Küçük fare evinden dışarı koşmuş.

O biraz eğlenmek istiyormuş.

Aslanın üzerine çıkmış.

Sonrada kafasından aşağı inmiş.

“Dur!” demiş aslan. “Oyun zamanı sona erdi. Şimdi seni yiyeceğim.”

Fare, “Bırak beni! “demiş.

Aslan “Seni istersem bırakırım. İstersem bir lokmada yutarım. Bu benim elimde.” demiş.

“Tabii ki senin elinde, büyük aslan.” demiş fare. “Ama ben sana yemek olmak için çok küçüğüm. Senin dişinin kovuğunu bile doldurmam. Eğer beni bırakırsan sana yardım edebilirim. Senin için elimden gelen her şeyi yaparım.“

“Sen bana nasıl yardım edebilirsin?” demiş aslan. “Ben koskoca bir aslanım. Sense küçücük bir faresin.”

Fare, “Ne yapabileceğimi merak ediyorsan gitmeme izin ver. Bana inan.” demiş.

Aslan bir farenin kendine yardım edebileceğine inanmıyormuş. Ama bu küçük fareyi sevmiş.