Ήταν Φεβρουάριος. Ο τελευταίος μήνας του Χειμώνα και ο πιο μικρός. Είχε τις λιγότερες μέρες απ' όλους τους υπόλοιπους μήνες. Είχε 28 μέρες και κάθε 4 χρόνια 29, και γι' αυτό το λόγο, τον κορόιδευαν οι υπόλοιποι. Τι μήνα κουτσό τον έλεγαν, τι κουτσοφλέβαρο τον έλεγαν! Κι εκείνος στεναχωριόταν και θύμωνε! Άσε που δεν του άρεσε να φεύγει τόσο γρήγορα!

   Μια μέρα αποφάσισε να μείνει, ό,τι και να γινόταν.Έβαλε σε    λειτουργία ένα σχέδιο. Θα έκλεβε την Άνοιξη και θα την            έκρυβε σε ένα ψηλό κάστρο. Έτσι και έκανε.

                 Μάταια οι άνθρωποι την περίμεναν με                                            ανυπομονησία! Δε φαινόταν πουθενά!

           Οι μήνες Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος, άρχισαν να                    ανησυχούν. Πού να είχε πάει άραγε;

     Τότε η 25η Μαρτίου, το Πάσχα και η Πρωτομαγιά, πήγαν          στους μήνες και είπαν ό,τι είχαν δει. Ο Φεβρουάριος είχε          αρπάξει την Άνοιξη και την είχε πάει σε έναν ψηλό πύργο.

  Οι 3 μήνες σκέφτηκαν έναν τρόπο να την απελευθερώσουν.     Πήραν μία ανεμόσκαλα και πολλά μπαλόνια. Όταν έφτασαν     στον πύργο που ήταν κλειδωμένη, άρχισαν να φουσκώνουν     τα μπαλόνια.

   Όταν φούσκωσαν αρκετά, τα έδεσαν στην σκάλα και αυτή        ανέβηκε μέχρι το παράθυρο.

    Τότε οι μήνες μπήκαν μέσα και βρήκαν την άνοιξη να                 κοιμάται. Προσπάθησαν να την ξυπνήσουν αλλά μάταια.

    Τότε άρχισαν να της τραγουδούν τα κάλαντα της Άνοιξης.         Μόλις άκουσε το γλυκό τραγούδι, η Άνοιξη ξύπνησε.

  Οι 3 μήνες την κατέβασαν στη Γη και τότε άρχισαν όλα! Το       γρασίδι άρχισε να μεγαλώνει, τα λουλούδια άνθιζαν παντού,   οι πεταλούδες γέμιζαν με χρώματα τον αέρα! 

 Τα ζώα ξύπνησαν από τη χειμερία νάρκη και τα αποδημητικά   πουλιά επέστρεψαν από τις μακρινές χώρες!

    Οι μέλισσες ζουζούνιζαν και οι πασχαλίτσες στόλιζαν τα           ρούχα των παιδιών! Όσο για το Φεβρουάριο κατάλαβε πως     ό,τι και να έκανε, η Άνοιξη πάντα θα ερχόταν!