8. BÖLÜM

 BU HİKAYE RESİMLEME ''DEĞERLİ ÖYKÜLER''

 E TWİNNİG  PROJESİ  KAPSAMINDA OLUŞTURULAN  KARIŞIK TAKIMLARDAN 8. TAKIM ÜRÜNÜDÜR.  SORUMLULUK DEĞERİNİ KONU ALMIŞTIR. 

           MERTOR ÖĞRETMEN NERİMAN DİLEK REHBERLİĞİNDE VE 10 ÖĞRENCİYLE HAZIRLANMIŞTIR.

                 SORUMLULUK

   Çok eski zamanlarda Şirin Mahallesi’nde fakir bir aile ve bu ailenin iki de kız çocuğu yaşarmış.Bu kardeşlerin anne ve babası çok farklı bir yapıya sahip bireylermiş.Birinin ak dediğine diğeri kara

diyor, birinin sevdiğinden diğeri nefret ediyormuş. Öyle ki Sema Hanım kızlarını kendilerini bilen, kimseden yardım almadan kendi işlerini halledebilen, kendi sorumluluklarını yerine getiren birer evlat olarak yetiştirmeye çalışıyormuş. Ne var ki baba Ali Bey için bu durum çok da önemli değilmiş. Çünkü O, ilerleyen yaşına rağmen sorumluluk nedir bilmez kızlarının sorumsuz davranışlarını görmezden gelirmiş. Kardeşlerden Sude annesinin öğütlerini çok iyi dinler ve onun anlattığı, öğrettiği her şeyin doğru olduğuna inanırmış. Diğer kardeş Simge ise babasının izinden gider, onu kendine örnek alır olmuş.

Bu yüzden kardeşler de çok iyi anlaşamazlarmış. Tıpkı anne ve babaları gibi. Sude her sabah”Simge yatağını toplar mısın lütfen!” veya “Simge okuldan eve geldiğinde o gün verilen ödevlerini yapmalısın.”dermiş. Fakat Simge bunları duymazdan gelir,umursamaz,”Sonra yaparım Sude” diyerek geçiştirirmiş. Günler böyle geçerken Sude bu duruma bir çözüm bulmaya karar vermiş.

   Böylece Simge’ye de iyi bir ders verecekmiş .Bir plan yapmaya başlamış. 

Bu plan sorumluluk almanın,,verilen sorumlulukların yerine getirmenin önemli olduğunu Simge’nin anlamasını sağlayacakmış. 

Sude planı uygularken anne ve babasından yardım istemiş. Babası”Aman boş ver Sude, Simge yarın yapar ödevlerini. Hem yatağını da düzeltmesine gerek kalmadı. Nasıl olsa gece yine yatacak.”demiş.Sude,babasının buumursamazlığına üzülmüş.

Annesine şaşkın bir bakışla bakmış. Annesi”Sudeciğim gel seninle mutfağa geçelim canım.”diyerek odadan çıkmışlar.Annesi “Sence ne yapmalıyız?” diye sormuş. Sude’nin de aklına bir fikir gelmiş.

Sude:

-Bence Simge’den salona lego parçaları getirmesini isteyelim. Legoları oynadıktan sonra ben Simge’ye legoları toplamasını söylerim ve o yine toplamaz .Sonra ben gece babama bir kabus gördüğümü,ondan bir bardak su istediğimi söylerim ve babam bana su getirmeye giderken koridordaki legolara takılıp düşermiş. Biz de bu gürültülerden rahatsız olup yanına gideriz ve babama ne oldu diye sorarız.Daha sonra ışığı ineriz ve babamın ayağını kanamış bir şekilde görürüz. Babamı salona götürüp ayağına pansuman yaparız. Sonra Simge de bu gürültülerden dolayı uyanır ve o da

babam gibi ayağı bir legoya takılır ve düşermiş.

Canları yanmasına rağmen, hala sorumsuzluklarına devam ediyorlardı. Bu defa da kirli

çamaşırlarını kirli sepetine atmıyorlar, sürekli annesi ve Sude bu çamaşırları topluyorlardı. Sude bir plan düşündü. Bu kez Simge’nin çamaşırlarını toplamayacaktı. Annesine de bu fikrini anlattı.

Ama bu sefer ayağını değil kafasını çarparmış ve

Simge’yide salona götürürmüşüz, ikisine de iyi misiniz derken ben karşılarına geçerim ve ikisinede”Eğer Simge bu legoları toplasaydı ve babam Simge’ye burayı toplamalısın deseydi bunlar olmazdı”derim”.Annesi” Bu çok güzel bir plan.”demiş. Sonra bu plan aynen Sude’nin dediği gibi olmuş.

Simge ve babası bu olaydan ders çıkardıklarını,özür dilediklerini söylediler fakat bir hafta sonra

etraf yine dağınıktı.Canları yanmasına rağmen, hala sorumsuzluklarına devam ediyorlardı.

Annesi:

Sude’nin fikrini beğenmişti. “Bakalım ne yapacak” dedi. 

O gün Simge’nin arkadaşının doğum günüydü ve arkadaşı Simge’yi de davet etmişti. Simge çok sevinçliydi, koşarak odasına gitti. En güzel kıyafetlerini giyecekti. Ama aradı, taradı ne bir çorap, ne de bir elbise bulamadı.Sinirli bir şekilde Sude’nin yanına gitti.Arkadaşı Simge’yi de davet etmişti.

Sude’ye bağırdı!”Benim kirli kıyafetlerimi neden kirli sepetine atmadın?”dedi. Sude’de” o benim sorumluluğum değil sen kendi sorumluluğunu yerine getirseydin aradığın kıyafetlerini kolayca bulurdun” dedi.Ve partiye gitmesine çok az zamanı kalmıştı.Simge hemen odasını toparlayıp,kirlileri kirli sepetine atıp giyeceği kıyafetlerini buldu.Aceleyle giyindi.Evden çıkarken babasından onu saat 9:30 da gelip almasını istedi.Babası Ali Bey “ tamam kızım” dedi.Simge koşarak doğum günü partisine

gitti.