Merhaba! 

 Ben Mehmet.

Merhaba!

 Ben Fırat.

Merhaba! 

Ben Buse

Merhaba!

 Ben Elif.

Elif,Buse, Mehmet ve Fırat aynı mahallede oturan, aynı okulda eğitim gören , birbirini çok seven dört arkadaştır.

Küçük yaşlarda sokakta körebe, misket ve saklambaç oynayarak başlayan ve devam eden arkadaşlıkları tüm mahallenin dilindedir. 

Hazır cevap , giyimine çok önem veren süslü Elif , dürüstlüğe ve dostluğa çok önem veren Fırat,kendini beğenmiş özgüvenli ancak karıncayı incitmeyecek kadar da merhametli Buse ve çalışkan babacan tavırlarıyla dikkat çeken Mehmet bir gün oturmuş kendi aralarında konuşurken bir anda geçen yaz başlarından geçen şu olayı hatırladırlar. 

Nil

Dördü beraber Eliflerin yazlığına giderler. Eliflerin yazlığı Antalya'dadır. Hep beraber denize girme kararı alırlar.

Hadi bir an önce denize girelimmmmm!!!!

Çabuk ambulansı  aramamız lazım.

Muhammet Eren

Bir an Fırat'ın ayağı kayar ve kafası taşın üstüne düşer.Ve ambulans çağırırlar.

Neris

Elif hemen anne ve babasını çağırır. Ambulans geldiğinde Elif'in babası ve Mehmet, Fırat ile ambulansla hastaneye doğru yola çıkar. Elif'in annesi Elif'e: ''Baban haber verdiğinde Buse ile seni de hastaneye götüreceğim.'' der. Elif bunu Buse'ye de iletir. Ve üçü yazlık evine geri dönerler.

Umarım Fırat'ın önemli bir şeyi yoktur.

Umarım...

Yiğit

Yazlık evine geri döndüklerinde telefon çalar. Arayan Elif'in babasıdır:"Hastaneye geldik,Fırat'ın bir şeyi yok merak etmeyin." Bu haberden sonra rahatlayan Elif,annesi ve Buse hazırlanıp hastaneye doğru yola çıkarlar...

Melis

Hastaneye geldiklerinde hemen Fırat'ın durumunu sorarlar.Fırat iyi olduğunu fakat biraz canının acıdığını söyler.Herkes ona geçmiş olsun der.

İyiyim merak etmeyin.

Elif'in babası onları yazlık evlerine götürür hep birlikte Elif'in annesinin hazırladığı sofraya otururlar Elif'in babası  : "Çocuklar bu olayı bir baştan anlatın bakalım." der.

Mehmet Efe Kağan

Çocuklar bu olayı bir baştan anlatın bakalım.

Emin Arda

Buse,Elif ,Mehmet ve Fırat birbirlerinin yüzlerine bakarlar.Ne diyeceklerini bilemezler. Biraz da yüzleri kızarır. Bir türlü söze başlayamazlar. Kem küm ederler.Elif’in annesi:

Evet çocuklar, sizi dinliyoruz.Benden nasıl izin aldığınızı anlatır mısınız?

Mustafa Efe

Elif,utanarak söze başlar.  "Babacığım, işin aslı şu şekilde.Aslında biz annemden mahalledeki parka gitmek için izin almıştık.  Annemin denize tek başımıza gitmemize izin vermeyeceğini bildiğimiz için böyle bir yalan söyledik. Denizde de fırat'ın başına da böyle bir olay geldi.Dürüst davranmadığımız için çok üzgünüm." der.

Mehmet Tu.

O gün Elif'in babası bu duruma çok şaşırıp kızsa da çocuklar çok üzgün olduğu için onların üstüne fazla gitmez.

Sonraki gün Elif'in annesi ile birlikte onlara bir dürüstlük hikayesi anlatmaya karar verirler.

Bence de...

İyi bir dersi hak ettiler!

Melek

Elif 'in babası dört sıkı dostu yanına çağırır."Dün yaşadıklarınız gerçekten çok üzücüydü." der. Mehmet :"Gerçekten çok mahcup olduk Ziya Amca. tekrar özür diliyoruz sizden." der. Ziya Bey devam eder:"Anlıyorum Mehmet,sizi daha fazla üzmek değil niyetim. Size bir dürüstlük hikayesi anlatmak istiyoruz. Bir gün yoksul bir çocuk" diye hikayeyi anlatmaya başlar.

Ezgi

Parkta oynarken yanlışlık ile küçük bir çocuğu kaydıraktan düşürür ve çok korkar. Çocuk feryat ile ağlamaya başlar.Çocuğun ağlamasını duyan annesi endişe ile gelir, çocuğuna ne olduğunu merak içinde sorar.Bu durumdan çok korkan yoksul çocuk önce kem küm eder dona kalır ve hiç cevap veremez.

Ethem

Küçük  çocuk  korkusundan cevap veremez ve parktan ayrılıp evine döner.Anneannesi çocuk  evine dönünce onun düşüşünceli ve üzgün halini  fark  eder :                                                                    Evladım ahmet neyin var anlat bana           Anneanne bugün parkta bir çocukla karşılaştım, yanlışlıkla onu kaydıraktan düşürdüm annesi soruncada dürüst davranmayıp korkumdan oradan uzaklaşt ım şimdi çocuğun durumunu çok merak     ediyorum sence ne yapmalıyım?

Anneanne durumu anlar ve :

"Hadi bakalım hazırlan yola çıkıyoruz." der ve yola çıkarlar. Daha sonra insanlara sora sora parkta düşen çocuğun evini bulurlar. Çocuğun annesi onları içeri buyur eder .Anneanneye çay ikram edilir  ve konuşmaya başlarlar .Sonunda durum anlaşılır ve barış sağlanır.Çocuğun sağlığı yerindedir.Ve o günden sonra Ahmet dürüst olmanın önemini  anlar.Çocuğun annesinden de özür diler.

Neriman

Durmuş

Çok üzgün olduğunu , korkudan gerçeği söyleyemediğini ama eve gidince çok pişman olup , ne yapacağını bilmediği için anneannesinden yardım aldığını söyler üzgün bir şekilde.

is for 

Arkadaşlar bu hikayeden de

anlaşılacağı üzere ne olursa olsun her türlü şart altında doğruyu söylemek gerekir çünkü dürüstlük sosyal yaşamda ve günlük hayatta çok önemli bir erdemdir.Unutmayalım ki dürüst olmak doğru olmaktan doğar.

İyi,  dürüst ve doğru olanlar hiç bir zaman kaybetmez.

Elmas

SON