GERÇEKLEŞEN RÜYAM

                                               GERÇEKLEŞEN RÜYAM

            Okulda öğretmenimiz geridönüşümle ilgili neler bildiğimiz hakkında bizlere soru yöneltti. Aklıma hemen cevabı geldi parmağımı kaldırdığımda hemen söze başladım. Öğretmenim bundan kolay soru mu olur? Hemen gösterebilirim dedim. Öğretmenim yüzüme şaşırarak bakarak beni geri çevirmedi. Tahtaya çıkıp önce arkadaşlarıma baktım sonra arkamı döndüm işte öğretmenim geridönüşüm bu, dememle öğretmenim kahkayı patlattı.

       Aferim sana dedi farklı bir bakış açısı teşekkür etti ve beni yerime yolladı. Gülümsemesini hiç unutmuyorum. Öğretmenimiz çocuklar geridönüşüm: “İnsanların sosyal ve ekonomik faaliyetleri sonucu, kullanım süresi dolmuş ve artık doğa için zararlı hale gelen her türlü maddeye atık denir. Karton, cam, metal, plastik gibi maddeler atık olarak sınıflandırılabilir. Atıkların yeniden değerlendirilmesi ancak geri dönüşüm ile sağlanır. Geri dönüşüm, yeniden değerlendirilme imkanı olan bu atıkların fiziksel veya kimyasal işlemlere tabi tutularak ikinci bir hammaddeye dönüştürülmesine denir. Geri dönüşümde amaç kaynakların aşırı ölçüde kullanımını önlemek, atıkların kaynaklarında ayrıştırılmasını sağlamak, atık çöp miktarının azalmasını sağlamaktır.” dedi:

Öğretmenimin tatlı gülümsemesi ve geri dönüşüm ile ilgili anlattıkları çok hoşuma gitmişti. Geri dönüşüm meğer hayatımız için ne kadar önemliymiş. Eve gittiğimde öğrendiklerimi heyecanla anneme anlattım. Annemde öğretmenim gibi geri dönüşüm ile ilgili faydalı bilgiler verdi. Bugünden itibaren hayatımın değişeceğini hissettim. Artık çöpe atmak yok dönüştürmek vardı benim için. Kendime , sevdiklerime ve dünyaya karşı nasıl faydalı olabilirdim bunu düşünüyordum. Akşam yemeğimi yedikten sonra biraz televizyon izledim. Tam da bugün öğrendiklerimle ilgili bir program çıktı karşıma. Sokak sokak gezerek insanların çöp diye attığı kullanılabilecek eşyaları toplayan bir adam kendi atölyesinde bu eşyaları yepyeni şeylere dönüştürüyordu. O kadar hayretle izledim ki . Çöpe atılmış o eski avizeden nasıl da şamdan yapmıştı. Bozuk televizyondan yaptığı akvaryumu görünce inanamadım. Ama gerçekti. Kim bilir daha neler neler yapabilir. Hayretler içinde izlerken beni gören annem istersen sen de atık maddeleri dönüştürerek kullanabileceğimiz eşyalar, oyuncaklar ve daha bir sürü şey yapabilirsin . Bu konuda sana yardımcı olabilirim.

Evet annemin dediği gibi bende yapabilirim. Hatta arkadaşlarımla konuşup birlikte çok güzel şeyler üretebiliriz.

     Aklımda bu düşünceler ile yatağa gittim ama gözüme bir türlü uyku girmemişti. Sürekli atık malzemeler ile yapabileceklerimi düşünüp duruyordum. Derken sonunda uykuya dalmışım.Rüyamda evimizin yanındaki parkta oyun oynuyordum. Biraz yorulmuştum. Dinlenmek için kocaman bir çınar ağacının dibine oturdum.Birden yanıma “Merhaba” diyerek gelen bir robot gördüm. Gözlerime inanamadım. Gövdesi kocaman bir kartondan,kafası eski bir avizeden,kolları ve bacakları da su şişesinden yapılmış bir robot… 

     Gelip yanıma oturdu ve benimle konuşmaya başladı:-Beni gördüğüne çok şaşırdın değil mi? 

