Karantinada Bahçemleyim eTwinning Projemizin Hikaye Ortak Ürün Çalışmasıdır.

Katkı sağlayan tüm proje öğrencilerimize teşekkür ederiz.

            YAĞMUR'UN BAHÇESİ

    Yağmur uyuyamıyordu.Hep yarın olacakları düşünüyordu.Sonra annesi çağırdı.''Hadi Yağmur kalk,kahvaltı hazır!''dedi.Yağmur hemen kalktı. Koşarak mutfağa doğru gitti.Mutfaktan güzel kokular yayılıyordu.Yağmur içinden''Acaba annem ne taptı?''diye soruyordu.

(Ayşe Rana 3/D sınıfı -Pelin İnanlı)

    Mutfağa gelince çok güzel bir şey vardı.Annesi''Senin için pankek yaptım''dedi.Yağmur'un gözü ışıldadı.Sofraya geçti ve yemeye başladı.Bir yandan yerken bir yandanda konuşuyordu.''Anne eline sağlık,çok güzel olmuş.''dedi mutlulukla.Çok heyecanlıydı.''Anne ne zaman bahçeye gideceğiz?Heyecandan uyuyamadım.''dedi Yağmur.Annesi''Şimdi 

(Ayşe Rana 3/D sınıfı-Pelin İnanlı)

gideceğiz''dedi tebesssümle.''Yaşasın''dedi Yağmur,fırladı yerinden.Elini yıkayıp koşarak bahçeye çıktı.Annesi''Ne dikmek istersin?''diye sordu Yağmur'a .Yağmur önce düşündü.''Anne,domates dikelim'' dedi.Annesi''Tamam.''dedi.Önce toprağı kazdılar.Sonra domates tohumunu kazdıkları yere koydular.Sonra üstünü toprakla örttüler.Sonra Yağmur can suyunu koydu.Çok sevinçliydi.Her gün tohumunu izleyecekti.Domatesin kırmızısı ne güzeldi.

(Ayşe Rana 3/D sınıfı -Pelin İnanlı)

Sonra annesine annesine 'Anneciğim pırasa da ekelim mi?diye sordu.Annesi''Olur elbette kızım, seçim senin.''dedi.Yağmur o zaman hemen başlayalım.''dedi ve komşuları Ayşen Hanım''dan pırası tohumu aldılar.Bahçelerini kazdılar ,tohumları saçtılar,üstlerini toprakla örtüp Yağmur ibriğiyle suladılar.Yorulmuşlardı ama sonunda olmuştu.

(Sümeyra 4/A sınıfı- Aysel TOKGÖZ)

        Daha sonra pırasalar büyüyünce Yağmur bir pırasanın saçlarına bir kendi saçlarına baktı.Pırasanın saçları daha uzundu.''Keşke benimde bu kadar uzun saçlarım olsaydı''diye geçirdi içinden Yağmur.İlk kez bir bahçesi oluyordu ve Yağmur Çok mutluydu.

(Sümeyra 4/A sınıfı-Aysel TOKGÖZ)

    Hava kararmıştı.Yağmur'un annesi pırasa yemeği ve domates salatası yapmıştı. Oysa evlerinde pırasa ve domates yoktu.Yağmur'un beyninde şimşekler çaktı.Annesine ''Anneciğim pırasamız ve domatesimiz yoktu.Nasıl oldu da bu yemekleri yapabildinnn??!!dediği anda ağzı kulaklarına vardı.

(Sümeyra 4/A sınıfı-Aysel TOKGÖZ)

    Feneri alıp,akşam akşam dışarıya çıkıp sebzelerine baktı.Bir pırasa ve dört domates eksikti.Eve girip sofraya koştu ve ''Bahçemden almışsın!''deyip annesine sarıldı.Sofraya oturduğunda içinde büyüdüğünü hissediyordu.

