ADADAKİ GİZEMLİ KUŞ

1.BÖLÜM

Çok eski zamanlarda insanların yaşadığı kıtalardan uzaklarda Atlas Okyanusu’nun hiç kimsenin bilmediği bir yerinde etrafı gökyüzüne kadar uzanan yüksek dağlarla çevrili, içinde çeşit çeşit meyve ağaçlarının ve bol bol tatlı su kaynaklarının olduğu bir ada varmış.

Bu adada ailesi ve diğer ada sakinleri ile birlikte Alçin adında bir kız çocuğu yaşarmış. Kısacık kesilmiş kıvırcık kızıl saçları güneşin altında göz kamaştırır, gök mavisi gözleri okyanusu kıskandırırmış. Minik burnundan başlayıp pembe yanaklarına uzanan çilleri ve gülerken ortaya çıkan çarpık dişleri ona bakan gözleri neşelendirirmiş.

Alçin de diğer çocuklar gibi sabah güneş doğarken uyanır, bahçelerinden mis gibi kokan taze sebzeleri toplar, tavuklara çaktırmadan kümesten yumurtaları alır, ak sakallı kara keçinin sütünü sağar annesi ile hazırladığı kahvaltıyı kardeşleri ve babasıyla birlikte yaptıktan sonra ceplerini çeşit çeşit meyveler ile doldurup adanın en yüksek tepesine tırmanmak için yola koyulurmuş.

1.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen:

Faruk DOĞRAMACI

Öğrenciler

Şehit Yüksel Ortaokulu

Sevgi ERCİYES

Nimet ÖZDEMİR

Şura Nur TOKAT

Şeyma Nur SANCAK

1I.BÖLÜM

Tepeye tırmanmak küçücük ayakları için zor olsa da dar patikalardan geçer, yolun sağını ve solunu kaplayan çalıkların ellerini ve ayaklarını çizmesine aldırmaz, su birikintilerinin içine atlar, yüzü gözü çamur, toprak ve çizikler içinde adanın en sevdiği yerine ulaşırmış.

Babasına yaptırdığı hamağa uzanır. Gökyüzü ile okyanusun oluşturduğu alabildiğine maviliğe, her an yeni bir şeyle karşılaşacakmış gibi, saatlerce bakar dururmuş.

Yine öyle günlerin birinde hamağında uyuklayan Alçin duyduğu sesle irkilmiş. Yerinden kalkmış ve sesin geldiği yöne, uçurumun kenarına kadar gelmiş. Aşağıyı görebilmek için olabildiğince eğilmiş, dakikalarca etrafa göz gezdirmiş ancak herhangi bir şey  görememiş.

Yeniden uyuklamaya devam etmek için hamağına doğru yöneldiği sırada aynı sesi ikinci kez duymuş. Kesinlikle aşağıda bir şey olmalıymış ancak bulunduğu yerden aşağıda ne olduğunu görmesi imkansızmış.

2.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen

Kadriye DOĞRAMACI

Öğrenciler

Bilge Kağan İlkokulu

Doğa AKGÜL

Ahmet Kaan GÖZÜBÜYÜK

Elif Beril BEKDEMİR

Duru DOĞRAMACI

Ayşe Dila ATAK

1II.BÖLÜM

Alçin sesin geldiği yönü bulmaya çalışıyormuş. Hem endişe hem büyük bir merakla. "Acaba kime ait olabilir bu ses?" diye kendi kendine soruyormuş. Belki; yavru bir ayı ya da yavru bir kurt, belki de yaramaz bir tavşan.. Merakı giderek artıyormuş Alçin'in. Çok tehlikeli olsa da denemeye değer diyerek aşağı inmeye karar vermiş.

Uçurumun kenarından iyice sarkarak aşağı bakmış ve bir kaya parçasına tutunarak sağ ayağını biraz aşağıda olan büyük bir taş parçasına basmış, sol ayağı da hala yukarıdaki kayanın üzerindeymiş. Yaptığı şeyin çok tehlikeli olduğunun farkında olsa da bir yandan da "Ya orada yardıma ihtiyacı olan bir hayvan varsa ve kurtarılmayı bekliyorsa!" düşüncesinden vazgeçememiş..