-Evet,şaşırdım. Çünkü sen benim daha önce gördüğüm robotlara hiç benzemiyorsun. Her parçan kullanılmış eski malzemelerden oluşuyor, :dedim.

-Haklısın, biraz farklıyım. Ben geri dönüşüm robotuyum. Sahibim çocuğunun oynaması için, kullanmadığı malzemelerden beni yaptı,dedi.

-Çok güzel bir fikirmiş, hem de oldukça ekonomikmiş, dedim.

-Sen de kullanmadığın malzemelerden benim gibi robotlar, ilginç oyuncaklar yapabilirsin. Böylece hem aile bütçene katkı sağlarsın hem de doğayı koruyabilirsin. Daha da önemlisi tüketici olmak yerine, üretici olmanın mutluluğunu yaşarsın, dedi.

Tam ona bu güzel fikirleri için teşekkür edecekken, annemin sesi ile bu güzel rüyadan uyandım.

Evet, arkadaşlarımla atık malzemelerden ne yapabileceğimizi bulmuştum. Okula gider gitmez bu fikri onlarla paylaşmalıydım.  

Sabah kahvaltısını yaptıktan sonra erkenden okula doğru yola koyuldum. Artık çevremde daha önce fark edemediğim atık malzemeleri daha çok fark ediyor, bu malzemelerden neler yapılabileceğine dair fikirler aklımdan geçirip duruyordum. 

Okula vardığımda okul bahçesinde dersin başlamasını bekleyen arkadaşlarımın yanına giderek bu konudaki düşüncelerimi paylaştığımda benimle aynı fikirde olan arkadaşlarımın olması konuya olan ilgimi daha da arttırdı. Bu arkadaşlarımla daha sonra öğretmenimizin yanına giderek geri dönüşüm konusunda nasıl kitlesel farkındalık oluşturabileceğimizi sorduk. Öğretmenimiz öncelikle bizim bu konuya olan ilgimizden dolayı çok mutlu olduğunu ve dersimizin bir bölümünde geri dönüşüm ile ilgili sınıfça bir proje başlatabileceğimizin müjdesini verdi. 

 Hepimiz çok heyecanlıydık.Aramızda sürekli konuşuyor ,öğretmenimizin bize bahsettiği projenin ne olabileceği konusunda fikirler üretip duruyorduk.Ben acaba rüyamda gördüğüm robotu hayata geçirebilir miyiz diye düşünürken arkadaşlarımdan da çok ilginç fikirler gelmeye başlıyordu.Öyle bir proje olmalıydı ki hem gelecekte hepimizin hayatını kolaylaştırmalı hemde bunları yaparken çevreye karşı duyarlı olmalı ve kaynaklarımızı tüketmemeliydi.Projemizi yürütme aşamasında tamamen atılmak üzere olan parçaları kullanmalıydık ve öyle şeyler yapmalıydık ki bizi gören herkes de artık elindeki malzemelerle ilgili ne yapmalıyım diye düşünmeliydi.Aramızda konuşurken zamanın nasıl geçtiğini anlayamamıştık.Artık eve gitmeliydik.Öğretmenimiz hepimizden projemiz ile ilgili neler yapabiliriz diye düşünmemizi istemişti.

         Eve gelmiştim ama benim aklımdan bu konu hiç çıkmıyordu.Yemek yerken ailemle de bu konuyu konuşuyorduk.Ne yapabilirdik?İnsanları bu konuda nasıl duyarlı hale getirebilirdik?Ama benim aklım hala gördüğüm rüya da kalmıştı.Neden olmasın ki!

     Geri dönüşüm malzemelerini kullanarak bir robot yapabilirdik.Robota bir isim verip,birlikte çalışabilirdik.Atık malzemeleri kullanmayan,israf eden,çevreye zarar veren herkesin rüyasına girip yaptığının yanlış olduğunu ona anlatabilirdi.Belki robotu gören herkes benim gibi etkilenir ve yaptığı yanlışı anlayabilirdi.Bu robot gelecek için çalışabilir ,bizden sonra ki nesillere güzel ve yaşanılabilir bir çevre bırakabilirdi.Kim bilir belki öğretmenim kabul ederdi.Ama tabi arkadaşlarımın fikirleri de çok önemliydi.Sabırsızlıkla yarını bekliyordum.    

