Ali her gün olduğu gibi o günde uyanır uyanmaz, yüzünü yıkayıp mutfağa koştu.

- Anneee! Çok açım kahvaltı yapmak istiyorum. Dedi.

Hızlıca kahvaltısını yapıp, odasına koştu, giyindi, çantasını alıp dışarı çıktı.

-Anneee! Ben çıktım, diyerek servise koştu.

Servis gelmiş, Ali’yi kapıda bekliyordu.

-Ahmet Amca kapıyı açta binelim. Dedi

Servise bindi okul yoluna koyuldu…

    Okula varınca yavaşça servisten indi. ’’Ahmet Amca aç kapıyı ineceğim ’’ diyerek okulun kapısına vardı.

Okulun kapısında karşılaştığı arkadaşları ona  ‘’günaydın’’ diyerek beraberce sıra oldular,bu arada yan sınıftaki arkadaşları da ‘’günaydın’’ diyerek sınıfa girmek için sırasında beklemeye başladı.

    Haftanın ilk günü olduğu için bütün arkadaşlarıyla beraber saygı duruşunda durup İstiklal Marşını okudular.Sırayla sınıfa girdiler.

Can:

-Günaydın Ali dedi. Ali umursamadan yerine oturdu.

Sessiz bir  şekilde öğretmenini beklemeye başladılar.

  Ders zili çaldı. İçeriye giren Fatma öğretmendi.

-Günaydın çocuklar!

-Günaydın öğretmenim!

-Nasılsınız çocuklar !

-Teşekkürler Öğretmenim, iyiyiz.

-Çocuklar, şimdi dersimiz eldeli toplama işlemi dedi .Tahtaya bir soru yazarak :

-Kim bu soruyu yapabilir?

Can heyecanla ‘’ ben yapabilirim’’ dedi ve tahtaya çıktı. Can önce soruyu inceledi. Daha sonra soruyu yaptı. Fatma Öğretmen:

-Aferin Can harikasın! Dedi.

-Teşekkür ederim öğretmenim diyerek yerine oturdu. Sırayla soru çözmeye devam ettiler.

Sıra Ali ‘ye gelmişti.  Ali soruyu çözmeye çalıştı ancak biraz zorlandı. Öğretmenin yardımıyla soruyu çözdü. Kendini mutsuz hissetti çünkü güzel tebrik alan arkadaşları gibi o da o sözleri duymak istiyordu.