'7'DEN 70'E HİTAP EDEN 7 COĞRAFİ

 BÖLGE 7 ŞAİR'' PROJESİ

ORTAK ÜRÜN

7 ŞAİRDEN ŞİİRLER 

MERSİN YUSUF KALKAVAN ANADOLU LİSESİ

Öğretmen: FİGEN NARCI

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN / AKDENİZ BÖLGESİ

Seslendiren Öğrenciler:

AK YKAL

ŞCK YKAL

MŞÖ YKAL

NK YKAL

ÇARESİZ

Seni görmediğim günler bir çakır diken büyüyor gözbebeklerimde

Bir çocuk ağlaması başlıyor, kulaklarımda uzun uzun

Ellerim bir yerlere yapışıyor, kurtaramıyorum

Ya ayaklarım, o benim zavallı ayaklarım

Öyle şaşkın, öyle kararsız, öyle çaresiz ki

Seni görmediğim günler

Karanlıktayım, katran gecelerdeyim

Cehennem misali bir yerdeyim

Bir demir nasıl paslanır, bir elma nasıl çürürse

İşte öyleyim.

ADAK

Sana bir dolu umut getireceğim

Sana çiçekler getireceğim

KIRŞEHİR SOSYAL BİLİMLER LİSESİ

İÇ ANADOLU BÖLGESİ

YUNUS EMRE

Öğretmen: ESMA ÇETİNKAYA

Seslendiren Öğrenciler:

A.Hakan KSBL

M.Emre KSBL

Ebrar KSBL

Sıla KSBL

Suzan KSBL

SORDUM SARI ÇİÇEĞE

Sordum sarı çiçeğe

Annen baban varmıdır

Çiçek eydür derviş baba

Annem babam topraktır. 

Sordum sarı çiçeğe

Evlât kardeş varmıdır

Çiçek eydur derviş baba

Evlât kardeş yapraktır.

Sordum sarı çiçeğe

Gül sizin neniz olur

Çiçek eydür derviş bab

Gül Muhammed teridir.

Sordum sarı çiçeğe

Annen baban varmıdır

Çiçek eydür derviş baba

Annem babam topraktır.

Sordum sarı çiçeğe

Benzin neden sarıdır

Çiçek eydür derviş baba

Ölüm bize yakındır

Sordum sarı çiçeğe

Niçin boynun eğridir

Çiçek eydür derviş baba

Özüm hakka doğrudur

Sordum sarı çiçeğe

Sizde ölüm varmıdır

Çiçek eydür derviş baba

Ölümsüz yer varmıdır?

Sordum sarı çiçeğe

Niçin boynun eğridir

Çiçek eydür derviş baba

Özüm hakka doğrudur

Sordum sarı çiçeğe

Sizde ölüm varmıdır

Çiçek eydür derviş baba

Ölümsüz yer varmıdır?

Sordum sarı çiçeğe

Sen kimin ümmetisin

Çiçek eydür derviş baba

Muhammed ümmetiyim.

Sordum sarı çiçeğe

Sen beni bilir misin?

Çiçek eydür derviş baba

Sen Yûnus değil misin?

Sordum sarı çiçeğe

Boynun neden eğridir

Çiçek eydür derviş baba

Kalbim Hakk’a doğrudur

Sordum sarı çiçeğe

Sen Kâbe’yi gördün mü?

Çiçek eydür derviş baba

Kâbe Allah evidir

Sordum sarı çiçeğe

Sen sıratı gördün mü?

Çiçek eydür derviş baba

O cümlenin yoludur

NİÇİN AĞLARSIN BÜLBÜL HEY

Niçin Ağlarsın Bülbül

Sen bunda garip mi geldin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Yorulup iz mi yanıldın

Niçin ağlarsın bülbül hey

Karlı dağları mı aştın

Derin ırmaklar mı geçtin

Yârinden ayrı mı düştün

Niçin ağlarsın bülbül hey

Hey ne yavuz inilersin

Benim derdim yenilersin

Dostu görmek mi dilersin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Kadrin bilinmez mi oldu

Hat'rın sorulmaz mı oldu

Ol gül görülmez mi oldu

Niçin ağlarsın bülbül hey

Kalen şehrin mi yıkıldı

Nam ü ârın mı yok oldu

Gurbette yârin mi kaldı

Niçin ağlarsın bülbül hey

Gülistanlarda yaylarsın

Taze gülleri yıylarsın

Yavlak zârılık eylersin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Kanadın açabilirsin

Açıben uçabilirsin

Hicaplar geçebilirsin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Uykudan gözüm uyandı

