Nesrin DEMİR- Gönül ASLAN

BAŞLIK:     Huri- Öztekinler MTAL

GİRİŞ:        Meryem ERTUGRUL GAZİ MTAL

GELİŞME:   Başak S. Orhangazi EMTAL

SONUÇ:      Hilal-Öztekinler MTAL- büşra1 5

METİN BİRLEŞTİRME:   Şirin- Selimiye MTAL-Ebubekir Ömer KLMŞ

SAYFA DÜZENİ:     Sedanur-Erzurum Cumhuriyet MTAL

RESİM VE GRAFİK:     Umut - Hasan Celal Güzel MTAL

KİTAP TASARIMI:   Beyza E - Ataşehir MTAL                                                                       

        Bu kitap 2020-2021 eğitim öğretim yılında uygulanan ''Mesleğimi Seviyorum, Geleceğimi Belirliyorum'' eTwinning projesi ortak çalışmalardan '' Meslek Ahlakı '' kapsamında savurganlıktan kaçınma konusunda oluşturulmuştur.

BİR BARDAK SU

    Esra her gün otobüsü kaçırmamak için saat 7.30 da evden çıkardı. Her zaman stajını yaptığı hastaneye erkenden gider formalarını giyip iş başı yapardı. Esra, okuduğu lisede son sınıf öğrencisiydi. Meslek lisesinde olduğu için mezun olmak için haftada üç gün staja giderdi.

    Güneşli bir pazartesi sabahı evden otobüs durağına doğru yürürken arkadaşı Zehra’yı gördü. Zehra kendi okulunda farklı bir bölümde okuyordu. İkisi de aynı hastanede staj yapıyorlardı bu nedenle ara sıra yolda karşılaşıyorlardı.Zehra Esra’nın tersine oldukça savurgandı.   Eşyalarını çok düzensiz kullanır ve parasını da gereksiz şeylere harcardı. Karşılaşınca selamlaştılar beraber durağa doğru yürüdüler. Esra otobüsün geldiğini gördü ve binmek için otobüse yöneldi. Fakat Zehra’nın gelmediğini fark etti. Ona seslendi: “Zehra hadi acele et! Otobüs giderse staja geç kalırız dedi”.

Zehra umursamaz bir tavırla “sen git ben bir sonraki otobüs ile geleceğim” dedi. Çaresiz Esra otobüse bindi. Hastaneye ulaştığında aklında hep Zehra vardı. Niçin gelmemişti? Öğle arasında yanına gitmeye karar verdi. Esra işlerini düzenli bir şekilde yaptıktan sonra arkadaşının yanına gitmek için çalıştığı birimden ayrıldı. 

          Esra arkadaşının yanına gittiğinde onu çalışırken gördü. İşe geç kaldığı için yapması gereken işleri yetiştirememişti. Esra elinden geldiğince arkadaşına yardım etti. İşleri bitince Zehra arkadaşına çay ikram etti. Beraber çay içerken okuldan ve derslerden konuştular. Daha sonra Zehra Esra’ya yanında getirdiği meyvelerden ikram etmek istedi.

 Zehra meyveleri yıkamak için suyu sonuna kadar açtı.Suyu sağa sola sıçrata sıçrata elmaları yıkamaya başladı. Esra arkadaşına “ne yapıyorsun Zehra! Suyumuz bitiyor, dikkatli kullanmamız lazım!” diye uyarıda bulundu. Zehra “Aman Esra benim dikkat etmemle ne değişecek ki” dedi. “Bir bardak su neyi değiştirebilir ki” diye ekledi.  

Arkadaşının üzerine gitmek istemeyen Esra, molası bittiği için bir müddet sonra arkadaşının yanından ayrıldı. Nihayet akşam olmuştu ve artık çıkış vakti gelmişti. Gün sonunda durakta gözleri Zehra’yı aradı fakat o yine gelmemişti. Zehra ise işten çıkınca eve yürüyerek gitmek zorundaydı. Çünkü maaşını iki günde bitirmiş ve yol parası ayırmamıştı. Ailesinden de istemeye çekinmişti. Çünkü iki günde maaşını nasıl bitirdin diye soracaklardı. Zehra’nın bu savurgan hallerinden ailesi de çok rahatsızdı.

 Zehra ailesi ile beraber yemeğini yedikten sonra televizyonda bir belgesele denk geldi. Belgeselde susuz bir köyden bahsediliyordu. Su bulmak için kilometrelerce yürüyen insanları gördü. Yaşamak için çamurlu ve kirli suları içmek zorunda kalan çocuklar onu dehşete düşürmüştü.  Belgeselde birçok çocuğun susuzluktan öldüğünü şaşkınlıkla izledi. Birden aklına Esra’ya söyledikleri geldi. Belgeseli izlerken uykuya daldı. Rüyasında ormanda yürürken bir kuyuya düşmüştü ve çıkamıyordu.

    Günlerce çığlık attı, sesini duyan kimse yoktu.  Orada aç ve susuz kalmıştı. “Su su!” diye inlerken birden Esra’yı gördü yanı başında.  Esra onu kuyudan çıkarmış ve bir bardak su vermişti. O zaman anladı bir bardak suyun ne kadar önemli olduğunu. Dehşet içinde uyandı ve kendine söz verdi bundan sonra daha tutumlu olacaktı artık savurganlık yapmayacaktı. 

    Sabah Esra’ya rüyasından bahsetti ve parasını iki günde bitirdiği için otobüs parası kalmadığından bahsetti. Esra ona yol parası konusunda yardımcı oldu. “Ben geçen aydan bir miktar arttırmıştım sana verebilirim” dedi. Zehra “Nasıl olur. Benim iki günde bitirdiğim parayı sen nasıl arttırdın!” dedi. “Önceliklerimi belirledim ve ihtiyacım olmayan hiçbir şeyi almadım” dedi Esra. “Sen de yapabilirsin beraber deneyelim istersen” dedi.

Esra ve Zehra bir karar aldılar artık savurganlık konusunda etraflarında farkındalık uyandırmak için çalışacaklardı. İlk olarak staj yaptıkları kurumdan başladılar. Fazladan boş yere malzeme kullanan arkadaşlarını uyardılar. Işıkları ve elektrikli cihazları ihtiyaçları olmadıklarında kapalı tuttular. Muslukların gereksiz  yere açık olmaması için uyarı panoları hazırladılar. Maaşlarından küçük bir kısmı ise ihtiyacı olan yoksul aileler için biriktirmeye karar verdiler.

Bizim farkında olmadan tükettiğimiz şeyler başkalarının hayatına mal olabilir. Daha yaşanabilir bir dünya için savurganlıktan ve israftan kaçınalım.