ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΟΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ

Συγγραφή - Εικονογράφηση

Οι μαθητές/τριες του 1ου Ολοήμερου Τμήματος του 4ου Νηπ. Αγ. Δημητρίου

Επιμέλεια

Η εκπαιδευτικός του τμήματος Κούτρα Ειρήνη

Έκδοση

4ο Νηπιαγωγείο Αγίου Δημητρίου

Σχ. Έτος 2022-2023

Μια φορά και έναν καιρό…

Σε ένα μακρινό δάσος, ανάμεσα σε πολύχρωμα λουλούδια και δέντρα ψηλά που έμοιαζαν να ακουμπούν τον ουρανό, ζούσαν οι μέλισσες. Μαζί με τη βασίλισσά τους φρόντιζαν να φτιάχνουν το πιο νόστιμο μέλι. Μια ανοιξιάτικη μέρα που οι μελισσούλες τριγυρνούσαν και μάζευαν το νέκταρ από τα λουλούδια, συνέβη κάτι τρομερό…

Ένα λουλουδοτέρας έκανε την εμφάνισή του. Θα αναρωτιέστε βέβαια τι είναι ένα λουλουδοτέρας. Είναι ένα τερατάκι που αγαπάει τα λουλούδια, να τα μυρίζει, να τα χαϊδεύει, να θαυμάζει τα πολύχρωμα πέταλά τους. Ίσως γιατί το ίδιο δεν είχε κανένα χρώμα πάνω του, ήταν ασπρόμαυρο. Δεν ήταν πάντα έτσι, όταν ήταν μικρό ήταν πολύχρωμο. Αλλού κόκκινο, αλλού πορτοκαλί, αλλού κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ. Είχε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Θα λέγαμε ότι ήταν κάπως διαφορετικό από τα άλλα τερατάκια που είχαν μόνο ένα χρώμα το καθένα. Εκείνα το κορόιδευαν και τότε άρχισαν να χάνονται σιγά σιγά τα χρώματα από πάνω του μέχρι που εξαφανίστηκαν εντελώς. Από τότε δεν κατάφερε να κάνει φίλους και τριγυρνούσε μόνο του. Το μόνο που του έδινε χαρά ήταν να θαυμάζει τα όμορφα χρωματιστά λουλουδάκια, μπορεί γιατί του θύμιζαν ότι ήταν κι εκείνο κάποτε πολύχρωμο.

Το λουλουδοτέρας που έκανε τη βόλτα του στο δάσος, κουράστηκε τόσες ώρες να πηγαίνει από λουλούδι σε λουλούδι και σκέφτηκε να ξαπλώσει κάτω από ένα δέντρο να ξεκουραστεί και να πάρει έναν υπνάκο. Στο δέντρο, όμως υπήρχε μια κυψέλη όπου ζούσε μια μικρή μελισσούλα με τη μαμά της. Το ροχαλητό του λουλουδοτέρατος ήταν τόσο δυνατό που ξύπνησε τη μικρή μελισσούλα. Εκείνη χωρίς να το πολυσκεφτεί και χωρίς να ρωτήσει τη μαμά της πέταξε έξω από την κυψέλη και τσίμπησε με το κεντρί της το κοιμισμένο λουλουδοτέρας!

Το λουλουδοτέρας πετάχτηκε από τον πόνο και έβαλε τις φωνές!!! 

Θύμωσε τόσο πολύ που είπε με βροντερή φωνή: “Απαίσιες μέλισσες, θα μετανιώσετε για αυτό που έγινε! Θα καταστρέψω το δάσος σας και τα σπίτια σας!” και έφυγε για να πάει να βάλει κρέμα στο τσίμπημα για να γίνει καλά. 

Αλλά είχε σκοπό να επιστρέψει και να πραγματοποιήσει τις απειλές του…

Όσο για τη μικρή μελισσούλα… Ο μελισσόκομος της έδωσε να φάει μέλι για να γίνει καλά αφού είχε χάσει το κεντρί της και θα μπορούσε να πεθάνει.