Bir yandan hemen yarın olsun istiyor , bir yandan da kafamda yapacağım robota nasıl  bir şekil vereceğimi düşünüyordum. Acaba nasıl bir şey yaparsam herkesin geri dönüşüm ile ilgili dikkatini çekebilirdim.Akşam uyumadan önce evimizin kiler odasında   bulunan atık malzemelerden alüminyum folyo,plastik boru küçük  tel parçalarını poşete doldurup çantama koydum. Geri dönüşümle oluşturacağım robotumu düşünürken uyuyakalmışım.Annemin “Hadi okula geç kalacaksın “ serzenişiyle   uykudan uyandım .Elimi yüzümü yıkayıp kahvaltımı yaptıktan sonra hızlı okul kıyafetimi giyip okulun yolunu   tuttum . Okula doğru her adımımda arkadaşlarımın benden farklı ne düşündüğünü merak ediyor ,neler getirebileceklerini tahmin etmeye çalışıyordum.Bu sırada geri dönüşüm ile ilgili aklımdan geçenleri melodi şeklinde mırıldanmaya başladım.”    

  *Gel Dönüştür,  *  Geri dönüştür, *  Atma sakın çöpe!   * Olsun bu senin kulağına küpe!”

Hem söylüyor hem zıplıyor; akşam hazırladığım poşetin  çantamdaki hareketleriyle şarkı sözleri birbirine karışıyor hep bir ağızdan geri dönüştürmenin ne kadar mutluluk verici bir duygu olduğunu anlatıyordu sanki. Okula vardığımda  bütün arkadaşlarım geri dönüşüm ile ilgili yapacağımız proje ile ilgili materyallerini yanlarında getirmiş olduklarını gördüm. Heyecanla son dersin gelmesini bekliyorduk .Doğa bizim yapacağımız kullanılmayan atık maddelerle yeniden renklenecek; bunu gören herkeste bir bilinç oluşacak kimse çevresini kirletmeyecek , atık maddelerin başka bir eşyaya dönüşeceğine yürekten inanacaklardı.Öğretmenimiz ”Evet çocuklar ,geri dönüşüm ile ilgili yapacağınız proje çalışması için getirmiş olduğunuz  materyalleri çantanızdan çıkarıp masanızın üzerine koyabilirsiniz  dedi.  O anda ben bir hayal kırıklığı yaşadım. Aman Allahım! Ne kadar da karışık şeyler bunlar…Bir arkadaşım; patlamış, bir top , bir poşet toprak ve çiçek tohumları getirmiş…Başka biri arkadaşım  Pet şişe makas ,bant ,kurdele ve kırmızı bir bez parçası …

Bunlardan ne yapılabilirdi ki?Acaba geri dönüşüm iyi fikir değil miydi? Çok mu abartmıştım  acaba? Aklımda bir çok soru uçuşurken kendimi yapacağım robota vermenin iyi bir fikir olacağını düşündüm?...  

TANIŞMA İLKOKULU HİKAYE TAMAMLAMA

        Masamın üzerinde duran ve bir çöp yığınını andıran materyallere bakarken yavaş yavaş yapmayı hayal ettiğim robotumu nasıl yapacağımı planlamaya çalışıyordum. Önce telle mi başlasam yoksa plastik borumu folyoyla mı kaplasam diye düşünüyordum. Benim bu düşünceli halimi fark eden sıra arkadaşım neyi düşündüğümü sordu.

Ona yapmayı hayal ettiğim robottan bahsettim. Sadece robotumdan değil robotumu yapınca çöpe atılacak olan bir çok malzemenin bu sayede değerleneceğini , dünyamızın daha temiz ,daha güzel bir yer olacağını, sadece gezegenimizin değil bizlerin de bundan faydalanacağını ,çöpe atmayıp dönüştürdüğümüz her çalışmanın aile bütçesine de katkı sağlayacağını ve daha bir çok şeyi anlattım.

