Az getdik, çox getdik, dərə təpə düz getdik.

Gəldik çıxdıq meşəyə, oynadıq, həm əyləndik.

Əyləndikdən sonra, meşəni gəzməyə çıxdıq.

Mən dostlarımdan bir az aralanmışdım ki, birdən qarşıma bir maral çıxdı.

O, palıd ağacının altında məyus halda dayanıb, ətrafa boylanırdı.

Mən ona tərəf getdim və ondan dərdini soruşdum. O,bir "Ana maral" idi.

O balasını itirmişdi və onu axtarırdı.

Mən ona kömək etmək qərarına gəldim.

Onunla birlikdə balanı axtarmağa çıxdıq.

Uzaq məsafə qət etdikdən sonra, bir dərəyə gəlib çatdıq.

Dərədən bir az aralıda, kolların arasından bala maral çıxdı.

Ana maral çox sevindi.

 Sonra ana maral balasını götürüb yuvasına tərəf getdi.

Mən də evə tərəf üz tutdum...