Tasarlayanlar: 

Eray DOĞRU

İsmail ÇANKAYA

Avni BAYAR

Resimleri Tasarlayanlar:

Ecrin KILIÇ

Erkin KAZAK

    Gecenin derin sessizliği ile baş başa kalmak iyi gelmişti. Yarının stresinden uzak, bugünün  yorgunluğundan  uzak  kalmak istiyordum. Tam uykuya dalacakken kapı zili ile irkildim. Kapıyı açtığımda bir de ne göreyim . Kapıda bir polis. ”Emine Hanım siz misiniz ? Korktum, endişelendim ve ne diyeceğimi bilmiyordum. “Bizimle karakola eşlik edeceksiniz. “ dedi. Nedenini sorduğumda karakolda söyleyeceklerini belirttiler. Arabaya bindik ve. Karakola gittik nedenini çok merak ediyordum  karakola girdik bir de ne göreyim! İş yerindeki bütün personel arkadaşlarımın da hırsızlık olayından dolayı herkesin ifadesini almak için karakola alınmıştık. İlk olarak patronumuz Mehmet Bey'i ifade odasına aldılar .Mehmet Bey'in arkasından bir polis içeri girdi. Bir süre sonra elleri kelepçeli bir şekil de Mehmet Bey'i nezarethaneye götürdüler. Hepimiz şaşırmıştık. Çoğumuz tedirgin oldu… Ve sırayla herkesi sorguya çektiler. Bazı kişiler de nezarethaneye alındı. Onlardan biri de bendim. Sabaha kadar orada bir köşede neler olduğunu çözmeye çalıştım. Düşündüm ve son bir hafta içinde şirkette neler oldu ,kimler geldi hepsini tek tek hatırlamaya çalıştım. Birden perşembe günü gelen esrarengiz müşteriyi hatırladım .İlk kez görüyorduk ve hiç birimiz tanımıyorduk. Elinde pembe renkli parlak bir çanta, başında da yine aynı renkte bir şapka vardı. Tedirgin bir şekilde sağı solu kolaçan edip köşedeki masaya oturmuştu. Sanki birini bekliyordu….

       Sonra bir eleman yanına giderek , çay alır mısınız, diye sordu. Kadın garip bir şekilde: hayır almam, demişti. İrkildim ve sonra ona benzer bir adam kapıdan içeriye girdi ve o masaya oturdu. Daha sonra ben o masaya gitmek üzere ayağa kalktım bir de ne göreyim. Heyecanlı heyecanlı elleri titreyen kadın, pembe çantasından şirketimize ait olan pek çok gizli evrağı masaya sabitlenmiş gözleriyle dikkatlice okuyarak keskin bakışlarını bize savurarak meydan okurcasına dikiliyordu. Birden korku ile ürperdim. Acaba gizlemek için çok çabaladığımız şirket sırlarımız ortaya mı çıkacaktı? Kimdi bu keskin bakışlı kadın, diye  düşünürken müdür dedi ki:” O kadın patronun eski sevgilisi.  İntikam almak  için ne yapabilir ki?

      Şirketimizin vergi kaçırdığın öğrenmiş olabilir mi ki ? Bu yüzden de şirketin adını lekelemeye çalışıyor. İntikam sebebi; şirketimizin kötü yerlere gelmesini istediği için olabilir mi? Hımmm olabilir. Polisler olayla ilgili soruşturmaya devam ediyordu. Tüm çalışanlar olarak olayın sonucunu merakla bekliyoruz bizi daha neler bekliyor olabilir ki ?Derken beni içeriden çıkardılar. “Emine! “ Dedi bir ses kafamı döndüm ve baktım, karşımda Muhiddin Bey vardı kendisi karakol müdürüdür. Çok iyi biri, benim içeriden çıkmam için çok uğraşmış hatta kamera görüntülerini de vermiş. Ardan 1 saat geçti ve bir kafede yemek yedik. Bana dönüp” Emine sen bu şirketin neyisin? “ diye sordu. “ Ben mi şey,  gel gitçisiyim , yani ayak işleri. Ne oldu ki? “ Kameralarda senin ,özel odaya çöp poşeti değiştirmeye giderken saat 09.00' da görülmüşsün ve şirketten çıkarken elinde siyah orta büyüklüklerde bir çanta varmış! 

