Ankara, 24 Kasım 2020

    Sevgili Mektup Arkadaşım,

    Merhaba, Ben Batuhan. On iki yaşındayım ve Doğan Çağlar Bedensel Engelliler Ortaokulu 6. Sınıf öğrencisiyim. Size Bir Mektubum Var Projesini duyunca çok mutlu oldum ve hemen katıldım. Çünkü hiç tanımadığın biriyle mektup arkadaşı olup, bir şeyler paylaşmak çok heyecanlı geldi. 

    Hem kendimden bahsedip hem sizi tanımak istiyorum. Ben oyun oynamayı ve kuzenlerimle vakit geçirmeyi çok seviyorum. Kuzenlerim benim en yakın arkadaşlarım. Onlarla bir araya gelince sürekli oyun oynuyoruz ve çok eğlenceli vakit geçiriyoruz.

    Son aylarda salgından dolayı eve kapandık hiçbir yere çıkamadık, okula gidemedik o yüzden çok sıkıcı bir dönem oldu ama bolca kitap okuma şansım oldu. Ben kitap okumayı çok seviyorum. Bu ara en sevdiğim seri olan Harry Potter okuyorum. Böyle maceralı kitapları ve filmleri seviyorum. Peki siz kitap okumayı sever misiniz? Sizin en sevdiğiniz kitap ne? Hangi tür kitapları ya da filmleri seviyorsunuz?

 Bu sene corona virüs salgınından dolayı okula başlayamadım ama canlı derslere katılarak açığımı kapatmaya çalışıyorum. Arkadaşlarım okula başladı ve öğretmenlerim sınıfta ders işlerken biz de internetten derse katılıyoruz. Bu sayede hem dersleri kaçırmamış oluyorum hem de öğretmenlerimi ve arkadaşlarımı görmüş oluyorum.

Bu arada en sevdiğim ders Fen Bilimleridir. Derste etkinlikler yapıp, konuyla ilgili oyunlar oynuyoruz, deneyler yapıyoruz bu yüzden çok eğlenceli geçiyor, ders çabucak bitiyor. Biz ders eğlenceli olursa zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum ama ders sıkıcıyla bitmek bilmiyor. 

    Geçen sene öğretmenimle deney yarışmasına katıldım. Başta hiç ümidim yoktu ama sonuçlar açıklandığında ödül aldığımı duyunca hem çok şaşırdım hem de çok mutlu oldum. Böyle yarışma ve projelere katılmayı bu yüzden çok seviyorum. 

    Sizinle de mektuplar sayesinde görüşebileceğim için çok heyecanlıyım. Sizinle tanışmayı çok istiyorum. Mesela kaç yaşındasınız, hangi şehirde yaşıyorsunuz çok merak ediyorum. Neler yapmaktan hoşlanırsınız? Lütfen siz de mektubunuzda bana bunları mutlaka yazın. Cevabınızı merakla bekliyorum.

   Saygılarımla Batuhan.

                                                                                             Ankara. 20 Kasım 2020

    Sevgili Büyüğüm,

    Merhaba, ben Hiranur. 11 yaşındayım ve beşinci sınıfa gidiyorum. Doğan Çağlar Bedensel Engelliler Ortaokulunda okuyorum ve okulumu çok seviyorum. Okulum Ankara’da, siz hangi şehirde yaşıyorsunuz? Güzel bir şehir mi? Ankara çok güzel bir şehir. Bu aralar sürekli yağmur yağıyor hava çok kötü ama genel olarak güzel bir şehirdir. Çok güzel parkları var. 

    Biz dört kardeşiz. İki abim ve bir ablam var. En küçükleri benim, abilerim ve ablam sağlıklı ama ben bedensel engelliyim. Tekerlekli sandalye kullanıyorum ama bu benim için hiç önemli değil çünkü ben böyle de mutluyum. 

    Virüs olduğu için hem okullarımız ertelendi hem de dışarı çıkma imkânlarımız kısıtlandı. Onun için çok üzüldüm. Çünkü aylarca dışarı çıkamadım, arkadaşlarımı göremedim. Parka bile gidemedim. Ama şimdi okullarımız açıldı ve arkadaşlarıma kavuştum. Umarım en kısa zamanda salgın da biter ve hiçbir kısıtlama kalmaz eski hayatlarımıza dönebiliriz. Sınıfta maskeyle oturmayı hiç sevmiyorum. Ama en azından arkadaşlarıma ve öğretmenlerime kavuştuğum için mutluyum.

    Benim okulum diğer okullardan biraz farklı. Ben ve birçok arkadaşım tekerlekli sandalye kullandığımız için hiç merdiven yok, her yere rahat ulaşabiliyoruz. Ayrıca bir de engelli parkımız var, tekerlekli sandalye ile kullanabildiğimiz salıncaklarımız var, keşke bütün parklarda olsa.