          Arkadaşım ;bu projenin beni bu kadar heyecanlandırmasına  çok sevindiğini ve proje sayesinde edindiğimiz faydaların kendisini  çok şaşırttığını söyledi. Meğer henüz 10 dakika kadar önce kendisi için çöpten başka bir şey olmayan   eşyalar değerlendirildiği takdirde  nede çok fayda sağlıyormuş. Masanın üzerindeki materyallere bakışının bile değiştiğini ,sanki yeni bir oyuncağa bakıyormuşçasına  heyecanlandığını fark ettim. Arkadaşımın bu projeye artık benim kadar değer verdiğini görmek beni de çok mutlu etmişti. Kendi kendime “Yaşasın! Yeni bir geri dönüşüm savaşçısı kazandım” diyordum.

       El birliğiyle robotun yapımına başladık bir yandan telleri büküyor, bir yandan kutumuzu folyoyla kaplıyor, bir yandan da “elini şöyle yaparız, kontrol düğmelerini buraya yapıştırırız “gibi fikir alışverişinde bulunuyorduk…… 

KİSECİK OKULU HİKAYE TAMAMLAMA ETKİNLİĞİ

Yan tarafta arkadaşlarımız eski bir radyo kutusu, farklı boyutlarda silindir kutular ve şönil kullanarak çok güzel bir robot yapıyorlardı. Başka bir masadaki arkadaşlar ise boy boy kutuları ve plastik şişeleri kullanarak kocaman bir robot yapıyorlardı. Hepimiz  büyük şevkle elimizdeki atık malzemeleri kullanarak , fikirlerimizi paylaşarak, elbirliğiyle robotlarımızı tamamlamak üzereydik. Derken öğretmenimizin bizi uyaran sesini duyduk:

-Çocuklar! Dersimiz bitmek üzere. Son dokunuşlarınızı   yapın, yarın devam etmek üzere eşyalarınızı kaldırın. 

Ama biz çok heyecanlıydık .Robotlarımızı yarım bırakmaya niyetli değildik. Bu sebeple öğretmenimize çalışmalarımıza evde devam etmek istediğimizi söyledik. Öğretmenimiz de :

-Koşullarınız uygunsa elbette olabilir  dedi.

Bunun üzerine hızlıca organize olup çalışacağımız evleri belirledik. Zil çaldığında  toparlanmıştık bile. Biz, Mehmetlerin evinde devam etmeye karar verdik. Mehmetlerin evi okulumuzun iki sokak altındaydı. Birimiz robotu, birimiz kalan malzemeleri alarak eve doğru yola koyulduk. Kapıyı Mehmet’in babası Hasan amca açtı.

-Hoş geldiniz çocuklar diyerek elimizdeki robota bakakalmıştı.

O sormadan biz projemizi ,amacımızı açıkladık. Hasan amca bizle gurur duyduğunu söyledi.

-Madem atık malzemeleri çöpe atmayıp değerlendirmeye çalışıyorsunuz o zaman ben de size yardımcı olacağım. Elimde kalan elektronik parçaları size vereyim. Robotunuza ses ve hareket de katın  dedi.

Hasan amca elektronik tamircisi idi. Bir süre sonra elinde birkaç elektronik parça ile gelip robotumuza nasıl ekleyebileceğimizi gösterdi. Biz de geri dönüşüm savaşçıları olarak onları büyük bir beceri ile robotumuza monte ettik.

İşte bitmişti. Gözden çıkarılmış, çöpe atılacak malzemeleri değerlendirerek uzaktan kumanda ile hareket edebilen, ses çıkaran bir robot yapmıştık. Arkadaşlarımızın robotlarını da çok merak ediyorduk. Robotumuzla gurur duyarak ,görevini tamamlamış olmanın verdiği mutlulukla evlerimize dağıldık.

   Ertesi gün sınıfa girdiğimde gözlerime inanamadım. Çünkü arkadaşlarımın elinde atık malzemelerle hazırlanmış, her biri birbirinden farklı  çok güzel robotlar vardı. Öğretmenimiz de sınıfa girdiğinde çok şaşırdı  ve sevindi:

­-Çocuklar, size bir önerim var. Bu güzel robotlarınızı, onlarla oynamaktan büyük keyif alacak kardeşlerinizle paylaşmaya ne dersiniz?