     “Ben yutkundum çünkü haklıydı elimdekinin içinde 1 milyon dolar vardı. “ Yani, evet haklısınız elimdeki çanta ve içindeki de para, bankaya yatırmaya gidecektim… “

Gidecektin de ne, işte bana onu söyle Emine, dedi bağırarak. Utandım KIZARDIM ama…    “Ben gerçekleri söylüyordum” dedim Muhiddin beye. Ama o bana inanmıyordu. O  zaman  bana bu olayı bütün gerçekleriyle açıkla Emine” dedi Muhiddin Bey,  “Tamam” dedim ve  her sabahki gibi işe gittim ve biraz zaman geçince bana bir miktar parayı yatırmamı istedi ve ben de hiç acabaları aklıma getirmeden, sorgulamadan bana verilen görevi yapmak için hazırlandım. Uzun süredir şirkette yapmış olduğum görevin dışında farklı bir görev yapmanın heyecanı içindeydim. Kendimi önemli hissediyordum. Galiba ben bu şirkette daha iyi bir pozisyona geleceğim diye düşünerek bana verilen göreve odaklandım. Belki de ben yıllardır ulaşmak istediğim hedefime doğru yol alıyordum. Muhiddin Bey'in sesiyle irkilen Emine “evet, mutlaka gerçekleri anlatmalıyım.” dedi. Şirkette uzun süredir hızlı bir para trafiği olması benim dikkatimi çekiyordu. Ama gözlemlediğim bu gerçeği hiç art niyetle değerlendirmemiştim”. Ta  ki bu olumsuz olayı yaşayana kadar. Önündeki demli çaydan bir yudum alan Emine yutkundu. Çatık kaşlarıyla onu dinleyen Muhiddin Bey'e “Ah! Çok geç artık.” dedi. Muhiddin Bey Emine Hanımı dikkatli bir şekilde gözleriyle süzdü. Emine'nin suçsuzluğuna inanmak istiyordum. Ama elinde Emine'nin suçsuzluğuna ait herhangi bir delil bulunmuyordu. Emine'nin birden hızla kaşları çatılıverdi ve Emine'nin ağzından şu sözler dökülüverdi “Evet, ben kötü bir oyuna alet oldum. Şirkette işe başladığım ilk zamanlardan itibaren şirkette olanları anlamaya çalışıyordum.

       Zaman zaman şirketin kasasında olması gereken miktardan fazla bir para girişinin olduğunu hissediyordum. Ama ekonomi bilgim bu durumu çözmek için yetersiz kalıyordu. Anladığım kadarıyla şirkette bazı usulsüz işler yapılıyo

Sonraki gün şirket sahibinin yanına gittiğim zaman bu olayları anlattım. Ve bana her şeyin yolunda olduğunu ve susmam gerektiğini söyledi ve susmazsam  kötü şeyler olacağını söyledi. Ertesi sabah hiç düşünmeden karakola Muhiddin Bey'in yanına gitmek için yola koyuldum çünkü Muhiddin Bey'in bana güvenmesini sağlamalıyım. Vardığım da odasına doğru ilerledim ve tam kapıyı çalacak iken biri beni durdurdu. O, o şirketin patronu Emrah Bey’di ve bana dönüp kulağıma “ Benimle gel. “ dedi  sert bir ses tonuyla. Korka korka yanına gittim. Dışarı arabasının içine aldı beni. Şu andan itibaren artık bir suçlu gibi hissediyordum. Bana “ Ben sana susmanı söylemedim mi, Emine! “ dedi. Kısık ve korkak bir sesle “ Ş-şey ben aslında sizi söylemeye gitmiyordum ki sadece… “ demeden biraz bağırarak “ Kes! “  “ Ben senin ne yapmaya çalıştığını anladım” dedi. Ben ise” Ne yapmaya çalışmışım ki ?“dedim . Bana gülerek” Tabii ki yolda bulduğun cüzdanı vermeye geldin. “  Sahi unutmuştum yolda gelirken bir cüzdan bulmuştum ve o da beni korkutmak için bağırmıştı. Hemen arabadan inip Muhiddin'nin yanına gittim. Odasına girdiğim an onun o kokusu beni benden aldı. Galiba ben ona aşık olmuştum. Onun sesiyle irkildim “ Emine iyi misin? “  “Evet iyiyim, sen nasılsın? “ dedim zar zor çünkü sesim titriyordu. Bana gülümseyerek “Evet ben de iyiyim sorman hoş. Peki sen neden geldin kötü bir şey mi oldu? “ dedi bende “ Yok hayır, yolda buraya gelirken bir cüzdan buldum . Hatta buraya da gelme sebebim Emrah. “ Muhiddin şaşırarak “ Nasıl, ne oldu, sana bir şey mi yaptı? “  “ Yok hayır bana şirkette de karaborsa olduğunu ve kaçak mal satıldığını söyledi hatta buna karşın susmamı ,susmazsam beni kötü yerlere sürükleyeceğini ve hatta da bununla ilgili tehdit etti! “  diyebildim sonunda rahatladım ve gün boyu karakolda geçirdim.

    Muhiddin işi bittiği an bana kahve, kendisine çay söyledi . Eve de birlikte gittik. Biliyor musunuz onun en sevdiği renk beyaz ,masumiyeti andırdığı için. En sevdiği yemek iskender ve çiğ köfte. En sevdiği kız arkadaşı ben. Hatta en sevmediği yemek de nohut ve baklagillermiş. Çok mutluyum iyi ki hayatıma girmişsin                        Muhiddin… Birkaç gün sonra çalıştığım şirketten ayrıldım zaten orada çalışmayı sevmiyordum .Şimdi ne mi yapıyorum? Evde grafik tasarımcılığı yapıyorum. Evde yeni hazırladığım proje hakkında not çıkartıyordum . Bir anda telefonumun çalmasıyla irkildim.

    Arayan Muhiddin’di açtım “Alo ,Emine nasılsın?” dedi Muhiddin .Bu arada Muhiddin bana bu olaylardan 2 veya 3 gün sonra mesafeli davranmaya başladı neden diye sorarsanız bende bilmiyorum. “İyiyim sen nasılsın ? “dedim. “Bende iyiyim sağol. Emine sana çok önemli bir şey söylemem gerekiyor.” dedi Muhiddin. “Seni dinliyorum.” dedim. “Attığım konumdaki kafeye gelebilir misin?” dedi Muhiddin . “Tamam bir buçuk saate orada olurum.” dedim ve kapattım. Telefonumu çalışma masamın üzerine koyup hazırlanmaya başladım .Üzerime kırmızı kazağımı geçirdim altıma siyah pantolonumu giyip hafif bir makyaj yaptım ve saçlarımı düzeltip evden çıktım. Arabama binip yola çıktım .Yolda içim içimi yiyordu neden bir anda beni yanına çağırdı ki? Nihayet attığı konuma vardım .İçeriye girdiğimde gözlerimle onu aramaya başladım ve onu gördüm bana gülerek el salladı .Yanına gidip oturdum . “Nasılsın ,iyi misin, kötü bir şey mi oldu?”diye sordum endişeli bir ses tonuyla . Gülerek “Pekte kötü bir şey olmadı aslında” dedi Muhiddin. “Hadi söyle o zaman şimdi meraktan ortadan ikiye ayrılacağım o zaman hiç söylemeyeceksin” dedim meraklı bir ses tonuyla. “Tamam söylüyorum.” dedi ve hemen ardından “Ben yarın akşam başka bir şehre taşınıyorum.” dedi . O an dona kaldım .Hiç tepki vermeden hızla uzaklaştım oradan .

