Ezgi evinin kenarındaki bahçede ip atlamaya, koşmaya bayılırdı. Her zaman arkadaşları ile buraya gelir oyunlar oynardı.

Hava güzel olduğu için Ezgi yine bu bahçeye geldi ve top oynamaya başladı.

Daha sonra çok hızlı bir rüzgar çıktı ve ip atlayan Ezgi'nin tokasını kafasından uçuruverdi.

Ezgi tokasının nereye doğru uçtuğunu gördü ve o yöne doğru gitmeye başladı.

Ezgi tokasını görür görmez '' canım tokam benim, güzel tokam benim diye mutlulukla tokasına doğru koşmaya başladı.

Fakat Ezgi tokasını kontrol ettiğinde çok üzüldü ve ağlamaya başladı. Çünkü tokasında bulunan ve kafasına takmasını sağlayan metal yeri düşmüştü

Ezgi ağlarken birdenbire bir ses duydu: ''Ezgi neden ağlıyorsun ne oldu,'' diye sordu Ezgi'nin oyun arkadaşı Esra.

Çok üzgünüm Esra, en sevdiğim tokamı bir daha asla takamayacağım çünkü kafama taktığım metal ucu kayboldu. Bir daha asla onu takamayacağım 

O kadar küçük ki bu çimenler arasında onu asla bulamayacağım, diyerek Ezgi ağlamaya devam etti.

Ezgi tokanı düşürdüğün yere bakalım mı sana tokanın metal kısmını bulmanda yardım etmek istiyorum dedi Esra ve Ezgi ile yola koyuldular.

Ezgi tokasının metal kısmının düşmüş olabileceği yerleri Esra'ya gösteririken; Esra 'buldum, tokanın metal kısmını nasıl bulacağımızı biliyordum'' diye bağırdı.

Merakla sordu Ezgi nasıl olacak ki, nasıl bulacağız onu bu çimenlerin arasında diye.

''Mıknatıs ile bulacağız'' diye cevap verdi Esra ve çantasından iki mıknatıs çıkardı. Hem kendisi için hem de Ezgi için.

Ezgi bu mıknatıs ile nasıl bulabilirim ki tokamı diye sordu. 

Mıknatıs metal şeyleri çekmemizi sağlayan bir yardımcıdır onun sayesinde içinde demir bulanan eşyalarımızı hemen buluruz, dedi ve beraber mıknatısı çimlere tutup aramaya koyuldular.