Ama hala çok merak ediyor ve korkuyormuş..

İşte tam o anda iki eliyle sımsıkı tutunduğu kocaman gövdesi olan ağacın dalı büyük bir çatırtı ile kırılmaya başlamış. Alçin'in korkusu daha da artmış, yüzü bembeyaz olmuş, kalp atışları hızlanmış. Aşağıdan gelen sesin ne olduğunu bir türlü anlayamadığı gibi Alçin'in imdat çığlıkları ile gelen seslerin karışması adeta gökyüzünde yankılanmış..

3.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen

Ayfer ÖZKAN

Hakkı ALTOP İlkokulu

Öğrenciler

Hazal ÇATALKAYA

Leyla Sena EKİCİ

Abdullah ARIK

Umut Kerem BEDİZ

4.BÖLÜM

Alçin çıktığı ağacın dalından düşmemek için sımsıkı tutunurken ; o esnada Laçin, annesinin verdiği cevizleri kıramamış ablası Alçinle birlikte kırıp yemek için onu adada aramaya başlamış. Alçin’in  yerini tahmin etmek onun için hiç de zor değilmiş. Çünkü adanın en güzel tepesi Anşen tepesinde her zaman ki gibi hamağında sallanarak hayaller kuruyor ve tüm hayallerini gelip kardeşine anlatıyormuş.

Laçin ablası gibi su rengi gözleri, bembeyaz teni ,fındık gibi duran pembe burnu ve şapkasının altından fırlayan sarı dimdik saçlarıyla minicik avuçlarına sığmayan küçücük cevizleri sepetin içine koymuş ve masal tadında ki hayalleri dinlemek için Anşen tepesine küçücük adımlarla ilerlemiş, bir anda uzaklardan bir ses duymuş. Bu ses Alçin'in sesiymiş. Acaba Alçin’e ne oldu? Neden bağırıyor? demiş.

Koşarak Alçin ‘in yanına doğru gelmiş. Alçin burada görünce şaşırmış? Kardeşini oradan kurtarmalıymış. Yavaşça kayalıklardan aşağı inmiş. .Laçin ağacın dalına çıkmada adeta bir maymun gibi kolay hareket edermiş ama bu sefer çok dikkatli olmazsa herhangi bir hata ikisini de uçurumdan  aşağı düşürebilirmiş; Laçin kardeşine elini uzatmış, kendine doğru çekmiş.

Yavaşça aşağıya inmişler. Ufak tefek sıyrıklar dışında ikisine de hiçbir şey olmamış. Birbirlerine sımsıkı sarılmışlar. Alçin olanları kardeşine anlatırken yine aynı sesi duymuş. Bu sefer tek değilmiş.

Ses kayalıkların ardından geliyormuş. İki kardeş gelen sese doğru yönelmiş. Başına gelenlerin sebebi olan o sesin sahibini bulmaya üç dört adım kalmış. Korku, heyecan ve merak dolu bakışlarla yürümüşler. Gördükleri karşısında gözlerine inanamamışlar. Gördükleri şeyi daha önce görmüş olabilirler miydi? Kayalıkların ardında ne işi vardı? İki kardeş birbirlerine şaşkın bakışlarla bakarken;

4.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen

Tuğçe Fatma Büyükkantarcı

90. Yıl Cumhuriyet İlkokulu

Öğrenciler

Yusuf Eren Kısa

Yasin Nacak

Hüseyin Çelik

Rumeysa Meryem Türkmen

5. BÖLÜM

    Karşılarında daha önce hiç görmedikleri yavru bir kuş duruyormuş. Işıl ışıl kanatları, uzun göz alıcı kuyruğu, küçük gagası ve fosforlu tüyleri olan çok güzel bir kuşmuş. O kadar güzelmiş ki Alçin ve Laçin gözlerini ondan alamıyorlarmış. 

