Ο μικρός Τάρικ ήρθε εχθές στον χώρο και ήταν κλεισμένος στο καβούκι του. Με μάτια βουρκωμένα ζητούσε σε την αδερφή του.

-Καλημέρα Τάρικ τι θα ήθελες να κάνουμε σήμερα τον ρώτησε η κυρία Ανδριανή που ήταν οι κυρία που τους πρόσεχε στο ορφανοτροφείο.

-«Σας παρακαλώ θέλω την αδερφή μου, που είναι;»

 Απάντησε απελπισμένα ο Τάρικ

Η μικρή αδερφή του Τάρικ, η Νιαζ ήταν προς το παρόν στο νοσοκομείο γιατί ήταν αδύναμη από το μεγάλο ταξίδι που κάνανε τα παιδιά για να έρθουν από την χώρα τους που είχε πόλεμο στην Ελλάδα. Οι γονείς του ήταν ακόμη εκεί και θα προσπαθούσαν να έρθουν αργότερα....

Τις επόμενες μέρες η μικρή Νιάζ ήρθε και αυτή στο ορφανοτροφείο και έδειχνε καλύτερα.

Την επόμενη μέρα όλα τα παιδιά πήγαν στο κοντινό δασάκι εκδρομή και πέρασαν όμορφα!

Όλα όμως τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα ήθελαν να είναι στο σπίτι μαζί με την οικογένεια! 

Ο καιρός περνούσε και γρήγορα ήρθε ο Χειμώνας..

Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν μακριά από την οικογένεια και τα περισσότερα παιδάκια περίμεναν αν θα έρθει κάποιος να τα πάρει για τις γιορτές ή να τα επισκεφτεί!