Hepimiz şaşırmıştık. Şirin hepimizden önce davranıp:

-Kimlerle paylaşabiliriz öğretmenim?  diye sordu. Öğretmenimiz:

-Çocuk Esirgeme Kurumu’ndaki kardeşlerinizle. 

 Bu fikir neden benim aklıma gelmemişti ki? Hepimiz öğretmenimizin bu cevabı karşısında hem çok sevinmiştik hem de çok duygulanmıştık. Ama Mehmet’in aklına bir şey takılmıştı.

 -Öğretmenim, peki oradaki arkadaşlarımız bu robotları atık malzemelerden yaptığımız için beğenmezlerse? Diye sordu.

Öğretmenimiz:

Bu sırada benim aklıma hemen fikir geldi:

-Öğretmenim isterseniz ben arkadaşlarımız için geri dönüşümün önemini anlatan bir sunum hazırlayabilirim.

    Bu fikir öğretmenimizin de arkadaşlarımın da çok hoşuna gitti. Hatta arkadaşlarımdan bazıları sunumuma destek olsun diye atık malzemeleri kullanarak afiş hazırlayabileceklerini söylediler. Öğretmenimiz de gerekli izinleri alacaktı. 

    O gün teneffüslerde arkadaşlarımla iş bölümü yaptık. Kim hangi afişi hazırlayacak, kim slogan yazacak artık hepsi belliydi. Okul çıkışı hemen işe koyulup herkes üzerine düşen görevi tamamlayacaktı.

  Üç gün içinde ben sunumumu, arkadaşlarım da afiş ve sloganlarını hazırlamıştı. Öğretmenimiz de gerekli izinleri almıştı. Önümüzdeki Pazartesi günü Çocuk Esirgeme Kurumundaki arkadaşlarımızla buluşmak için hepimiz hazırdık. Aynı zamanda da çok heyecanlıydık.Ve büyük gün gelmişti. Öğretmenimiz ile birlikte Çocuk Esirgeme Kurumu’na gitmek üzere bizi kuruma götürecek servis arabasını bekliyorduk. 

SAKARYA İLKOKULU HİKAYE TAMAMLAMA ETKİNLİĞİ

O an aklıma çok güzel bir fikir geldi. Neden hazırladığımız afişleri servis arabasının çeşitli yerlerine asmıyorduk ki. Bu harika olurdu evet ! Bu sayede trafikte pek çok insanın dikkatini çekecek ve farkındalık yaratacaktık. Bu fikrimi öğretmenimizle paylaştım. Harika, dedi. Hemen işe koyulduk ve afişlerimizi servis aracının çeşitli yerlerine yapıştırdık. Servisimize bindik. Yol boyu camdan insanlara bakıyordum. Evet! Afişlere bakıyorlardı. Bir süre yol aldıktan sonra nihayet kuruma vardık. Bizi kurum kapısında müdire hanım karşıladı. Öncelikle müdire hanım projemiz hakkında bilgi almak istedi. Projemizi çok beğendiğini ileri zamanda çocuklarla birlikte çalışmak üzere onlara zaman ayırmamızı istedi. Memnuniyetle kabul ettik.  Odasına çıkarken bizi bekleyen çocukların heyecanlı seslerini duyabiliyorduk. Sonunda hazırladığımız geri dönüşüm robotlarımızı ile çocukların karşısındaydık. Bizi gören çocukların alkışları kendimizi gerçekten çok mutlu hissettirmişti. Sunum için bana hazırlanan kürsüye çıktım. Çocuklar sessizce ve dikkatle beni dinliyorlardı. Çocuklara hazırladığımız afişleri de göstererek geri dönüşümün ne olduğunu, geri dönüşümün doğaya, insan sağlığına ve çevreye önemini anlattık. İçlerinden biri konuşmamı bitirdikten sonra parmak kaldırdı. Bir an için kendimi öğretmen gibi hissettim. Söz hakkı verdim kendisine. Geri dönüşümle hazırladığımız robotları çok merak ettiğini ve bir an önce görmek istediğini, artık alıp alamayacaklarını sordu. Anlamıştım ki artık çok sabırsızlanmışlardı. Robotları dağıtmaya başladık. Gözlerindeki mutluluğu görmeliydiniz. Bu robotlar geri dönüşümün en güzel örneğiydi. Oyuncak olmuş ve birçok çocuğa inanılmaz güzel duygular yaşatmışlardı…  

