იყო და არა იყო რა.იყო ერთი ლამაზი სასახლე,სადაც 5 მეომარი ცხოვრობდა და ყველა მათგანს განსხვავებული ძალები ჰქონდა:ერთმა ჩიტების ენა იცოდა,ერთს ცეცხლის მართვა შეეძლო,ერთი უჩინარი ხდებოდა,ერთმა უამრავი შელოცვა იცოდა და ერთიც დიდი სიბრძნით გამოირჩეოდა.მათ ასევე მეთაურიც ჰყავდათ,რომელიც ძნელ და სარისკო საქმეებს ავალებდა მათ,თუმცა მათი საქმე მაინც ხალხის კეთილდღეობებს ემყარებოდა. 

      მათი სასახლიდან კარგად ჩანდა უზარმაზარი სასახლე,რომელშიც ერთი კუდიანი ცხოვრობდა,მას ჰქონდა სარკე,რომელიც ყველა კითხვაზე გიპასუხებდა.  

     მეთაურმა მეომრებს სწორედ ამ სარკის მოპარვა დაავალა,თუმცა ეს ყოველივე კუდიანმა წინასწარ გათვალა,ამიტომ როდესაც მეომრები სასახლეს მიუახლოვდნენ კუდიანმა ისინი პატარა,ლურჯ ჯუჯებად გადააქცია და უთხრა:ეს ჯადო მხოლოდ მაშინ აიხსნება თუ უმშვენიერესი გოგონას კოცნას დაიმსახურებთო. 

   ჯადოს მიუხედავად მეომრებს ძალები მაინც შეუნარჩუნდათ.