Ο όρος ολοκαύτωμα αναφέρεται στον  συστηματικό διωγμό και την γενοκτονία διαφόρων εθνικών, θρησκευτικών, κοινωνικών και πολιτικών ομάδων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της.

Οι Ναζί ανήλθαν στην εξουσία τον Ιανουάριο του 1933. Υποκινούμενοι από την αντίληψη ότι αυτοί αποτελούσαν μία ανώτερη φυλή, ενώ οι Εβραίοι και άλλες μειονότητες ήταν κατώτεροι , δολοφόνησαν κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου πάνω από 6.000.000 Εβραίων, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται και οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης.

Το 1940, μετά και τις αεροπορικές επιθέσεις των Ιταλών, η Θεσσαλονίκη και οι κάτοικοί της ήταν σε άθλια κατάσταση. Αρρώστιες, φτώχεια, πείνα!

Ο Χίτλερ έστειλε στην Θεσσαλονίκη τον Ρόζενμπεργκ, προκειμένου να μεθοδεύσει την εξόντωση των Εβραίων. Λεηλάτησε συναγωγές, βιβλιοθήκες, πολιτιστικά κέντρα, σφαγίασε πολλούς και άλλους τους έστειλε στην Γερμανία.

Οι Εβραίοι, παρ ΄΄όλες τις αντίξοες συνθήκες που πέρασαν, όλο αυτό το διάστημα συνέχισαν να αναπτύσσονται και να προοδεύουν.  Έτσι, ο Χίμλερ, τον Οκτώβριο του 1841,ενημέρωσε τον Χίτλερ ότι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήταν επικίνδυνη για την ευημερία της Γερμανίας.

Στις 7 Ιουλίου του 1842 δόθηκε εντολή  να παρουσιαστούν όλοι οι άνδρες Εβραίοι ηλικίας 18 έως 45 ετών ώστε να γίνει απογραφή τους .Θα χρησιμοποιούνταν ως εργάτες στη διάνοιξη δρόμων και σε άλλα δημόσια έργα.

Οι Γερμανοί χλεύαζαν και κακομεταχειρίζονταν τους Εβραίους. Απαγόρευαν την είσοδο τους σε διάφορους χώρους και τους έβαζαν να κάνουν γυμναστική, προκειμένου να γελούν.