MASALLAR

1.Sıkı Dostlar-Yusuf Ç./Konaklı İlkokulu

2.Piknik Günü-İrem G./Konaklı İlkokulu

3.Zalim Ağa-Damla U./Konaklı İlkokulu

4.Zengin Dost, Fakir Dost-Alpaslan K./Konaklı İlkokulu

5.Komşuluk-Furkan K./Konaklı İlkokulu

           SIKI DOSTLAR

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde birbirini çok seven iki arkadaş yaşarmış bu iki arkadaş beraber çok iyi vakit geçirirmiş.Okuldan sonra bir araya gelip hayal kurarlarmış en çokta gök yüzüne bakıp bir o tarafa bir bu tarafa uçuşan pofuduk bulutların neye benzediklerini buluyorlarmış.

Mutluluktan kıkır kıkır kıkırdıyorlarmış. onların sesine kulak kesilen bir misafir daha varmış. köyün en bilge kişisi Ali Dede'ymiş.

Tüm çocuklar Ali Dedeyi çok severmiş.Onun etrafına oturup birbirinden heyecanlı masalarrı dinlermiş.Yakup ve Berk Can'ın neşesine ortak olan Ali Dede:

-Çocuklar neşeniz gibi arkadaşlığınız da daim olsun, diye dua etmiş iki arkadaşa.

İki arkadaş kibar ve nazik çocuklar oldukları için Ali Dede'ye hemen teşekkür etmişler.

Gel zaman git zaman bütün dünyayıetkisi altına alan bir virüs peydah olmuş. İnsanlar birbirine sarılamaz, selamlaşamaz olmuşlar. Bu durum herkesi çok üzmüş. Yasaklar gelmiş virüsün yayılmasını engellemek için. Sağlık çalışanları özveriyle çalışıyorlarmış.

Yakup ve Berk Can da bu duruma çok üzülüyorlarmış. Birbirleriyle oyun oynayamıyorlarmış, evleri yan yana olduğu halde.Aileler yasaklardan dolayı ekmeklerini kendileri yapıyormuş. Bir gün Yakupların evinde un bitmiş.Yakup'un annesi ne yapacağını şaşırmış.Yakup

-Anne komşu komşunun külüne muhtaç, biz de Berk Canlardan istesek olmaz mı ,demiş.Annesi

-Doğru söyledin canım oğlum komşular bugünler için var, demiş.

Sorunu çözen Yakup heyecanla Berk Canlardan unu almış.İki Arkadaş birbirlerini uzaktan da olsa görmekten çok mutlu olmuşlar.                       Yusuf Ç./Konaklı İlkokulu

            PİKNİK GÜNÜ

Ertesi gün olmuş,sincap heyecanından evden çıkarken sepetini unutmuş.Bunu gören annesi sepeti kızına yetiştirmiş.Sincap otobüsü beklemeye koyulmuş.Sonra otobüs gelmiş, hızlıca binmiş.Otobüste bir oyun oynamışlar, çok eğlenmişler.Sonra piknik alanına varmışlar.Sofrayı kurup yemeye başlamışlar.Tavşan:

-Aaa,ben havuç almayı unuttum!Sincap:

-Ben de havuç var sana verebilirim arkadaşım.Ne de olsa, komşu komşunun külüne muhtaç.Tavşan;

-Olur,demiş.

Sonra havucu kıtır kıtır yemişler.Oradan mutlu şekilde ayrılmışlar.            İrem G./Konaklı ilkokulu

          Zalim Ağa

Bir varmış bir yokmuş, çok uzak bir köy varmış.Bu köyde bir ağa yaşarmış.Ağa kötü kalpliymiş,herkese zulüm edermiş.Fakirlere yardım etmezmiş.Zenginliği ile övünürmüş.Bir gün Allah tarafından malı mülkü elinden alınmış. Evinde hiç yiyeceği kalmamış. Zulmettiği köylü onun gibi davranmamış..Komşularının evine gitmiş,yemek istemiş.Komşuları hayır dememiş.Ellerinde ne varsa vermişler.Ne de olsa komşu komşunun külüne muhtaç oluyor ağa,demişler.Zamanında ettiğin zalimlikten utanmışsındır  demişler.Ağa başı öne eğik,utanç içinde özür dilemiş tüm köylüden.Köylü yapılanları unutmuş.Mutlu bir şekilde yaşamaya başlamışlar. 

Damla U./Konaklı İlkokulu

      ZENGİN DOST,FAKİR DOST

Vaktiyle çok uzak diyarların birinde iki iyi anlaşan dost varmış.Oturup sohbet etmeyi çok seviyorlarmış.Sohbet ederken çay içerlermiş.Dostlardan biri fakirleşmiş.Diğer dost da aksine zenginleşmiş.Zenginleştikçe de dostunu unutmamış.Hissettirmeden ona yardım etmiş.Ama çok faydası  olmuyormuş.Bir gün fakir dost rüyasındabir peri görmüş.Peri ona bir çam ağacını tarif etmiş.Çam ağacını bulmasını söylemiş.Çam ağacının her bir dalı altındanmış.Fakir dost gitmiş,bakmış gerçekten de öyleymiş.Havalara zıplamış.Hiç kimseye ne gördüğü rüyadan ne de bulduğu altından bahsetmiş. 

Gel zaman git zaman zengin dost bütün malını kaybetmiş.Bunu duyan fakir dost hemen koşmuş yardıma.Çünkü onlar babalarından şöyle bir öğüt almışlar:

-Komşu komşunun külüne muhtaç,oğullar.Her daim birbirinize yardım edin demişler.

Bu sözü hatırlatan fakir dost sarılmış zengin dostuna.Uzun uzun ağlamışlar.Sadece birbirlerine yardım etmemişler.O günden sonra herkesin yardımına koşmuşlar.             Alpaslan K./Konaklı İlkokulu

     KOMŞULUK

Bir varmış bir yokmuş,evvel zaman içinde kalbur saman içinde.Cinler cirit oynarken eski hamam içinde.Bir çekirge ve onun arkadaşları varmış.Çekirge bütün yaz şarkı çalarmış.Karıncalar daşarkıyı çok severmiş ama çalışmaktan dinleyemiyorlarmış.Karıncalar da kışa yetecek kadar yiyecek toplamışlar.Kış gelmişçekirge bütün yaz şarkı söylediği için hiç yiyeceği kalmamış.Karıncalar da onu duyup çekirgeyi evlerinde misafir etmişler.Karıncalar demiş ki:

-Sen bizi yazın eğlendirdin.Kışın da sıra bizde.Ne de olsa komşu komşunun külüne muhtaç.

Bunu duyan çekirge çok duygulanmış.Hep beraber mutlu mesut yaşamışlar.      Furkan K./Konaklı ilkokulu