Taşındıkları için Ali  2.sınıfa yeni bir okulda başlayacaktı ve bu yüzden çok endişeliydi. Annesi ile birlikte okula gitmek için evden çıktı. Bugün yeni okulunun ilk günüydü. Oyunlarla, arkadaşlarla geçirdiği koca bir yaz geride kalmıştı.

 Okul ile ev arasında ancak 100 adımlık bir mesafe vardı. Bu 100 adımlık mesafe Ali'nin gözünde büyüyordu. Şimdi arkadaşlarından oyunlardan uzak sürekli derslerle dolu olan bir yıl onu bekliyordu.

Annesinin okulun başlaması ile ilgili , kendisinden daha heyecanlı olduğunu düşünüyordu.  Annesi öyle heyecanlıydı ki 1 adım yerine 5 adım atıyor gibiydi.  1,2,3,4,5,6,7,8,9,10. Annesinin tek adıma sığdırdığı  5 adımlık mesafe ile yolu uzun sürdürmek mümkün değildi.

 Ali ise bir yandan 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10 şeklinde adımlarını bir yandan sesli bir şekilde sayarak, ilerliyordu. Amaç biraz da olsa okula gidişini geciktirmekti.

 Ali annesi ile okula vardığında bahçede gördüğü büyük kalabalık karşısında şaşkına uğradı. Ne kadar da çok kişi vardı. Yazın vakit geçirdiği, oyun oynadığı arkadaş grubu bu büyük kalabalığın yanında çok küçük kalıyordu.  Ali bu kalabalığın 60 70 kişi olduğunu tahmin ediyordu ancak hareket halinde olduklarından sayma şansını bulamadı.

Okul saatinin gelmesi ile birlikte az mevcutlu sınıflar birer birer, mevcudu fazla olan sınıflar ise ikişerli olarak sıraya girdi. Okul bahçesinin kalabalık ve dağınık hali şimdi gitmiş , yerine düzen ve uyum gelmişti.