Ψάχνοντας

                                το 

                                                   θησαυρό

     Μια φορά και έναν καιρό ήταν τέσσερις φίλοι. Ο Βασίλης, ο Μάρκος , η Λυδία και η Φαίδρα που ζούσαν στη Νάξο.

     Μια μέρα αποφάσισαν να πάνε μια εκδρομή στην παραλία της Πλάκας.

     Ο ήλιος έκαιγε και τα παιδιά κολυμπούσαν. Σιγά-σιγά απομακρύνθηκαν από τη στεριά και ξαφνικά είδαν μπροστά τους ένα μικρό νησάκι. Όλοι μαζί αποφάσισαν να βγουν στη στεριά και να  το εξερευνήσουν.

     Μόλις βγήκαν στη στεριά, είδαν πάνω στην ακτή ένα μικρό ναυαγισμένο πλοίο. Πλησίασαν και αποφάσισαν να μπουν μέσα.

     Ανέβηκαν και είδαν στην πλώρη του μια πειρατική σημαία. Αμέσως κατάλαβαν ότι το πλοίο ανήκε σε ομάδα πειρατών που κινούνταν στο Αιγαίο τα παλιά χρόνια. 

      Στη συνέχεια μπήκαν στο εσωτερικό του πλοίου και άρχισαν να ψάχνουν για οτιδήποτε πολύτιμο.

       Οι ώρες περνούσαν χωρίς αποτέλεσμα. Ξαφνικά η Λυδία σκόνταψε πάνω σε ένα κόκκινο κουμπί. Μόλις το πάτησε , άνοιξε μια κρύπτη κάτω από το ψυγείο που είχε μέσα έναν χάρτη. 

      Αμέσως κατάλαβαν ότι είχαν βρει το δρόμο για ένα θησαυρό. Όλοι μαζί αποφάσισαν να ψάξουν για να τον βρουν.  

     Μετά από δύο ώρες περπάτημα έφτασαν στο πρώτο σημείο του χάρτη με τα βράχια και έκατσαν να ξεκουραστούν χαρούμενοι. Αφού μάζεψαν δυνάμεις άρχισαν ξανά να περπατούν, ώσπου έφτασαν στο βάλτο με τα ψηλά χόρτα. Η Λυδία προσπάθησε να περάσει και διαπίστωσε ότι το πόδι της βούλιαζε. 

        Όλοι μαζί έψαξαν να βρουν λίγα ξύλα για να μπορέσουν να φτιάξουν μία γέφυρα και να περάσουν. Χαρούμενοι που τα κατάφεραν αποφάσισαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να γυρίσουν ξανά το επόμενο πρωί.

    Την επόμενη μέρα πέρασαν ξανά από τα βράχια και τον βάλτο και έφτασαν στη σπηλιά με τον καταρράκτη. Δεν έβλεπαν κάτι και έτσι σκέφτηκαν να περάσουν από πίσω.      

      Διέσχισαν τη σπηλιά και βγήκαν μπροστά σε ένα ποτάμι. Όλοι μαζί αποφάσισαν να βουτήξουν, να κολυμπήσουν και να περάσουν απέναντι.

      Μετά από λίγη ώρα, μούσκεμοι ως το κόκαλο βγήκαν στην απέναντι όχθη και είδαν μπροστά τους μια εκκλησία. Κουρασμένοι καθώς ήταν, έκατσαν να ξαποστάσουν.

    Αφού ξεκουράστηκαν άρχισαν να ψάχνουν τρόπο να μπουν στην εκκλησία. Απ' έξω υπήρχε μία γλάστρα, την  άδειασαν και βρήκαν ένα κλειδί. Δοκίμασαν και άνοιξαν την πόρτα. Όλοι μαζί τώρα άρχισαν να ψάχνουν παντού για το θησαυρό. 

     Μετά από τρεις ώρες και μεγάλη απελπισία ο Βασίλης ακούμπησε την Αγία Τράπεζα για να ξεκουραστεί. Αμέσως η πάνω όψη του τραπεζιού υποχώρησε και ένα μικρό μεταλλικό κουτί αποκαλύφθηκε.  

    Ο Βασίλης τους φώναξε όλους και όλοι μαζί άνοιξαν το κουτί. Έκπληκτοι είδαν ότι ήταν γεμάτο διαμάντια, ρουμπίνια και σμαράγδια!

     Χαρούμενοι ενημέρωσαν τους δικούς τους και όλοι μαζί παρέδωσαν το θησαυρό στον δήμαρχο της Πάρου, ο οποίος για να τους ανταμείψει τους χάρισε από ένα διαμαντάκι! Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς............ καλύτερα !