    Zavallı kuş kanatlarını çırparak uçmaya çalışıyor, bu esnada minik gagasından sesler çıkarıyormuş. Alçin kuşa doğru yaklaşmış. 

Laçin ablasını:

   - Abla dur, belki annesi buralardadır. diye uyarmış. Ama Alçin kararlıymış. Elini kuşa doğru uzatmış. Korkmasını beklerken aksine kuş kanat çırpmayı bırakmış. Alçin’in gözlerine masumca bakmış. Alçin kuşu avuçlarının arasına almış. Kardeşine dönerek:

   - Acaba bu güzel kuş buraya nereden geldi? Bence bu adaya ait değil. Annesinin de buralarda olduğunu sanmıyorum demiş.

   İki kardeş kuşu alıp evlerine götürmeye ve ona bakmaya karar vermişler. Dikkatlice kayalıklardan çıkarak evlerinin yolunu tutmuşlar.

    Alçin’in annesi Elçin ve babası Yalçın da merak içinde kızlarını bekliyorlarmış. Alçin ve Laçin eve ulaştıklarında olan biteni anne ve babasına anlatmışlar. Elçin ve Yalçın bir yandan kızlarını dinliyor, diğer yandan daha önce görmedikleri ve güzelliğine hayran kaldıkları kuşa bakıyorlarmış. Alçin’in babası Yalçın dikkatlice baktığında bu kuşun bir Anka kuşuna ne kadar çok benzediğini görmüş ve kızlarına dönerek:

   - Çocuklar bu kuş, ben küçükken babamın bana anlattığı efsanelerdeki Anka kuşuna çok benziyor. Gerçekten çok şaşırtıcı… demiş. 

    Güzel kuşa evde bir yuva yapmışlar ve adını Anka koymuşlar...

    Günler günleri kovalamış. Anka büyümüş. Ama diğer kuşlara hiç benzemiyormuş. Sanki söylenenleri dinliyor ve anlıyor, bakışlarıyla büyülüyormuş. Gökyüzüne havalandığında kanatları göz kamaştırıyor, gece fosforlu tüyleri etrafı aydınlatıyormuş.

   Alçin bir gece herkes yattıktan sonra evlerinin hemen yakınına dolaşmaya çıkmış. Okyanusu gören bir yere oturmuş. Gökyüzündeki yıldızlara bakarak hayallere dalmış. Adanın ötesindeki dünyayı merak ediyormuş. Bu merakını bir türlü yenemiyormuş.

    Derken üzerinde etrafını aydınlatan bir ışık oluşmuş ve Anka hemen yanına konuvermiş. Kuşun bakışları Alçin’e dönmüş. Alçin Anka’ya her zamanki hayranlıkla bakarken,

     - Ne düşünüyorsun iyi kalpli Alçin? diye Anka’nın ağzından kelimeler dökülüvermiş. Alçin kulaklarına inanamamış. Bir an kendini rüyada sanmış. Ama hayır rüya değilmiş. 

   - Aman Allah'ım Anka sen konuşabiliyorsun!!! diye şaşkınlıkla cevap vermiş…

5.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen:

Yasemin GEZMİŞ

Öğrenciler

Cumhuriyet İlkokulu

Hazalsu TÜRKMENCİ

Buğlem KARA

Emine ÇANKİR

Emin Ege KÜÇÜKYAMAN

 6.BÖLÜM

'Evet, konuşabiliyorum. Daha önceki hayatımda da konuşabiliyordum, ondan öncekinde de, ondan öncekilerde de. Yalnız bu defa konuşmaya başlamam biraz zaman aldı.' diye cevap vermiş Anka.

'Nasıl yani? Sen ölüp dirildin mi? Bundan önceki ömründe de dünyada mıydın? Anlatsana, kafam karmakarışık oldu.' 

'Baban Yalçın benim ne olduğumu doğru tahmin etti. Ben Anka'yım. Tüm kuşların efendisi!'