Uyandı kana boyandı

Yandı sol yüreğim yandı

Niçin ağlarsın bülbül hey

N'oldu şu Yunus'a n'oldu

Aşkın deryasına daldı

Yine baharistan oldu

Niçin ağlarsın bülbül hey

Yunus Emre

ADI GÜZEL KENDİ GÜZEL MUHAMMED

Canım kurban senin yoluna

Adı güzel kendi güzel Muhammed

Şefaat eyle sen kemter kuluna

Adı güzel kendi güzel Muhammed

Mümin olanların çoktur cefası

Ahirette olur zevk u safası

On sekiz bin alemin Mustafa'sı

Adı güzel kendi güzel Muhammed

Mümin olanların çoktur cefası

Ahirette olur zevk u safası

On sekiz bin alemin Mustafa'sı

Adı güzel kendi güzel Muhammed

Ol çariyar anın gökçek yaridir

Anı seven günahlardan beridir

Onsekiz bin alemin serveridir

Adı güzel keldi güzel Muhammed

Sen hak peygambersin şeksiz gümansız

Sana uymıyanlar gider imansız

Aşık Yunus n'eyler dünyayı sensiz

Adı güzel kendi güzel Muhammed

                                                       YUNUS EMRE

İLİM İLİM BİLMEKTİR

İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendin bilmezsin

Ya nice okumaktır

Okumaktan murat ne

Kişi Hak'kı bilmektir

Çün okudun bilmezsin

Ha bir kuru ekmektir

Okudum bildim deme

Çok taat kıldım deme

Eğer Hak bilmez isen

Abes yere gelmektir

Dört kitabın mânâsı

Bellidir bir elifte

Sen elifi bilmezsin

Bu nice okumaktır

Okudum bildim deme

Çok taat kıldım deme

Eğer Hak bilmez isen

Abes yere gelmektir

Dört kitabın mânâsı

Bellidir bir elifte

Sen elifi bilmezsin

Bu nice okumaktır

                                                        YUNUS EMRE

GEL GÖR BENİ AŞK NEYLEDİ

Gönlüm düştü bu sevdaya

Gel gör beni aşk neyledi

Başımı verdim kavgaya

Gel gör beni aşk neyledi

Ben yürürüm yana yana

Aşk boyadı beni kana

Ne akilim ne divane

Gel gör beni aşk neyledi

Mecnun oluben yürürüm

Dostu düşümde görürüm

Uyanır melul olurum

Gel gör beni aşk neyledi

Aşkın beni mest eyledi

Aldı gönküm hasteyledi

Öldürmeğe kast eyledi

Gel gör beni aşk neyledi

Gah eserim yeller gibi

Gah tozarım yollar gibi

Gah akarım seller gibi

Gel gör beni aşk neyledi

Akan sulayın çağlarım

Dertli yüreğim dağlarım

Yarim için ben ağlarım

Gel gör beni aşk neyledi

Benzim sarı, gözlerim yaş

Bağrım pare, ciğerim baş

Halden bilen dertli kardaş

Gel gör beni aşk neyledi

Miskin Yunus biçareyim

Baştan ayağa yareyim

Dost elinden avareyim

Gel gör beni aşk neyledi

  YUNUS EMRE

ANKARA ERKAN-VOLKAN YİĞİT ANADOLU İMAM-HATİP LİSESİ

Öğretmen: Özlem Bayoğlu

Attilâ İlhan / Ege Bölgesi

Seslendiren Öğrenciler:

MŞ EVYAİHL

AB EVYAİHL

DT EVYAİHL

AYSEL GİT BAŞIMDAN 

Aysel git başımdan ben sana göre değilim        
Ölümüm birden olacak seziyorum
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum
Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın
Hiçbir dakikamı yaşayamazsın
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Benim için kirletme aydınlığını
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Islığımı denesen hemen düşürürsün
Gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim
Ya ölmek ustalığını kazanırsın
Ya korku biriktirmek yetisini
Acılarım iyice bol gelir sana
Sevincim bir türlü tutmaz sevincini
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ümitsizliğimi olsun anlasana
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Sevindiğim anda sen üzülürsün 

Sonbahar uğultusu duymamışsın ki 

İçinden bir gemi kalkıp gitmemiş 

Uzak yalnızlık limanlarına 

Aykırı bir yolcuyum dünya geniş 

Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki 

Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş 

Sakın başka bir şey getirme aklına 

Aysel git başımdan ben sana göre değilim

Ölümüm birden olacak seziyorum 

Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Aysel git başımdan seni seviyorum

Nasıl iş bu

her yanına çiçek yağmış 

erik ağacının 

ışık içinde yüzüyor 

neresinden baksan 

gözlerin kamaşır 

oysa  ben akşam olmuşum 

yapraklarım dökülüyor 

usul usul

adım sonbahar 

ÇERKEZKÖY ORGANİZE SANAYİ BÖLGESİ MESLEKİ VE TEKNİK ANADOLU LİSESİ 

ÖĞRETMEN: TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI ÖĞRETMENİ TUGAY ÖZALP

ZİYA  OSMAN SABA / MARMARA BÖLGESİ

ŞİİRLERİ SESLENDİREN ÖĞRENCİLER:

CAHİT AKL

ALPER AYN

SEBİL VE GÜVERCİNLER 

Çözülen bir demetten indiler birer birer,

Bırak, yorgun başları bu taşlarda uyusun,

Tutuşmuş ruhlarına bir damla gözyaşı sun,

Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler...

Nihayetsiz çöllerin üstünden hep beraber,

Geçerken bulmadılar ne bir ot ne bir yosun,

Ürkmeden su içsinler yavaşça, susun, susun!

Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler…

En son şarkılarını dağıtarak rüzgâra,

Beyaz boyunlarını uzattılar taslara...

Bir damla suya hasret gideceklermiş meğer,

Şimdi bomboş sebilden selviler bir şey sorar,

Hatırlatır uzayan dem çekişleri rüzgâr

Mermer basamaklarda uçuşur beyaz tüyler.

Ziya Osman SABA 

GEÇEN ZAMAN

Hiç olmazsa unutmamak isterdim,

Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...

Yalnız bırakmayın beni hatıralar!

Az yanımda kal çocukluğum,

Temiz yürekli, uysal çocukluğum...

Ah, ümit dolu gençliğim!

İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgilim...

Doğduğum ev,

Rahatlayacak içim duysam

Bir tek kapının sesini.

Arıyorum aklımda bir ninni bestesini...

Böyle uzaklaşmayın benden, yaşadığım günler,

Güneş, getir bir bayram sabahını,

Açılın, açılın tekrar,

Çocuk dizlerimdeki yaralar,

Hepiniz benimsiniz!

Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün?

Rengine doymadığım o sema,

Ahengine kanmadığım ırmak,

Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?

Nedendi ağladığım? Nedendi güldüğüm?

Ah nasıldı yaşamak?

Ziya Osman SABA