(Sümeyra 4/A sınıfı-Aysel TOKGÖZ)

    Annesine ''Anne keşke sebzelerimin büyüdüğünü görebilseydim.''dedi.Annesi ''Bunu yapabiliriz.''dedi.''Peki nasıl?''diye sordu.Annesi''Bir kamera alıp Yağmur'a,bu kamerayla büyüdüğünü görebiliriz, sadece hangi sebzeyi ekeceksin,onu bulman yeterli.''dedi.Yağmur hemen 

-Havuç ekelim anne ,havuçlarla çok güzel salatalar yapabiliriz,dedi.Bahçeye gittiler ve havuç tohumlarını ekmeye başladılar.Sonrada kamerayı havuçları görecek bir yere koydular.Heyecanla beklemeye başladılar.Yağmur hergün havuçlar büyüdü mü diye bahçeye gidermiş ama çıkmadığını göremeyince biraz üzülmüş.Bir gün Yağmur yağmaya başlamış.Yağmur annesine

-Yağmur yağıyor  ,havuçlar yağmur sularıyla akıp gidecek dedi.

(Mine 3/A sınıfı-Sevgi Göl)

    Annesi gülerek:

-Korkma kızım havuçların bir yere gitmez,onlar daha çok güçlenir tez büyürler, demiş.Yağmur:

-Peki anne kamera bozulursa yağmurdan o zaman izleyemeyiz havuçların büyüdüğünü demiş.Annesi kameranın üstüne çoktan önlem almış.Oysa ki bir şey olmayacağını kızına anlatmış.Sonunda yağmur durmuş.Günler sonra havuçlar büyümüş.Yağmur ve annesi kamerayı alıp izlemeye başlamışlar.Güneşin ve yağmurun bitkiler için çok önemli olduğunu daha iyi anlamış.Sonra havuçlar büyüyüp artık toplayabilecek hale gelmişler.Ertesi gün havuçları toplayıp salatada kullanacaklarmış.

(Mine 3/A sınıfı-Sevgi Göl)

      Yağmur havucunu salatada kullanacağı için çok heyecanlıymış.Yağmur ertesi günü iple çekmiş.Sonunda domatesle pırasayı gördüğü gibi havucu da sofrada görünce çok sevindi ve havuçlu salatanın tadına baktı.Salata çok güzel olmuştu.O sırada Yağmur'un aklına bir şey geldi.Annesine:

-Anne domates gibi olgunlaşmayınca başka bir renk,olgunlaşınca başka bir renk olan sebzeler var mı,diye sordu.Annesi:

-Hım bir düşüneyim.Aklıma balkabağı ve kapya biberi geldi.Ama bunların yetişmesi uzun sürer.Bunun yerine seni Hatice Teyze'ye bir ara balkabağı hakkında bilgi almak için götürebilirim.Orada bakarsın.Ama bunun yerine marul ekip artan domates ve havuçla güzel bir salata oluşturabiliriz.

(İnci 3/A sınıfı -Arzu İnan)

Yağmur artan domates ve havuçlarla salatasını yaptı ve onları yedikten sonra annesiyle Hatice Teyze'nin yanına bal kabağı hakkında bilgi almaya  gittiler.Balkabağının dikilmesinden olgunlaşmasına kadar herşeyi öğrenmek istiyordu.Yağmur bahçe işlerini çok sevmeye başlamıştı Yağmur'un Hatice Teyzesi anlattıkça gözlerinin içi parlamaya başlamıştı.Balkabağının tam dikim zamanı olduğunu duyunca ondan rica etti ve beraber balkabağı dikmeye gittiler.Balkabağının çekirdeklerini toprağa koyduktan sonra üstünü kapatıp beraber suladılar ve Yağmur beklemeye başladı.

(Eylül 1/A sınıfı-Fatma VOLKAN)

   Günler geçtikçe balkabağı filizlenip büyümeye başlamıştı,Yağmur şaşırdı bu kadar çabuk beklemiyordu,koşarak annesine gidip:''Anne hani balkabağı uzun zamanda büyüyordu.''diye sordu.Annesi ona gülerek :''Balkabağı daha olmadı,şu an sadece çiçeği büyüdü.''dedi.Günler geçmişti balkabağının büyüyüp olgunlaşıp yenilme vakti gelmişti.Annesi ile toplayıp balkabağı tatlısı yaptılar.Yağmur kısa zamanda bahçe hakkında çok bilgiler öğrendi.Bahçeyi ekip dikmek Yağmur'u mutlu ediyordu.Yağmur artık bahçe işlerini öğrenmişti ve sebzelerini satın almak yerine organik,sağlıklı ve bahçesinde üretmeye karar verdi.

(Eylül 1/A sınıfı-Fatma VOLKAN)