 Bülbülün ötüşü bendendir, martının çığlıklar atarak  denizin üzerinde uçması bendendir. Baykuşun yıkıntıları sevmesi ve papağanın konuşması bendendir. Kartal göklerde benim dileğimle nöbet bekler. Bana ömrümü sordun, küçük kız. 

Her bin yılda bir Kaf Dağı denilen yerde tüm kuşlar bana elçiler gönderirler. Orada onların dertlerini dinlerim. Hepsine çare arar, öğütler veririm.  Sonra her gelen elçiden, birer tüy alır ve bu tüylerle bir yuva yaparım. Bin yıllık ömrümü tamamlar, bu yuvanın içinde küle dönüşürüm.' 

'Küle mi? Sen aynı zamanda yanan bir ateş misin? Kül olduktan sonra nasıl hayata dönüyorsun?'

'Ömrüm bitince kendimi yakar ve küllerimden tekrar doğarım.'

'Bunu başkası söylese inanmazdım.' demiş Alçin. Ama böyle konuşan bir kuşu daha önce hiç görmemiştim. Böyle bir kuş, bence söylediklerini yerine getiriyordur. Asıl merak ettiğim şey, biz seni nasıl bulduk? Binlerce yıldır görülmeyen sen, neden bize göründün?

Bizden hiç korkmadın mı? Babamız bir avcı olabilirdi. Seni ona götürdüğümüzde sana bir kötülük edebilirdi.'

'Tüm kuşlar benim habercilerimdir. Sizin kim olduğunuzu biliyordum. Size yakın bir yerde doğmayı ben seçtim bu kez.'

Alçin'in şaşkınlığı daha da artmış. Duyduklarına inanamamış. Bir süre hiç konuşmadan öylece Anka'ya bakakalmış.  

'Şaşkınlığını anlıyorum' demiş Anka. 'Sen sormadan ben söyleyeyim. Sizi seçtim, çünkü en son gerçekleşen buluşmamızda kuşlar siz insanlardan çok şikayet ettiler! Dünyanın dört bir yanından öyle şikayetler duydum ki! Size bir görev vereceğim, bir mesaj. Bu mesajı benim istediğim şekilde tüm insanlara ilebilirseniz, benim de size bir hediyem olacak.'

'Nedir bu görev? Peki biz bunu başarabilecek miyiz? Hadi hemen anlat.!'

'Şimdi uyu, küçük kız. Gün uzun, yarın her şeyi anlatacağım.'

6.BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

Öğretmen:

Cihangir AY

Öğrenciler

Yüreğil Ortaokulu

Havva Çakırhan

Hatice Deniz Efe

Fatma Nur Demir

Kezban Çabukel

   7.BÖLÜM

Alçin şaşkınlık ve merak duygularıyla Anka'nın yanından ayrılıp eve gelmiş. 

''Hemen uyursam sabah olur, böylece Anka'nın mesajını öğrenirim.'' diye düşünmüş. Fakat uyumak ne mümkün? Aklı Anka'nın vereceği mesajdaymış. Bu düşüncelerle sabahı zor eden Alçin uykusuz kalmış; uykusuz olmasına rağmen günün ilk ışıklarıyla koşar adım fırlamış evden. Meraklı gözlerle adanın her yerini aramış Anka'yı bulmak için. Fakat bir türlü bulamamış. Gittikçe yorgun düşen Alçin çok güzel gölgesi olan, yemyeşil ve büyük bir ağacın altında uyuyakalmış.

Güneş batıp yavaş yavaş yerini akşama bırakırken Anka tüm ihtişamı ile Alçin'in uyuduğu ağacın altına gelmiş.Alçin'in bu güzellik karşısında gözleri kamaşmış. Sanki Anka her zamankinden daha göz alıcıymış.

Alçin: 'Tüm gün seni aradım.' demiş. 

Anka: 'İnsanoğlu sabır konusunda başarısızdır Alçin ama sen sabırla bütün gün beni aradın.' demiş. 

Alçin Anka'dan gözlerini alamıyormuş. 

