Bu hikaye kitabı "Positive Schools" adlı eTwinning projesinin final ürünü olarak hazırlanmıştır. Hikaye projenin Türk ortakları tarafından öğrencilerle birlikte işbirliğiyle yazılmıştır. Hikayenin resimleri Romen ortakların öğrencileri tarafından çizilmiştir.

Andreea IRIMIE/ Grădinița PP 14 Timișoara

Erhan BELEN/Gazi Mustafa Kemal İlkokulu

DOĞA NEDEN ÜZGÜN?

  Uzak bir ülkede çok çalışkan öğrencileri olan bir okul varmış. Bu okulun öğrencileri doğaya saygılı, sevimli ve pozitif çocuklarmış. Okullarını çok sevdikleri için okuldan ayrılmayı hiç istemezlermiş.

  Soğuk geçen bir kış mevsimin ardından bahar gelmiş, havalar ısınmış, doğa yeniden canlanmıştı. Öğretmenleri çocuklara doğayı ve orada yaşayan canlıları yakından tanımak için bir gezi yapacaklarını söyledi. Çocuklar bu habere çok sevindiler. Sabırsızlıkla gidecekleri günü beklemeye başladılar.

  Nihayet o gün gelmiş, gezi ile ilgili tüm hazırlıklar yapılmıştı. Gidecekleri yer çok uzak olmadığı için yürüyerek gideceklerdi. Böylece araç kullanmadıkları için hem çevrenin korunmasını sağlayacaklar hem de spor yapmış olacaklardı.

Adnan ŞEKER/Kurtuluş Ayşe Çomoğlu İlkokulu

  Doğa yanına insanların gelmesini hiç istemiyordu. Çünkü gelen  insanlar atıklarını doğaya bırakıp gidiyorlardı. Doğa çocukların geleceğini öğrenmişti. Yine insanlar tarafından kirletileceğini düşününerek çok üzülüyordu.

  Beklenen gün sonunda gelmişti. Çocuklar neşe içinde doğaya ulaşmışlardı. Fakat doğa çok üzgündü. Çocuklar  doğanın bu durumuna çok şarırdılar ve çok üzüldüler. Doğanın neden üzgün olduğunu anlamaya çalıştılar.

Andreea IRIMIE/ Grădinița PP 14 Timișoara

Aykut ALBAY/Hasan Paker İlkokulu

 Sonra etrafına bakınan çocuklar doğanın neden üzgün olduğunu anladılar. Çünkü gördükleri her yerde çöpler ve yiyecek atıkları vardı. Bu çöpler doğaya ait değillerdi. Çocuklar bile bu durumdan çok fazla rahatsız oldular. 

 Çocuklar bu olumsuz durumu nasıl düzeltebileceklerini düşünürken sınıf ve okul kuralları akıllarına geldi. Bu kurallardan  "çevremizi temiz tutmak ve etrafımızdaki çöpleri çöp kutusuna atmak" kuralını doğaya da uyarlanabileceğini düşündüler. Kirletilen alanlar çok fazla olduğu için hemen kendi aralarında görev dağılımı yapıp kolları sıvadılar.

Daniela RAȚ/ Grădinița PP 14 Timișoara

Ayşenur ÇELİK/Hasan Paker İlkokulu

  Kirletilen alanları temizlemek için görev dağılımı yaptılar ama öncelikle kendi hijyenlerine de dikkat etmeleri gerekiyordu. Her çocuk maskesini taktı, ellerine eldivenlerini giydi. Çöp poşetlerini açtı ve işe koyuldu.
   

  Çocuklar önce zorlanacaklarını düşündüler. Yerden her çöpü alıp poşetin içine attıkça doğanın mutlu olduğunu gördüler. Bu mutluluk çocukları da mutlu ediyordu. Sanki başını yere doğru eğmiş gibi duran ağaçlar dallarını gökyüzüne çevirmiş de dans etmeye başlamışlardı.

Andreea IRIMIE/ Grădinița PP 14 Timișoara

Dilek TÜRE ERGÜN/Hasan Paker İlkokulu

  
Mutluluktan uçan sadece ağaçlar değildi. Doğada yaşayan bütün canlılar, üstlerine bir karabasan gibi çöken çöplerden kurtuldukça şarkılar söylemeye başladılar. Kuşlar cıvıldamaya, böcekler arılar vızıldamaya, kelebekler kanat çırpmaya başladı. Onları nefessiz bırakan pis, kimyasal kokular da dağıldıkça mis gibi çiçek kokuları sardı her bir yanı.

Daniela RAȚ/ Grădinița PP 14 Timișoara

Hazal OZAN/Şehit Barbaros Yılmaz İlkokulu

  Doğa çocukları izliyordu artık. Bu güzel, bu cıvıl cıvıl, bu neşe dolu, bugün kalbinin yeniden atmasını sağlayan çocuklar ne oluyordu da büyüyünce çöplerini etrafa atan, yaşadığı ortama ve hayatı paylaştığı diğer canlılara saygı duymayan insanlar oluyordu ki? Kendisini zehirleyen bu insanları yoksa başka şeyler mi zehirliyordu? Doğa bunu çok merak ediyordu. Üstünde çalışan minik elleri öperken gözlerine bakıyor, neden diye soruyordu. 

  Sonra çocukların öğretmenini gördü, dikkatle baktı. Öğretmen bir şeyler anlatmaya hazırlanıyordu.

Andreea IRIMIE/ Grădinița PP 14 Timișoara