α) Στο τέλος μιας φράσης που έχει ένα ολοκληρωμένο νόημα. 

Δηλώνεται στον

        αναγνώστη ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να σταματήσει λίγο η ανάγνωση, π.χ. Χτύπησε το τηλέφωνο. Κανένας δεν το άκουσε.

        β) Στις συντομογραφίες, π.χ. Η κ. Κλαδάκη παρουσίασε το έργο της. Η απόσταση που διένυσα δεν είναι πάνω από 100 μ.

        γ) Στους αριθμούς που αποτελούνται από περισσότερα από τρία ψηφία για να χωρίσει τα εκατομμύρια από τις χιλιάδες και τις εκατοντάδες, π.χ. Στις εκλογές συμμετείχαν

        7.342.156 ψηφοφόροι.

 Χτύπησε το τηλέφωνο. Κανένας δεν το άκουσε.

 Η απόσταση που διένυσα δεν είναι πάνω από 100 μ.

Στις εκλογές συμμετείχαν 7.342.156 ψηφοφόροι.

στο τέλος μιας φράσης, 

όταν αυτή ακολουθείται από μια άλλη φράση που έχει στενή νοηματική συνάφεια με την προηγούμενη 

        π.χ. Η έκπληξή τηςδεν ήταν μεγάλη· περίμενε τον ερχομό του

Η έκπληξή της δεν ήταν μεγάλη· περίμενε τον ερχομό του.

μετά από λέξεις, προτάσεις και φράσεις. Δηλώνεται στον αναγνώστη ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να σταματήσει η ανάγνωση λιγότερο από ό,τι στην άνω τελεία, 

π.χ. Tο κόμμα χωρίζει λέξεις, προτάσεις, φράσεις.

        Η Ειρήνη πήρε μαζί της τα σεντόνια, τα μαξιλάρια, τις

        κουρτίνες και τις κουβέρτες.

 H Ειρήνη πήρε μαζί της τα σεντόνια, τα μαξιλάρια, τις

κουρτίνες και τις κουβέρτες.

        α) Μπροστά από ένα παράθεμα που περιέχει τα λόγια κάποιου, όπως ακριβώς τα είπε. Σε αυτήν την περίπτωση το παράθεμα κλείνεται σε εισαγωγικά, π.χ. Μπήκε με ταχύτητα στην αίθουσα και φώναξε: «Θα πάμε εκδρομή».

        β) Μπροστά από όρους που απαριθμούνται ή επεξηγούν τα προηγούμενα ή είναι αποτέλεσμα των προηγουμένων,

 π.χ. Οι νομοί της δυτικής Μακεδονίας είναι τέσσερις, οι εξής: των Γρεβενών, της Καστοριάς, της Κοζάνης και της Φλώρινας.

        γ) Στο τέλος φράσης που προαναγγέλλει γνωμικό ή παροιμία

π.χ. Να έχεις πάντα στο μυαλό σου την παροιμία: κάνε το καλό και ρίξ' το στο γιαλό.

 Μπήκε με ταχύτητα στην αίθουσα και φώναξε: «Θα πάμε εκδρομή».