ერთხელ, კვირას, კესო და გიგი მშობლებმა ქალქაში ყველაზე ლამაზ დასასვენებელ და გასართობ პარკში სასეირნოდ წაიყვანეს. ბავშვებს უყვარდათ პარკში სეირნობა, პარკი ძალიან დიდი იყო და ბევრი ატრაქციონი მუშაობდა. 

    შესვლისთანავე, ბავშვების ყურადღება ფერადმა ატრაქციონებმა მიიქცია.   გახარებული  გაიქცნენ და მშობლების დაძახებას ყურადღება არ მიაქციეს. ბავშვები წინ გარბოდნენ, ათვალიერებდნენ ატრაქციონებს და ვერ გადაეწყვიტათ პირველად რომლით ესარგებლათ. 

გიგას მანქანების ტარება უნდოდა, კესოს გემზე კატაობა. ბევრი იკამათეს და ბოლოს შეთანხმდნენ, რადგან გემებთან პატარა რიგი იდგა, ჯერ იქ შესულიყვნენ და მერე გაქცეულიყვნენ მანქანებისკენ. 

ის იყო თავიანთი გადაწყვეტილება

მშობლებისთვის უნდა ეთქვათ, რომ

ვერც დედას და ვერც მამას თვალი ვეღარ მოჰკრეს. გაიხედეს, გამოიხედეს,

მაგრამ დედა და მამა არსად ჩანდა.

 გიგას შეეშინდა და ტირილი დაიწყო.

-კესო, დავიკარგეთ. ამხელა პარკში 

დედა და მამა სად ვიპოვოთ?

-გიგი, ნუ გეშინია, ვიცი, რომ ისინიც 

გვეძებენ და ნერვიულობენ. მოდი 

მოვიფიქროთ რა გავაკეთოთ.

ბავშვებო, როგორ ფიქრობთ რა უნდა 

გაეკეთებინათ კესოს და გიგას? 

(დისკუსია კლასთან)

მოდით ახლა ვნახოთ რა მოიფიქრეს 

გიგამ და კესომ და ვიმსჯელოთ 

თითოეულ მათგანზე:

გიგამ თქვა:

რას ფიქრობთ, სწორი პასუხია?

სწორი პასუხი: