Ήταν κάποτε, παλιά, μια υπέροχη λίμνη, η Λίμνη του Δύστου!

Την περιτριγύριζαν άσπρα, ροζ και λιλά, όμορφα λουλούδια, ενώ στις καλαμιές και τα καθαρά νερά της ζούσαν υπέροχα πουλιά! Πάπιες, σταχτοτσικνιάδες, κύκνοι, καλαμοκανάδες και το φθινόπωρο, οι υπέροχοι λευκοί πελαργοί!

Μέρα νύχτα άκουγες το κελάηδημα των αηδονιών, των κούκων και των γκιώνηδων και το ατέλειωτο τραγούδι των βατράχων!

Ο αέρας μοσχοβολούσε θυμάρι και όλα τα πλάσματα της λίμνης ζούσαν ευτυχισμένα!

Στον μικρό λόφο, στη μέση της λίμνης, στο Καστρί, ζούσε και η Νεράιδα της λίμνης!

Μια πανέμορφη νεράιδα, που τα μάτια και το μακρύ φόρεμά της είχαν πάντα το χρώμα των νερών της λίμνης.

Τα ζώα και τα φυτά της λίμνης λάτρευαν τη Νεράιδα!

Τα λουλουδάκια μόλις την έβλεπαν, έτρεχαν να στολίσουν τα μακριά μαλλιά της, τα όμορφα πουλιά πετούσαν χαρούμενα γύρω της, τα βατράχια τής τραγουδούσαν μέρα νύχτα κι ακόμα και τα φίδια παραμέριζαν με σεβασμό στο δρόμο της.

Όλα όμως άλλαξαν τη μέρα που εμφανίστηκε ένα απαίσιο τέρας, με κόκκινα μάτια και ένα μεγάλο στόμα με κοφτερά δόντια!

Απληστία ήταν το όνομά του και το είχαν δημιουργήσει και αναθρέψει και δυναμώσει οι άνθρωποι που ζούσαν στα χωριά γύρω από τη λίμνη!

Η Απληστία εμφανιζόταν πάντα όπου υπήρχε κάτι όμορφο κι η τροφή της ήταν να το καταστρέψει και να αφήσει πίσω της ερημιά! Κι αυτό ήρθε να κάνει και στη λίμνη του Δύστου! Μαζί της ήρθαν κι οι άνθρωποι που, πίσω από την καταστροφή της λίμνης, έβλεπαν το δικό τους όφελος, το δικό τους κέρδος, όχι σε ομορφιά, αλλά σε χρήματα!