Meşe, Çınar, Saksağan aynı parkta yaşayan 3 arkadaştırlar.

Meşe ve Çınar güneşin doğmasıyla uyanır.

Meşe: Offff her yerim tutulmuş dallarımı hareket ettiremiyorum.

Çınar: Günaydın meşe ben de yapraklarımı kıpırdatamıyorum.

Meşe gerinerek söylenmeye başlar.

Saksağan: Heyy günaydın bende buradayım.

Meşe: Günaydın saksağan.

Çınar: Günaydın Saksağan sen ne ara uyandın ?

Saksağan: Uyumadım ki 

Çınar: Neden uyumadın hayırdır?

Meşe: Yoksa uyku hırsızları uykunu  mu kaçırdı?

Saksağan: Yok canım olur mu öyle şey. Bütün gece uyuyacak bir yer aradım ama her yer ya çöp ya apartman. Uyuyacak rahat bir yer bulamadım.

Meşe: İlahi Saksağan bizim dallarımız rahat değil mi ?

Saksağan: Yok rahat da sizde bütün gece horladınız yahu!

Çınar: Neyse bırakın şu muhabbeti   de sabah sporumuzu yapalım.

Spordan yorulan meşe sitem ederek söze başlar.

Meşe: Of yeter artık çok yoruldum ama dallarıma da iyi geldi ha bir kendime geldim.

Çınar: Aynen aynen, benim de yapraklarım açıldı. Aaa bakın bizim ki geliyor.

Saksağan: Gazetesini de kapmış yine anlamıyorum her sabah buraya gelip gazete okumaktan ne anlıyor.

Meşe: Evet ben de çok merak ediyorum. Her sabah erkenden geliyor saatlerce de kalkmıyor.

Çınar: Akıllım o kadar merak ediyorsanız sorun sizde.

Saksağan: Aaaa evet evet soralım.

Meşe: Günaydın Kazım amca nasılsın bu sabah ?

Kazım amca: Günaydın dostlar iyiyim siz nasılsınız?

Çınar: Biz de iyiyiz, sabah sporumuzu da yaptık hem.

Kazım amca: Ooo, aferin size.

Saksağan: Ya Kazım Amca, sana bir şey soracağım.

Kazım Amca: Tabi sor bakalım.

Saksağan: Her sabah buraya geliyorsun, gazeteni okuyorsun saatlerce. Evin de uzak buraya, nasıl hergün gelebiliyorsun?

Çöpçü Rasim: Off off! Şuraların haline bak kardeşim. her gün temizliyorum yine aynı yine aynı. Genci, yaşlısı, uzunu, kısası, sarışını, esmeri... Hepsi de aynı.

Kazım Amca: Hayırdır Rasim, ne bu hal?

Meşe: Rasim Abi bugün çok sinirlisin. kim kızdırdı seni böyle?

Rasim Abi: Ben sinirlenmeyeyim de kimler sinirlenmeyeyim de kim sinirlensin Kazım Abi? Baksana şu etrafa her yer çöp. Ben temizlemekten yoruldum, insanlar çöp atmaktan yorulmadı. 

Çınar: Sakin ol Rasim Abi. Gel biraz otur şuraya da sonra temizlersin. 

Kazım Abi: Aynen gel iki dakika.

Saksağan: Hem Kazım Amca ile sohbet ediyorduk. Sen de katıl bize?

Rasim Abi: İyi peki oturayım biraz. Sizi mi kıracağım?

Meşe: Sohbetimize devam edelim hadi.

Rasim Abi: Ne hakkında konuşuyordunuz bakalım?

Kazım amca: Hiiçç, havadan sudan işte.

Çınar: Hiç havadan sudan olur mu kazım amca ?

Saksağan: Kazım Amca neden her gün bıkmadan, usanmadan buraya geldiğini anlatıyordu.

Rasim Abi: Yaaa sahi kazım abi, yıllardır bu mahallede çalışıyorum, her şey değişti. Ormanların yerini apartmanlar aldı, derelerde balık kalmadı. Ama sen ve gazeten değişmediniz.

Kazım Amca: Tamam işte, havasından suyundan geliyorum. Artık rahat nefes alacak bir yer kalmadı. Ağaçları kestiler, her yere apartmanları diktiler. Bir ağaç siz kaldınız zaten. Nehirler kirlendi. Dağlar taşlar çöp içinde.

Rasim Abi: Sorma Kazım abi, belim kopuyor her gün çöp toplamaktan. Şu insanlar çöplerini çöp kutusuna atsalar ne olur sanki!

Oradan geçen haylaz bir çocuk meşeye pet şişe fırlatır.

Meşe: Ahh! ne yapıyorsun canımı acıttın.

Çınar: Evet ne yapıyorsun? Canını acıttın.

Rasim Abi: Al işte, bir tane daha böyle insanlar yüzünden doğamız mahvoluyor.

Saksağan: Ne yerde huzur bıraktılar ne gökte. Geçen gün başıma daha ne gelebilir ki  diye düşünürken delik ozondan uzaya gitmişim.

Meşe: Delik ozon mu, o da ne? Ozonu duygum da delik ozonu duymadım. 

Çınar: O da onun ikiz kardeşidir herhalde. 

Kazım Amca: İlahi  çocuklar, siz de bir alemsiniz.  Bilmiyor musunuz ozonun delindiğini?

Çınar: Yoo, bilmiyoruz.

Kazım Amca: İnsanların zararı bir bitmiyor ki. Parfümler, deodorantlar, fabrika dumanları... Hepsi ozon tabakasını deldi.

Rasim Abi: Yaa demek onu da yaptılar. Hadi buraları ben temizliyorum da havayı kim temizleyecek?

Meşe: Havayı da biz temizlemeye çalışıyoruz.

Çınar: Evet ama  bütün arkadaşlarımız gitti. Bizim de tek başımıza gücümüz yetmiyor. 

Rasim Abi: Neyse hadi bana müsaade.  İşler beni bekliyor. 

Saksağan: Kolay gelsin Rasim Abi. 

Kazım Amca: Kolay gelsin Rasim kardeş. 

Rasim Abi: Ne kolayı  bakasana şuralara. Yediklerini, içtiklerini atmışlar. Herkes bu çöpler yüzünden gitti zaten. Şu gariban ağaçlar kaldı bi. Onları da kessek mi napsak?

Saksağan: Hayırr! onlar da giderse ben hiç nefes alamam, hem yalnız da kalırım.

O sırada Saksağan-Meşe-Çınar şiir okumaya başlarlar.