Μία φορά και έναν καιρό ζούσε σε ένα παλάτι ο βασιλιάς  Ιάκωβ. Ήταν πολύ καλός με τους ανθρώπους στην πόλη. 

Κάποια μέρα όμως έγινε κάτι που ήταν πολύ δυσάρεστο. Ήρθε ο αγγελιοφόρος του παλατιού και ανακοίνωσε ότι θα έρθει ένας επισκέπτης και θέλει να επισκεφτεί την όμορφη Φωτεινούπολη. Ο βασιλιάς ανακοίνωσε επίσημα σε όλο το βασίλειο, ότι θα κάνει προς τιμή του, ένα δείπνο στο παλάτι του.

Δεν ήξερε όμως ότι ήταν ένας γίγαντας, ονόματι Φρανς. Αυτόν τον γίγαντα τον φοβόντουσαν όλοι και δεν υπήρχε κανένας γαιοκτήμονας που να μην ήξερε αυτό το όνομα. 

Ήρθε η μεγάλη ώρα. Στο παλάτι επικρατούσε πολύ ησυχία. Τα φώτα στον κήπο του παλατιού ήταν μισάνοιχτα και το φαγητό ήταν πολύ. Η τραπεζαρία είχε νόστιμα ζουμερά κοτόπουλα και πολλές πατάτες. 

Χτύπησε η πόρτα και πρόβαλε ο γίγαντας.

Ο βασιλιάς είπε "Τέλεια. Καλώς ορίσατε!" και ο γίγαντας τον καλόπιασε και του είπε "Γεια, με λένε Φρανς". Τότε ο βασιλιάς κατάλαβε ότι ήταν ο κακός Φρανς. Τον έδιωξε αμέσως από το παλάτι του και του έριξε μαζί και ένα κοτόπουλο. Θύμωσε πάρα πολύ. 

Το επόμενο πρωί πήγε ο βασιλιάς στην κουζίνα του, την πολυαγαπημένη, να φάει κάτι, αλλά άκουγε περίεργες φωνές να μιλάνε δυνατά και να λένε ότι θα διώξουν τον βασιλιά από τον θρόνο του. 

Βγήκε και είδε τον τυραννικό γίγαντα να το φωνάζει δυνατά. Ο γίγαντας τότε, τον πήρε από τον παλάτι και τον έβγαλε έξω. 

Κυβερνούσε αυτός για πολλές μέρες μέχρι που ο βασιλιάς βρήκε τον εαυτό  του και πήγε να τον πολεμήσει. Ήταν πολύ δύσκολο γιατί ποτέ δεν είχε πολεμήσει   έναν γιγάντιο παχουλό  γίγαντα. Τον βρήκε να κοιμάται σωριασμένος στο πάτωμα και τον  κουτρουβάλησε στον γκρεμό. Τον πέταξε λοιπόν και όλοι οι κάτοικοι ποτέ δεν ξαναείχαν   προβλήματα στην καθημερινή τους ζωή. 

Τότε όλα τα παιδιά και οι γαιοκτήμονες 

δεν ξαναπέρασαν ποτέ βασανιστικά  

και περνούσαν συνέχεια ωραία. 

Όμως κάποια μέρα έμαθαν ότι θα ξαναερχόταν ο αδερφός του ο Max και θα έφερνε την καταστροφή στο παλάτι αλλά και στο χωριό. Επειδή ο βασιλιάς Ιάκωβ ήξερε ότι θα ερχόταν ο αδερφός του γίγαντα περίφραξε το παλάτι και έτσι κανένας δεν είχε πρόβλημα!

Ζήσαν λοιπόν αυτοί καλά 

και εμείς καλύτερα!!!