Κάποτε, κάπου πολύ μακριά…….

Ίσως να ήταν στην Αφρική, υπήρχαν μεγάλοι και μικρά παιδάκια που δεν είχαν φαγητό. Το πιάτο τους ήταν άδειο….

Τα ματάκια τους ήταν μονίμως λυπημένα.

Πόση θλίψη υπήρχε στο πρόσωπό τους!!!!!!!!!!!

Το μόνο που είχε το πιάτο τους ήταν λίγο νερό με αλεύρι.

Το μοναδικό τους φαγητό ήταν  λιγοστός  χυλός που μαγείρευαν όλα μαζί με τα χεράκια τους.

Ίσως την ώρα που το ανακάτευαν να σκεφτόντουσαν πόσο θα ήθελαν να είχαν κι άλλα φαγητά.

Τα παιδάκια ήταν αδύνατα και μερικά έμοιαζαν με σκελετούς. Ήταν άδικο να μην έχουν φαγητό. Ποιος δεν έχει φαγητό σήμερα;

Έμοιαζαν φοβισμένα

Ανάμεσά τους υπήρχε κι ένα παιδάκι που το έλεγαν Σέιβ. Αυτός όλη την ημέρα ζωγράφιζε εικόνες που έδειχναν την μεγάλη πείνα των παιδιών και ότι πέθαιναν καθημερινά από αυτή.

Έκανε ζωγραφιές που έδειχναν ότι παρακαλούσε τον Θεό να δώσει λύση στο μεγάλο τους πρόβλημα.

Μέσα του καθημερινά έκανε μια ευχή: Να εξαφανιστεί η πείνα και να εμφανιστούν πολλά φαγητά για όλα τα παιδιά. 

Μια μέρα του ήρθε μια λαμπρή ιδέα…. Να στείλει αυτή την ευχή με ένα γράμμα στον Θεούλη αλλά και σε όλη τη γη για να μάθουν όλοι το πρόβλημά τους.

Τη μεταφορά αυτή την ανέλαβε ένα λευκό ταχυδρομικό περιστέρι με μεγάλα φτερά.

Τα γράμματα αυτά άρχισαν να ταξιδεύουν με την ελπίδα ότι ο Θεός θα το δεχτεί και όλοι οι συνάνθρωποι θα τους βοηθήσουν.

Σε ένα άλλο σημείο της γης, ίσως κάπου στην Ευρώπη, μπορεί και στη Γερμανία, ζούσε ένα άλλο παιδάκι, ο  Ντάνι  που στη χώρα του υπήρχαν πολλοί καρποί και σπόροι. Οι άνθρωποι είχαν φαγητό και έτσι δεν πεινούσαν.

Πολύ γρήγορα ένα από τα περιστέρια του έφερε ένα γράμμα. Ένα από αυτά που είχε στείλει ο Σέιβ.. . Ο Ντάνι ενημερώθηκε με αυτό τον τρόπο τι συνέβαινε μακριά από την χώρα του.

Με τη σειρά του ο Ντάνι όταν διάβασε αυτό το στενάχωρο γράμμα το έδειξε στους φίλους του και αποφάσισε αμέσως να στείλει μερικούς από τους σπόρους του σε αυτή τη χώρα, για να τους φυτέψουν, να τους καλλιεργήσουν  κι έτσι να παράγουν τρόφιμα για όλους.

Αλλά με ποιο τρόπο θα τους έστελνε, αφού δεν υπήρχε διεύθυνση πάνω στο γράμμα;  

Το λευκό περιστέρι ανέλαβε και πάλι τον ρόλο του μεταφορέα…. Πήρε λοιπόν τους σπόρους και πέταξε γοργά για να τους φέρει στον Σέιβ. Έπρεπε να τους φυτέψει γρήγορα

Η χαρά του μικρού Σέιβ ήταν απερίγραπτη όταν αντίκρισε τους σπόρους. Ένιωσε πως κάτι θα αλλάξει στη ζωή τους. Πως κάτι σπουδαίο θα συμβεί.

Ο ενθουσιασμός του και η χαρά του ήταν απερίγραπτη όταν φύτεψε τους σπόρους και τους είδε να μεγαλώνουν. Χοροπηδούσε και τραγουδούσε.

Η ευτυχία και η ελπίδα φύτρωσαν στη δική του καρδιά . Το ήξερε .. τώρα θα είχαν περισσότερο φαγητό και όχι μόνο ζυμάρι.

Οι σπόροι γρήγορα μεγάλωσαν. Άλλοι έγιναν σιτάρι, άλλοι καλαμπόκι , άλλοι δέντρα με φρούτα και άλλοι λαχανικά. Όλα έμοιαζαν με θαύμα!!!!!!

Όλα μοιάζουν διαφορετικά. Χαμόγελα παντού!!!!!!!!!!!!

Τώρα ο καθένας είχε υλικά να φτιάξει το δικό του ψωμί και το δικό του φαγητό και να διώξει την πείνα μακριά. Πολύ μακριά!!!!!!

Μηνύματα αισιοδοξίας είχαν ανθίσει παντού

Τα παιδάκια  τώρα είναι ευτυχισμένα γιατί  θα χορταίνουν την πείνα τους και μπορούν να ελπίζουν σε μια ζωή πιο όμορφη και πιο ξέγνοιαστη. 

Παντού άνθιζαν λουλούδια… και στο χώμα και στις καρδιές των παιδιών.

Το χαμόγελο γύρισε στα χείλη τους!!!!!!!!!

Πόσο όμορφο είναι να βλέπεις όλα τα παιδιά να χαμογελούν και να χαίρονται, να παίζουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν. Να ζουν χωρίς τον φόβο ότι θα πεθάνουν από την πείνα