onu heyecanlandırıyordu.

Sevinçli bir şekilde yoluna devam eden Emir’i Ayhan öğretmeni takip etmeye devam ediyordu.

Emir yolda yürürken çöp kutusunun hemen yanına bırakılmış kaldırımların üzerinde yarı açık bir ilk yardım çantası gördü.Çok merak etmişti. Gördüğü kadarıyla bu ilk yardım çantasında sargı bezi,yara bandı,maske,ilaç şişesi ve kutuları vardı.Ve bu malzemeler önceden kullanılmıştı.Emir bugünkü derstte Ayhan öğretmenin tıbbi atıklar konusunda yaptığı uyarıları hatırladı.O malzemelere kesinlikle dokunmamalıydı.Enfeksiyon kapabilirdi.Öyle de yaptı.Ve bugün öğrendiklerinin hayatı için çok önemli olduğunu bir kez daha anlamıştı.Mutlu bir şekilde yoluna devam etti.

Emir yolda giderken Neslihan teyzesini gördü ve her zamanki gibi yaptığı yemeklerden biriken atık yağları bir şişeye koyarak ona vermesini istemeyi düşünüyordu.

Neslihan teyzesi de Emir’i görünce:

—Emir hoşgeldin oğlum ben de kullanılmış kızartma yağlarını hazır etmiştim,diyerek ona doğru uzattı.Ayhan öğretmen de bu durumu görmüştü.

Bu durumu gören Ayhan öğretmenin de Emir’in düşünceleri hakkındaki merakı artmıştı ve onu takip etmeye devam edecekti.

Emir yolda giderken yine evsel atıkların geri dönüşümünün neden bu kadar önemli olduğunu Ayhan öğretmenin derstte geri dönüşüm ile ilgili izlettiği animasyondan hatırladı.

Bir balık deniz altında nefes alamayacak dereceye gelmiş mutsuz bir şekilde yüzmeye ve yaşamaya çalışıyordu.

Ve Emir balığın o üzücü sözlerini hatırlamıştı.

Off!Yine mi yağlarını lavaboya döktüler!Buralar iyice yaşanmaz bir hale geldi.İnsanlar her şeyi lavaboya atıp suları kirletiyorlar.

Ayyhh!Hasta oldum galiba...

Balığın bu acıklı sözlerini tekrardan hatırlayan Emir sadece atık yağların değil atık suların,şampuanların ve sıvı deterjanların da evsel sıvı atık olduğunu bugün öğrenmişti.

Daha umutlu ve kararlı bir şekilde her zamanki gibi gün içinde toplayıp geri dönüşüm

poşetine koyduğu malzemeleri Geri Dönüşüm Merkezine getirmişti.

Burada çöp kavramı yoktu.

Her bir malzeme,ilgili geri dönüşüm kutusuna atılıyordu.Ayhan öğretmen Emir’in bu davranışını görmüştü ve çok duygulanmıştı.

Emir öncelikle geri dönüşüm poşetinden buruşturulmuş kağıdı çıkarmıştı ve kağıtlar için özel olan geri dönüşüm kutusuna attı ve şöyle dedi:

—Hadi bakalım kağıt iyi yolculuklar,yakında görüşürüz.

Bu sırada derstte Ayhan öğretmenin kağıtların geri dönüşüm aşamaları ilgili izlettiği videoyu hatırladı.Tesislerde çalıştırılan makinelerin çalışması gözünün önünde canlanmıştı.Makinelerin ilginç ve oldukça önemli sözlerini hatırladı.

Topladığımız kağıtlar geri dönüşüm tesisinde kağıt yapma makinesine atılarak hamur gibi yoğurulur.Sonra merdanelerle açılarak yeniden kağıt yapılır.Bu sayede ağaçlar korunur.