Güneş ve Toprak iki iyi arkadaş.Anaokuluna gidiyorlar.O gün, öğretmenleri küresel ısınmanın dünyamız üzerindeki etkileri hakkında konuştu.Küresel ısınma deneyi yaptılar. Dünyamızı ve doğamızı korumak ,küresel ısınmanın etkilerini azaltmak için neler yapabileceklerini düşünmelerini istedi.İkisi de düşünerek eve gittiler .

Güneş eve gittiğinde annesiyle beraber küresel ısınma için neler yapabileceklerini araştırmaya başladı. Plastik kullanmamaları gerektiğini öğrendiler. Güneş’in annesi kullanmadığı parçalardan bez torbalar dikti. Güneş de arkadaşı Toprak’ı arayarak evlerine çağırdı. Toprak bir süre sonra annesiyle beraber onlara geldi. Güneş annesinin diktiği torbaları Toprak’a gösterdi. 2 arkadaş bu bez torbalara resimler yaptılar.

Öğrenci: Zehra A.

İki arkadaş bez torbalarını alarak anneleri ile birlikte markete gittiler. Markette Toprağın dikkatini çeken bir şey oldu birçok ürünün üzerinde geri dönüşüm işareti vardı. Arkadaşı güneşe güneş bak bu geri dönüşüm işareti bu ürünü kullandıktan sonra onun ambalajının geri dönüştürülerek tekrardan kullanılabileceğini gösteriyor. Arkadaşlar bu sohbeti yaparken anneleri onları dinlemektedir. Annesi toprağa harikasın toprakçığım çok haklısın bu ambalajları geri dönüştürürsek doğayı da korumuş oluruz. 

Öğrenci:Metehan 

Alışverişlerini bitirerek kasada sıraya girdiler. Kasiyer ürünleri kasadan geçtikten sonra plastik poşet isteyip istemediklerini sordu. İki arkadaş da aynı anda kendi diktikleri bez torbalarını çıkarttı ve poşet istemediklerini söylediler. Bu esnada Güneş kasiyere dönerek Doğaya zarar vermemek için bez torba diktiklerini böylece plastik kullanımı azaltarak çevreyi koruduklarını anlattı. Toprak da böylece çevreye zarar vermemiş,  denizleri, gölleri, nehirleri kirletmemiş oluruz diye ekledi. Aldıklarını bez poşetlere doldurarak hep birlikte marketten mutlu bir şekilde ayrıldılar.

Çocuklar marketten çıkarken güzel bir davranış yaptıklarını düşündüler. Yolda ilerlerken bir park gördüler, biraz oynamak için annelerinden izin aldılar. Tam oyunlarına başlayacakken yerdeki çöpleri ve atıkları fark ettiler. Yakınlarda bir geri dönüşüm kutusu ve çöp varken neden böyle olduğunu anlamadılar. Oynamaktan vazgeçip atık ve çöpleri topladılar. Çöp ve geri dönüşüm kutusuna attılar. Diğer çocuklar da onlara yardım etti. Bütün çocuklar çok üzüldüler,bu duruma çözüm aradılar. 

Ertesi  gün Güneş ve Toprak yaptıkları pankartları okula götürdüler. Öğretmenleri onlara küresel ısınmaya karşı ağaç dikmenin de geri dönüşüm kadar önemli olduğunu anlattı. Öğretmenleri bu haftanın orman haftası olduğunu ve bahçeye ağaç dikeceklerini söyledi. Hep birlikte bahçeye çıkıp ağaç fidanı diktiler ve fidana can suyunu verdiler.

Çocuklar Dikmiş oldukları fidana uzun uzun bakarak Toprak,öğretmenim fidanımızın bir ismi olmalı dedi.Diğer çocuklarda heyecanla evet öğretmenim bir isim bulalım dediler.Öğretmen ozaman herkes bir isim düşünsün oylama yapalım en çok oy alan fidanımızın ismi olsun ve büyük bir ağaç olduğunda çocuklar gölgesinde oyunlar oynarken sizleri hatırlasın dedi.Çocuklar çok heyecanlandılar fidanlarına güzel bir isim bulmak için sınıfın yolunu tuttular.

Sınıfa döndüklerinde çocuklar ağaçlarının isimlerini uzun uzun düşündüler. Zaman geçti ... Çocuklar ağaçlarının isimsiz kalacağına çok üzüldü. Ve sonra bir çocuk dedi ki, "Onlara Sevinç ve İyilik diyelim ki kimse bir daha üzülmesin." Çocuklar çocukla hemfikirdi. O zamandan beri her gün onlarla ilgileniyorlar. Bu ağaçlar çocuklara sadece olumlu duygular getirdi. Hem Sevinç hem de İyi büyüdü ve güçlendi.

Ağaçları büyürken Güneş ve Toprak ta büyümüştü.  İyilik ve  Sevinç anaokulu yıllarından kendilerine kalan en güzel hatıraydı. Ağaçlarını çok seviyorlardı. Yaz mevsiminde onların leziz meyvelerini yemek çok keyifliydi. Meyvelerini yerken anaokulundaki o güzel günlerini hatırlıyorlardı. Doğa sevgileri o yıllara başlamıştı. Neydi o birbirinden güzel doğa etkinlikleri yaptıkları projenin adı? İkisi aynı anda hatırladılar ve birlikte Günaydın Doğa diye bağırdılar. Onların bu güzel sohbetine kuş sesleri de eşlik ediyordu...