                                                         SON

CELAYİR İLKOKULU HİKAYE TAMAMLAMA

YAZARLAR

Ahmet DUR.Saçaklı İlkokulu

Ahmet dur Saçaklı İlkokulu

Asya at Saçaklı İlkokulu

Dorkhan  B Saçaklı İlkokulu

Hüseyin At  Saçaklı İlkokulu

Narin kız Saçaklı İlkokulu

YAĞMUR YI. Saçaklı İlkokulu

Ahmet to   Gökçebaş  İlkokulu

Buse n.Gökçeyurt Yiğitbaş   İlkokulu

Eşlem ö. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Göktuğ A. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

İrem Anka Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Nezir E. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Samet Öz. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Taha K. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Tuğba I. Gökçeyurt Yibitaş İlkokulu

Ali dağ.  Akçaova Haldun Tınaztepe İlkokulu

Eylül çal Akçaova Haldun Tınaztepe İlkokulu

Gazi iş. Akçaova Haldun Tınaztepe İlkokulu

Muaz Sof Akçaova Haldun Tınaztepe İlkokulu

Neslihan yıl Akçaova Haldun Tınaztepe İlkokulu

Ahmet kızg  Atatürk İlkokulu

Ahmet Selçuk Atatürk İlkokulu

Mustafa Emir B. Atatürk İlkokulu

Mustafa Kocaoğ. Atatürk İlkokulu

Neclanur Avcı  Atatürk İlkokulu

Rasim Kerem Çoş. Atatürk İlkokulu

Rümeysa  Gençoğ  Atatürk İlkokulu

Azra nö  Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

Gökçe Kal. Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

Hira Bolu Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

M.Gülce S Ce zi ne kardeşler ilkokulu

Zehranur O.  Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

Zümra G.A. Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

Umut sakarya Ce Zi Ne Kardeşler İlkokulu

Derin g  Kisecik İlkokulu

Duru g Kisecik İlkokulu

Ela g. Kisecik İlkokulu

İlkay G. Kisecik İlkokulu

ASLI. Tanışma İlkokulu

BURAK. Tanışma İlkokulu

CEYLİN. Tanışma İlkokulu

DORU. Tanışma İlkokulu

EMEL. Tanışma İlkokulu

YAZARLAR

Ahmet ar Yeniçağ İlkokulu

Derin yeş  Yeniçağ İlkokulu

Münevver Y Yeniçağ İlkokulu

Duru y. Yeniçağ İlkokulu

Salih tr. Yeniçağ İlkokulu

Edip Mb. Yeniçağ İlkokulu

Ayşe mine sakarya  Sakarya İlkokulu

Batuhan sakarya Sakarya İlkokulu

Hakan Sakarya Sakarya ilkokulu

Şevval Sakarya Sakarya İlkokulu

Mehmet Berke Sakarya ilkokulu

Beyza ç Yenimahalle Celayir İlkokulu

Derviş ö Celayir İlkokulu

Güler g. Celayir  İlkokulu

Sevde S. Celayir İlkokulu

Yiğit S. Celayir İlkokulu

Elman 47 az. İbrahim Babayev adına Şirvanlı kənd tam orta məktəb

Fidan 47 az. İbrahim Babayev adına Şirvanlı kənd tam orta məktəb

Leman 47 Az İbrahim Babayev adına Şirvanlı kənd tam orta məktəb

Nerman 47 az  İbrahim Babayev adına Şirvanlı kənd tam orta məktəb

ORXAN47 AZ  İbrahim Babayev adına Şirvanlı kənd tam orta məktəb

                                        MENTORLAR

 1-   Ahmet Hasan BİLGİN

 2-  Esin BİLGİN

 3-  Güler ADSIZ

 4-  Zahide ALTAN

 5-  Mine GÜLEN

 6-  Ahmet GÜNGÖR

 7-  Recep KAHAN

 8-  Filiz EKER

 9-  Beyza ÖZKÜTÜK

10-  Ebru SAHİLLİ

11-  Gamar BABAYEVA