Bugün çok mutlu uyandım. Çünkü Kastamonu'dan kuzenim bize gelecekti. Mutfaktan mis gibi kokular geliyordu. Annem misafirlerimiz için hazırlık yapıyordu.

         Heyecanla yanına gittim. Masamızı hazırladık. Tam hazırlıklar bitmişti  ki  kapı çaldı.

      Heyecanla kapıya koştum. Karşımda dayımı, yengemi ve kuzenlerimi görünce çok mutlu oldum. Onlara sıkı sıkı sarıldım.

      Çok mutlu olmuştum. Yemek yedik,     meyve yedik. Annemler sohbet  ediyorlardı. Bizde kuzenlerimle oyun oynuyorduk. Saklambaç oynadık, bebeklerimle oynadık. Çok eğleniyorduk.

      Kuzenimle koridorda oyun oynuyorduk. Annem yanımıza geldi.  

      - Sümeyye, kızım neden her yerin         ışığını açtığınızı öğrenebilir miyim?          Kullanmadığınız odaların ışıklarını kapatmalısınız. Yoksa hem faturamız yüksek gelebilir hem de tasarruf etmemiş oluruz.

      Annem doğru söylüyordu. Kaynakları tasarruflu kullanmalıydık. Annemden özür diledim ve kuzenime kullanmadığımız odaların ışıklarını kapatmamız gerektiğini söyledim.

        Hemen kullanmadığımız odaların ışıklarını kapattık ve oyunumuza kaldığımız yerden devam ettik. Çok eğleniyorduk. Kuzenimle oynamayı çok özlediğimi fark ettim. Tam bunu düşünürken annemin sesiyle irkildim.

  - Çocuklar uyku vakti ,haydi yatağa!

    Hiç uykumuz yoktu. Ama annem çok geç olduğunu ve uyumamız gerektiğini söyledi. Kuzenimle aynı yatakta yatacağım için çok mutluydum.

       Sabah neşe içinde uyandık. Annem kahvaltı hazırlıyordu. Elimizi, yüzümüzü yıkayıp masaya oturduk. Ailece güzel bir kahvaltı yaptık. Masayı toplarken annem:

     -"Çocuklar, yiyeceklerimizi israf etmemeliyiz, tabağımıza yiyeceğimiz kadar almalıyız "dedi. 

Bunun üzerine biz de tabağımızı silip süpürdük.

      Annem kahvaltıdan sonra bize bir sürprizi olduğunu söyledi.

      Çok meraklandık. Acaba sürpriz neydi?

Neyse ki merakımız kısa sürdü .Annem bu gün alışverişe gideceğimizi ve çok eğleneceğimizi söyledi.

       Çok mutlu olmuştuk. O heyecanla kendimizi alışverişte bulduk. Ben oyuncaklara dalmıştım , kuzenim ise kutu oyunlarına bakıyordu.

        Kuzenim bir sürü oyuncak almıştı. Üç tane oyuncakta ben beğenmiştim. Ama annem bir tane alabileceğimi söyledi. Çok üzülmüştüm. Neden kuzenim bir sürü alıyordu da ben bir tane alabiliyordum.   

      Annem:

    - "Sümeyyeciğim , öyle her istediğimiz şeyi almamalıyız. İhtiyacımız olanları ve almamız gerekenleri almalıyız , çünkü her istediğimizi alırsak bilinçli bir tüketici olmayız " dedi.

     Aslında üzülmüştüm ama galiba annem haklıydı. İhtiyacımız olmayan şeyleri almamalıydık. Her konuda olduğu gibi alışverişte de tasarruflu olmalıydık. Kuzenimi de bu konuda uyardım ve ikimizde istediğimiz birer oyuncak aldık ve mutlu bir şekilde evimize döndük.