    Ortaokula yeni geçtiğim için bir sürü yeni öğretmenimiz oldu. İlk gün çok heyecanlıydı. İlkokul ve ortaokulumuz aynı binada olduğu için onları ilkokuldayken de tanıyordum ama derslerimize girmiyorlardı şimdi onları da iyice tanıyorum ve çok seviyorum. Sınıfımıza da yeni iki arkadaşımız geldi onlar da çok iyi ve çok tatlı arkadaşlar. Eskiden sınıfta sadece 3 kişiyken artık 5 kişi olduk. Yani bu sene daha çok arkadaşım olmuş oldu. Bu çok güzel bir şey.

    Kısacası bugünlerim yağmurlu hava izlemek, canlı derslere katılmak, 2 gün okula gidip ödev yapma ile geçiyor. Sizin günleriniz nasıl geçiyor? Neler yapıyorsunuz lütfen siz de bana yazın. Sizinle tanışacağım için çok heyecanlıyım ve heyecanla mektubunuzu bekleyeceğim. Daha önce kimseyle mektuplaşmamıştım. Sağlıklı ve mutlu günler diler, ellerinizden öperim. 

Saygılarımla Hiranur.

                                                                                               Ankara, 20 Kasım 2020

    Sevgili Büyüyüm,

     Mektubuma kendimi tanıtarak başlamak istiyorum. İsmim, Akın. Bu mektubu Ankara, Doğan Çağlar bedensel Engelliler Ortaokulu’ndan gönderiyorum. Siz hangi şehirde yaşıyorsunuz? Ankara çok büyük ve kalabalık bir şehir ama ben seviyorum. Şuan 6. Sınıf öğrencisiyim. Sevdiğim şeylerden bahsedecek olursam, kitap okumayı, telefonda vakit geçirmeyi severim, dışarı çıkıp eğlenmeyi severim. Kısacası sevmediğim şey yok. Merak ettiğin şeyler varsa lütfen sen de mektubunda bana bunları sor. 

     Doğan Çağlar Bedensel Engelliler Ortaokulundan gönderiyorum dedim ya işte bu benim yeni okulum. Bu sene bu okula nakil oldum. Eski okulumu ve arkadaşlarımı çok özlüyorum ama Graham Bell sağ olsun onun icat ettiği telefon sayesinde sık sık konuşup görüşebiliyoruz. Çoğunlukla da görüntülü konuşarak hasret gideriyoruz. Aslında okulum bu hafta başladı ama ben grip olduğum için gidemedim, hemen iyileşip önümüzdeki hafta gidebileyim diye bol bol dinleniyorum. Umarım biran önce okula gidebilirim. 

Yeni sınıf arkadaşlarımla yüz yüze tanışıp, vakit geçirmeyi iple çekiyorum. Onlarla oyun oynamayı çok istiyorum. Evde olmaktan çok sıkıldım. Yeni okuluma başlayabilirsem bir sonraki mektubumda size de anlatabilirim. Umarım arkadaşlarım da beni sever ve okuluma, sınıfıma hemen alışabilirim.

    Benim bir de kardeşim var ve çok yaramaz ve çok konuşuyor. Bu sebeplerden dolayı çok kavga ediyoruz ama yine de onu çok seviyorum. Evde bana arkadaş olmuş oluyor. İnsanın kardeşi olması bazen sinir bozucu olsa da çoğu zaman iyi ki var diyorum. 

    Mektubumun yavaş yavaş sonlarına geliyorum. Seni tanımayı çok istiyorum. Siz de bana kendinizden bahsedin ve bana sormak istediğiniz şeyleri yazın lütfen. Bu mektubu okurken umarım sağlığınız yerindedir. Hepinizin ellerinden öpüyorum. Siz de bana mektup yazarsanız ve arkadaş olabilirsek çok sevinirim. 

Sevgilerimle Akın.

                                                                                        Ankara. 22 Kasım 2020 

    Sevgili Büyüğüm, 

     Benim adım Güleser Sultan. Ben Doğan Çağlar Bedensel Engelliler Ortaokulu’nda okuyorum ve evet ben bir engelli bireyim ama hayatın bana engel koymasına izin vermiyorum. Engellerimi aşıp mutlu olmayı seviyorum. Gülmeyi, şarkı söylemeyi, müzik dinlemeyi, dans etmeyi, resim yapmayı, mandala boyamayı ve ailemle sinema izlemeyi çok seviyorum. Biraz da kişisel özelliklerimden bahsedeyim. Benim boyum yaşıtlarıma göre biraz küçük ama umutlarım büyük. Saçlarım kumral, buğday tenliyim ve gözlerim yeşil. Mini mini bir kızım. 

