Esra ER – 1/A

Buğra:  Kuzenleri ile birlikte gittikleri doğa ile iç içe ve harika bir tatil yerinde aslında amaçları huzurlu bir vakit geçirmekmiş...

Hilal: Fakat çıkan talihsizlikler Mete’nin sinirlenmesine yol açmış, Kuzenleri bu durumu fark edip onu eğlendirmek için saklambaç oynamaya karar vermişler.

Emir: Mete yine huzursuzluk çıkarıp ebe ben olmayacağım diye mızırdanmaya başlamış

Eylül: Kuzenleri bunu da kabul edip oyuna başlamışlar. Sobelenen Mete yine öfkesine yenik düşmüş.

Ezgi ERDOĞAN

Ayşe: Kuzenleri bir araya gelip bu soruna bir çözüm aramaya başlamışlar. Çünkü artık çok can sıkıcı olmaya başlamış.

Furkan: Şöyle bir plan yapalım demiş. Biz oyuna başlayalım ve Mete’yi de hakem olarak gözlemlemesini isteyelim bakalım neler yapacak diye merak ediyorlarmış.

Ömer: Oyun başlamış ve çocuklar aralarında anlaştığı gibi numaradan öfkelenip sürekli kavga çıkarmışlar. Hakem olarak da Mete’nin müdahale etmesini beklemişler.

Nur Sena: Mete hep kendi öfkelenip kavga çıkardığı için şaşıp kalakalmış. Ne yapacağını bilememiş.

Fadimana KOÇ- 1/D

Miray: Mete kuzenlerinin arasına girmiş, onları sakinleştirmeye çalışmış ama başarılı olamamış.

Efe: Mete’nin kuzenleri daha da hırçınlaşmış ve numaradan birbirlerine vurmaya başlamışlar,

Görkem: Mete bakmış kuzenleri onu dinlemiyor “Duruuun!” diye bağırmış, kuzenleri donakalmış. Kuzenleri Mete ye: “Gördün mü? Sen öfkelendiğinde biz de böyle üzülüyoruz.” demişler.

Hayrunnisa: Mete: “Arkadaşlar ben de bu durumdan hoşnut değilim ama elimde olmadan öfkeleniyorum.” demiş.

Fatma Ceylan OLPAK- 2/F

Nil: Mete kuzenlerinin çok fazla üstüne geldiğini düşünerek sinirle ağlamaya başlamış.

Miray: “Şimdi ne var ağlayacak Mete, niçin ağlıyorsun?” diye sormuş.

Azrasu: Mete “yeter artık bıktım sizden, uğraşmayın benimle, oynamak istemiyorum sizinle” diye yumruklarını sıkarak bu kez kuzenlerinin üstüne yürümüş.

Yağız: Kuzenleri korkarak hemen etrafından çekilmiş ve Mete ağlayarak koşup yanlarından uzaklaşmış.

Eylem ÖZTAŞ- 2/C

Elif: Yalnız kalan Mete kimsenin onunla oynamak istemediğini düşününce çok üzülmüş.

Zeynep: Bu durumdan Mete de çok rahatsızmış fakat öfkesini bir türlü engelleyemiyormuş.

Tuğrul: Bir ağacın altına oturarak düşünmeye başlamış.

Esen TAN- 3/F

Ceylin: “Acaba ben çok öfkeliyim diye mi hiç arkadaşım yok? diye kendi kendine sormuş.

Beren : “Olabilir” diye kendi kendini yanıtlamış sonra. “Ama onlar da beni çok kızdırıyorlar!” diyerek kendini savunmuş.

Ebubekir: “Beni oyunlarına almıyorlar. Aldıkları oyunda kaybedince de dalga geçiyorlar.” demiş içinden.

Mevlüde: “Bu durumdan ben de memnun değilim. Oynayacak hiç arkadaşım yok.” diyerek ağlamaya başlamış.

Ahmet KOÇ - 3/D

Ezgi: Hava kararmaya başlamış. Mete’yi merak eden dayısı onu bir ağacın altında oturup, kendi kendine konuşurken bulmuş. 

Yiğit: Mete hemen ağlayarak olanları anlatmaya başlamış. Beni oynatmıyorlar, beni sevmiyorlar, beni istemiyorlar diyerek cümleleri ardı ardına sıralamış.

Mert Kemal: Dayısı, Mete’nin elinden tutup ayağa kaldırmış. Seninle hem yürüyelim hem de sohbet edelim demiş.

Elif: Bulundukları yerden ayrılıp sahile doğru bir süre yürümüşler. Deniz göründüğünde, dayısı elini Mete’nin omzuna koyup anlatmaya başlamış.

Esra Özkan:3/D

Berat : Bak Mete bende aynı senin gibiydim. Öfkemi kontrol edemezdim.

Ela        : Bu yüzden arkadaşlarım da benimle oynamak istemezdi. Herkes benden kaçardı.

İnci: Daha sonra öfkemi kontrol etmenin yollarını ailem ve öğretmenimle birlikte aradık. Çünkü bu duruma onlarda çok üzülüyorlardı.

Berra  : Biliyor musun öfkeni kontrol etmenin bir çok yolu varmış. Deniz kenarında yürüyüş yapmak. Doğa da vakit geçirmek, sosyal etkinliklere katılmak gibi.

Örsan ÖZKAN 3/A

Duru : Bu sözlerden çok etkilenen Mete, denize bakmış ve uzun uzun düşünmüş. O günden sonra artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacakmış. 

Yağmur : Derste öğrendikleri öfke kontrolünü günlük hayatında gitgide daha iyi uygulamaya başlamış. Yaptığı hatalar yüzünden kırdığı kalpleri onarma vaktinin çoktan geldiğini anlamış.

Jacqueline : Kuzenlerinin yanına giderek daha önce yaptığı yanlış davranışlar için özür dilemiş ve sarılıp barışmışlar. Tam oyuna başlamışlar ki Mete “Ama ben ebe olmam.” deyiverince hepsi şaşırıp kalmış.

Yekta : Mete, “Tamam tamam, kızmayın şaka yaptım. Oyuna en son ben katıldığıma göre ebe ben olmalıyım.” demiş ve bağırmış : 

-Hadi oyun başlasın!