Herkesin çok mutlu olduğu yardımlaşma ormanı varmış.

Bu ormandaki bütün hayvanlar birbirlerine yardım etmeyi çok severmiş. En çok da yardım etmeyi seven, ormanın en eğlenceli ve en becerikli hayvanı "Zıp Zıp Tavşan"mış.

Zıp Zıp Tavşan ve yardımlaşma ormanının diğer sakinlerinin günleri , birbirleriyle oyunlar oynayarak , hikâyeler anlatarak , şarkılar söyleyerek geçip gidiyormuş. Günlerden bir gün Zıp Zıp Tavşan ormanda gezerken bir ses duymuş.

Sesin nereden geldiğini merak etmiş. Sesin geldiği yere yaklaştıkça bunun bir yardım çağrısı olduğunu anlamış. Daha hızlı zıplamaya başlamış ve koca çınar ağacının en üst dalındaki kediciğin "Yardım edin" diye miyavladığını görmüş. 

Kediciğe yardım etmek istiyormuş ama bunu tek başına yapamayacağını anlamış ve hemen "Orman Yardımlaşma Ekibi"ne gitmiş.

Zıp Zıp Tavşan, orman yardımlaşma ekibine durumu anlatmış. Ekibin en uzun boylusu olan zürafa " Bu tam benim işim! " deyip, tavşanla birlikte ağaca doğru gitmişler. Zavallı kedicik orada hâlâ miyavlıyormuş. Zürafa ağaca doğru boynunu uzatmış. Onu ağacın üstünden almış.