'Her zamankinden daha güzelsin. Tüylerin daha parlak ve ışık saçıyor adeta.' demiş.

Anka: 'Alçin bu gün özel bir gün. Seninle dün de konuşmuştuk. Ben küle dönüp küllerimden tekrar doğarım. Ve bunu önceden hissederim. Birazdan göreceklerin seni korkutmasın.' demiş. Ve son kelimelerinin ardından büyük bir ışık saçarak küle dönmüş. Alçin bu mükemmel olay karşısında donakalmış. Mavi gözleri yerinden fırlayacakmış neredeyse.

Korkarak küllere yaklaşmış, hala ışıltılar çıkıyormuş. 

'Tıpkı ateş böceklerinin dansı gibi' demiş Alçin fısıltıyla. 

'Peki ama mesajı nasıl öğreneceğim?' diye düşünürken üzüntüyle külleri izlemeye devam etmiş. Tam eve dönecekken küllerdeki ışıltının arttığını ve bir hareketlenme olduğunu fark etmiş.

         7. BÖLÜMÜ HAZIRLAYANLAR

                             Öğretmen

                    Esra DELİCE

                     Öğrenciler

                 Tepekent İlkokulu

                  Perihan ARAN

               Hasan Emre IŞILDAK

                  Ayşe OLGUN

              Mehmet Emre ŞAHİN

 8.BÖLÜM

   Küllerin arasından parlak kırmızı renkli 

ışıklar saçan bir taş ortaya çıkmış. Alçin 

dokunduğu anda Dünya etrafında dönmüş, 

yeşillikler, mavilikler, tüm renkler birbirine 

karışmış ve karşısında Anka kuşu belirivermiş.

    -Neredeyiz biz sevgili Anka? diye sormuş Alçin. Anka:

    -Sevgili Alçin, benim diyarıma hoş geldin. Görüyorum ki ilk ipucunu bulmuşsun. 

    Alçin etrafına bakınmış, dağlar,taşlar, uçsuz bucaksız ormanlar, denizler...Her yerde binbir çeşit kuş varmış ve hepsinin kendilerine özel yuvaları. Anka; "Bunlar benim yavrularım, onlar dünyanızdan bana haber getirirler. Şimdi sana bir bilmece soracağım, bilmecelerimi bilip gizemini çözersen mesajıma ulaşabilirsin." demiş. 

    Alçin, heyecanla Anka Kuşu'nun ağzından dökülecek bilmecenin ne olduğunu bekliyormuş.Anka:

   -"Gökte gördüm bir köprü, rengi var yedi türlü" demiş ve ortadan kaybolmuş. 

    Alçin gözlerini açtığında Anşen tepesindeki en büyük ağacın altında olduğunu fark etmiş. "Yoksa bunlar bir rüya mıydı?" diye düşünürken yağmur yağmaya başlamış.Koşarak evin yolunu tuttuğu sırada Güneş ortaya çıkmış ve kocaman bir 

gökkuşağı gökyüzünde belirmiş.

Alçin'in aklına Anka'nın sorduğu

bilmece gelmiş."Gökte gördüm 

bir köprü, rengi var yedi türlü."

    -Evet, evet! Bu bilmecenin cevabı "Gökkuşağı" diyerek gökkuşağını takip etmeye başlamış. 

    Gökkuşağının yeryüzünde belirdiği yere gelince sarı renkli büyük bir parıltı görmüş. Parıltıya yaklaştığında bunun parlak sarı renkli ışıklar saçan bir taş olduğunu anlamış ve hiç düşünmeden  taşa dokunmuş. Taşa dokunur dokunmaz Dünya etrafında dönmüş, yeşillikler, mavilikler, tüm renkler birbirine karışmış ve yine Anka kuşu karşısında belirivermiş.

                                    -Aferin sevgili Alçin. İlk bilmecemi                                  bildin. Şimdi sıra ikinci bilmecemde,                                        iyi dinle,  demiş, Anka. Alçin hiç                                         konuşmadan, heyecanla ikinci                                            bilmeceyi sormasını bekliyormuş.