Η βασίλισσα μέλισσα που άκουσε τα λόγια του λουλουδοτέρατος κάλεσε όλες τις μελισσούλες που ζούσαν στο δάσος για να συζητήσουν και να βρουν πώς θα γλιτώσουν από το θυμό του. Για καλή τους τύχη εκεί κοντά έκανε πικ νικ μια παρέα από ήρωες παραμυθιών που είχαν έρθει για εκδρομή στο δάσος. Ακούγοντας τη συζήτηση των μελισσών αποφάσισαν να τις βοηθήσουν να απαλλαγούν από το τερατάκι. Συμφώνησαν ο καθένας να κάνει τη δική του προσπάθεια για να διώξουν το θυμωμένο λουλουδοτέρας από το δάσος.

Η Άριελ με έναν τεράστιο κουβά θα έκανε λούτσα το λουλουδοτέρας με θαλασσινό νερό…

Ο Πινόκιο θα έλεγε πολλά ψέματα και η μύτη του θα μάκραινε τόσο πολύ που θα έκανε το τερατάκι να το βάλει στα πόδια από το φόβο του…

Η Ραπουνζέλ θα τύλιγε με τα μακριά μαλλιά της το τέρας για να μην ξεφύγει...

Μετά, ο Τζακ θα φύτευε τον μαγικό σπόρο της φασολιάς κάτω από τα πόδια του τέρατος και έτσι η μαγική φασολιά θα το έστελνε στον ουρανό, στο κάστρο του γίγαντα…

Ο μονόκερος θα το έδιωχνε με τα μαγικά του ξόρκια…

Στην παρέα ήταν και ο κύριος Ήρεμος, που είναι πάντα ψύχραιμος και ακούγοντας αυτά έξυσε το κεφαλάκι του και είπε:

“Αλήθεια πιστεύετε ότι το λουλουδοτέρας είναι τόσο κακό; Ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να είμαστε όλοι καλά;”

Η βασίλισσα μέλισσα πετάχτηκε: “Έχεις δίκιο κύριε Ήρεμε, το λουλουδοτέρας απλά κοιμόταν και η μελισσούλα που ενοχλήθηκε από το ροχαλητό του πήγε και τον τσίμπησε ενώ θα μπορούσε να τον ξυπνήσει και να του πει να πάει να κοιμηθεί στο σπίτι του. Ήταν φυσικό να θυμώσει με τη συμπεριφορά της μελισσούλας. Λοιπόν μικρή μου μελισσούλα τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνουμε;”

“Να ζητήσω συγγνώμη και να του δώσω ένα φιλί!” είπε εκείνη.

«Ναι, και να γίνετε φίλοι!» πετάχτηκε μια άλλη.

 «Να κάνουμε ένα μεγάλο πάρτυ και να το καλέσουμε για να περάσουμε όμορφα όλοι μαζί!»

«Νομίζω ότι θα χαρεί πολύ το λουλουδοτερατάκι, μιας και δεν έχει άλλους φίλους» είπε η βασίλισσα μέλισσα.

Και πραγματικά το λουλουδοτέρας που δεν ήταν πια θυμωμένο, αλλά λυπημένο, γιατί καθόταν στο σπίτι του μόνο του χωρίς να μπορεί να πάει στο δάσος να ευχαριστηθεί τα αγαπημένα του λουλούδια αφού φοβόταν μήπως τον ξανατσιμπήσουν οι μέλισσες, μόλις έλαβε την πρόσκληση για το πάρτυ αμέσως σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του. Όταν έφτασε, η μικρή μελισσούλα του ζήτησε συγγνώμη και του έδωσε ένα φιλί. ‘Ενιωσε τόσο χαρούμενο, ένιωθε ευτυχισμένο! Και τότε συνέβη κάτι υπέροχο…

Το λουλουδοτέρας έγινε πάλι πολύχρωμο!!! Αλλού κόκκινο, αλλού πορτοκαλί, αλλού κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ. Γέμισε με τα χρώματα του ουράνιου τόξου!

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…