     Okulumu, arkadaşlarımı, ailemi, doğada yaşayan bütün canlıları seviyorum. Ben bir hayvan severim. Evde baktığımız bir çift kuşum var. Maviş ve Mavişim. Maviş erkek olan, Mavişimse kız. Kuşlarımın “kız sultan, kız sultan” demesi, benimle konuşması çok hoşuma gidiyor. Onları çok seviyorum. 

    Biz 5 kişilik bir çekirdek aileyiz. İki erkek kardeşim var ve onları da çok seviyorum. İnsanın kardeşleri olması çok güzel bir duygu. Küçük kardeşim 6 yaşında 1. Sınıfa başladı. Evde sürekli küçük adam modunda geziyor. Yeni yazmayı öğrendiği kelimeleri (ela, lale, el ele) sürekli tekrar ediyor ve onlarla ile ilgili şarkı söyleyip bizi güldürüyor.

    Benim gerçekleşmesini istediğim iki tane hayalim var. Allah izin verirse çocuk doktoru olmayı ya da hemşire olmayı çok istiyorum. Hasta çocukların yüzlerinde mutluluk görmek, onları iyileştirmek istiyorum. Bir diğer hayalim de yazar olmak. İnsan kendine bile anlatamadığı şeyleri bir arkadaşına ya da bir kâğıda daha kolay ifade edebiliyor. O yüzden öğretmenim bu projeden bahsettiğinde mutlaka katılmalıyım dedim ve kalemi kağıdı elime alıp yazmaya başladım. Hiç tanımadığımız birine kendimizi anlatmak ve onun hikayesini okuyacak olmak beni çok heyecanlandırıyor. Bu nedenle mektubunuzu sabırsızlıkla bekliyor olacağım. 

     Bu günlük benden bu kadar. Sizinle tanışacağım için çok mutluyum. En kısa zamanda sizden haber gelmesini bekliyorum. Mektubumuzu bekliyorum. 

Saygılarımla Güleser Sultan.

                                                                                                                       Ankara. 19 Kasım 2020

    Sevgili Büyüğüm,

    Merhaba, ben Hayrettin. Öncelikle mektubuma başlarken size kendimi tanıtayım. Ben Ankara Doğan Çağlar Bedensel Engelliler Ortaokulu 5/A sınıfına gidiyorum ve bir sürü öğretmenlerim ve arkadaşlarım var. Onları çok seviyorum. Okula gitmeyi çok seviyorum. Virüs salgını nedeniyle çok uzun süre okulumuz kapalıydı ve aylarca evde çok sıkıldım. Ama geçen hafta okulumuz açıldı ve derslerimiz başladı. Hem öğretmenlerimize hem de arkadaşlarıma kavuştuğum için çok mutlu oldum. Biz okulda çok güzel etkinlikler, çalışmalar bazen şenlikler yapıyoruz. Geçen sene okulun folklor takımındaydım ve çok gurur vericiydi. 23 Nisan gösterisinde ve şenliklerde arkadaşlarımla gösteri yaptık. İnternet haberlerine bile çıktık. Öğretmenlerimiz bizi mutlu etmek için her şeyi yapıyorlar ve bizi hep destekliyorlar. 

     Biz üç kardeşiz. Ben, Hayrunnisa ve Ertuğrul onları da çok seviyorum. Yaşamayı, uyumayı, oyun oynamayı, okula gitmeyi… Kısacası Allah’ın bana lütfettiği her şeyi çok seviyorum. Bir de annem babam ve bizimle yaşayan babaannem var. Onlar benim canlarım. Allah onlara uzun ve sağlıklı ömür versin. Allah büyüklerimizi hiç başımızdan eksik etmesin. 

    Siz sevgili büyüğüm. Kim olduğunuzu, adınızı şimdilik bilmiyorum ama inşallah yakın zamanda mektubunuz bana ulaşır ve tanışırız. Size bu mektubu yazarak kendimi anlatmak istedim. Siz de bana mektubunuzda kendinizden bahsederseniz dinlemeyi çok isterim. Hem de hiç sıkılmadan okuyacağıma eminim. 11 yaşındayım ve biraz yürümede zorluk çekiyorum ama daha da iyi olacağım çünkü fizik tedavilerimi hiç aksatmıyorum. 

Siz büyüklerimden dua istiyorum. 

    Ben büyüyünce otomotiv mühendisi olmak istiyorum. Çünkü otomobilleri yani arabaları çok seviyorum. Umarım başarabilirim. Bunun için elimden geldiği kadar uğraşıyorum. Derslerimi kaçırmamaya, ödevlerimi zamanında yapmaya çalışıyorum. 

     Size daha anlatacak çok şeylerim var ama öncelikle sizi de tanımak isterim. O nedenle sizin mektubunuzu heyecanla bekliyorum. Allah’a emanet olun. Ellerinizden öperim.

Saygılarımla Hayrettin