      Arabama bindim ve eve doğru ilerlemeye başladım . Yolda giderken bir yandan da hiç bir şey söylemeden oradan ayrıldığım için pişman gibi hissediyordum  fakat bir yandan da neden bana daha önce söylemek yerine gitmeden bir gün önce söyledi diye ona da kızıyordum. Eve gittiğim anda üzerime rahat kıyafetler giyip koltuğa uzandım . Tam koltukta uyuyakalacaktım ki yine telefonum çaldı . Korkuyla koltuktan sıçrayarak  telefonuma baktım . Arayan en yakın arkadaşım Mine’ydi .  “Muhiddin’in neden gittiğini bulabilir misin?” dedim. “Tabii ki bulabilirim senin için tüm kaynaklarıma soracağım bunu” dedi neşeli bir ses tonuyla . “Çok teşekkür ederim Mine. Kendine iyi bak görüşürüz.” dedim. 5 gün sonra Mine beni aradı ve bana Muhiddin’in asıl amacının eski şirketimde olanları daha detaylı öğrenebilmek için benimle yakınlaşıp işi bittiğinde benimle iletişimini kesmekmiş. Nasıl yapabilir anlamıyorum…Eski şirketimizin patronunu aradım ve Muhiddin’in  şirketle ilgili bilgi edinmeye çalıştığını anlattım. Mehmet Bey'le bir plan kurmuştuk onunla arkadaşmış gibi davranıp şirkete geri döndüm diyecektim ve nasıl biri olduğunu ve şirketimizden  neden bilgi aradığını bulacaktım. Muhiddin İle arkadaş olmuştuk artık Muhiddin'in niçin şirketin bilgilerini aradığını bulmuştum. Muhiddin’in amacı şirketi almakmış. Şirketi almak için yaptığı planların birini söyledi. 

  Muhiddin  söylerken ses kaydını almıştım. Muhiddin’i  Mehmet Bey'le polise vermiştik. Artık tutuklanmıştı. Mehmet Bey ile diğerleri bana teşekkür etmişti.  Şu anki işimi sevsem de eski işimi özlemiştim. Mehmet Bey bana işe döner misin? diye sormuştu ve artık işime geri dönmüştüm. Uzun süredir yaşadığım olaylar beni sarsmıştı. İşime geri dönmenin heyecanı ve coşkusuyla çalışmaya başladım. Şirkette her şey yolunda gidiyordu. Veya ben öyle düşünüyordum. Yeni projelerin,yeni atılımların heyecanıyla hiç durmadan çalışırken ekranda bazı kuşkulandıran, soru işaretleri uyandıran bilgilere rastladım.Ama yine mi diyerek araştırmaya başladım. Şirketin yönetici kadrosunda çalışan Aslı adında birisinin varlığının beni sonsuz derecede tedirgin ettiğini fark ettim.Bu tedirginliğin sebebini bilmiyordum.Ama somut olmayan bilmediğim bir neden den dolayı duyduğum tedirginliğin hırsıyla araştırmaya başladım.Araştırdıkça Aslı’nın kirli ilişkilerinin olduğunu, mafya ile iletişim halinde bulunduğunu ve bundan da patronun haberinin olduğunu öğrenince yine bir daha yıkıldım.Niye dürüstçe çalışmıyorlar diye hayıflanarak bu durumun boyutunu öğrenmek için araştırmalarıma hızla devam ettim.Şirket üzerinden kara para aklıyorlardı. Düzmece işlerle haksız kazanç sağlıyorlardı.Aslı benim bu durumun farkına vardığımı yavaş yavaş anlıyordu. Ama ben belli etmeden arkadaşmışız gibi de davranmaya çalışıyordum.Acaba hayatım tehlikede olabilir miydi? Yine nasıl bir çıkmazın içine düşmüştüm? Tarih tekerrürden mi ibaretti? Bir gün aynı rutin olarak şirketten çıkıp sevimli küçük evime dönmek üzere apartmanın kapısına doğru elimi uzattığımda yüzleri kar maskeli iki kişinin bana doğru ilerlediğini gördüm.

   Akşam karanlığı neredeyse çökmüştü. Çantamdan hızlıca titreyen ellerimle anahtarımı çıkarmaya çalışırken bir taraftan da  kar maskeli adamların bana doğru hızlı adımlarla yaklaştığını gördüm. Korku içerisinde anahtarla kapıyı açmak için hızlandım. Bir anda anahtara baktığımda bu anahtarın aslında deponun anahtarı olduğunu fark ettim. