Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σ΄ένα ήσυχο πανέμορφο και ειρηνικό βασίλειο ο γενναίος ιππότης Αποστόλης. Ήταν ψηλός και λεπτός και η καρδιά του ήταν  πιο γενναία κι από χίλιους πολεμιστές. 

Έκανε μεγάλες βόλτες στο Μεγάλο δάσος που βρισκόταν μπροστά στο βασίλειό του. Εκεί τα δέντρα μιλούσαν  με ιστορίες και τα λουλούδια χόρευαν στον ήλιο.

Στην τσέπη του, ο Αποστόλης, είχε μια μικρούτσικη κόκκινη βελούδινη κορδελίτσα, κειμήλιο της οικογένειάς του. Την είχε χαρίσει στον προπροπροπρο προπαππού του η νεράιδα της Σελήνης.

Αυτή η κορδελίτσα ήταν μαγική! 

Βοηθούσε τους ανθρώπους, έφερνε ειρήνη κι αρμονία στο βασίλειό του και χάριζε μαγεία στο Δάσος!

Ένα πρωινό ξύπνησε και κατάλαβε πως την έχασε.

“Χάθηκε η μαγική μου κορδέλα “ φώναξε κι ένιωσε ένα 

κόμπο στο στομάχι του.

“Τώρα πώς θα έχουμε ειρήνη στο βασίλειό μας; Χωρίς αυτή το δάσος χάνει τη μαγεία του! Πρέπει να τη βρω το συντομότερο δυνατό.”

Ξεκίνησε με τους τρεις μαγικούς βοηθούς του! Ο πρώτος ήταν από το Πέραμα και ήταν ο Μαγικός Φακός που όλα τα μεγάλωνε 1.000.000 φορές!

Ο δεύτερος βοηθός ήταν το Χρυσό Σπαθί, που το είχε χαρίσει στην οικογένειά του, ένας γενναίος Κρητικός πολεμιστής.

Μα ο πιο ξεχωριστός ήταν οι Μαγικές Μπότες, δώρο του βασιλιά Τεύκρου της Κύπρου στην Βασιλική του οικογένεια.

Μαζί με τους τρεις βοηθούς του, ο Αποστόλης φόρεσε τις μαγικές μπότες του και με μια σκέψη ταξίδεψε στο χθες, λίγα λεπτά πριν χάσει τη μαγική κορδέλα.

Εκεί είδε πως την ώρα που έσκυψε να δροσιστεί στη λίμνη του δάσους, μια πονηρή αλεπού του άρπαξε από την τσέπη τη μαγική κορδέλα.

Ο Αποστόλης ακολούθησε την αλεπού, η οποία τον οδήγησε στο «Δέντρο των Ψιθύρων», το μεγάλο δέντρο που έλεγε τις ιστορίες σε όλο το δάσος.

Ο ιππότης Αποστόλης ρώτησε το «Δέντρο των Ψιθύρων»:

-Καλό μου δέντρο, πού βρίσκεται η μαγική κορδελίτσα που φέρνει στο βασίλειό μου ειρήνη και στο δάσος μαγεία;

-Ψάξε μακριά και πολέμησε γερά!!!, απάντησε με ένα γρίφο, το δέντρο των ψιθύρων.

Τότε ο ιππότης Αποστόλης σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τον πρώτο βοηθό τον ΜΑΓΙΚΟ ΦΑΚΟ. Ο μαγικός φακός που όλα τα μεγάλωνε 1.000.000 φορές έδειξε σε ποιον παρέδωσε η πονηρή αλεπού την μαγική κορδέλα.

Στον κακό βασιλιά Μαυρίκιο τον Ειρηνοκλέφτη,  που το βασίλειό του ήταν πολύ πολύ μακριά και είχε σε αυτό διχόνοια, τσακωμούς και ζήλιες. Αυτός έστειλε την πονηρή αλεπού να κλέψει την μαγική κορδέλα από τον ιππότη Αποστόλη για να φέρει στο βασίλειό του την ΕΙΡΗΝΗ.

Ο ιππότης Αποστόλης μάζεψε τον στρατό του και ξεκίνησαν για το βασίλειο του κακού βασιλιά.Εκεί κατάφεραν να αιχμαλωτίσουν την πονηρή αλεπού, που τους είπε ότι έδωσε την μαγική κορδέλα στον κακό βασιλιά. Τότε για να παγιδεύσουν τον κακό βασιλιά έβαλαν στη θέση της αλεπούς μια πέτρα που της έμοιαζε.

Ο κακός βασιλιάς πήγε να πληρώσει την αλεπού για τις υπηρεσίες της και εκεί τον περίμενε ο ιππότης Αποστόλης με τον δεύτερο βοηθό που ήταν το ΧΡΥΣΟ ΣΠΑΘΙ! 

Ο ιππότης Αποστόλης άρχισε την μάχη με τον κακό βασιλιά. Το χρυσό του σπαθί ήταν τόσο λαμπερό που ο κακός βασιλιάς τυφλώθηκε απ΄ την λάμψη του και σωριάστηκε στο έδαφος. 

Τότε ο Αποστόλης και ο στρατός του, άρπαξαν την μαγική κορδέλα και επέστρεψαν πίσω στο βασίλειό τους. Στο βασίλειο επέστρεψε η ΕΙΡΗΝΗ και η ΑΓΑΠΗ και ο κακός βασιλιάς δεν ξανατόλμησε να τους πειράξει ποτέ ξανά. 

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

ΤΕΛΟΣ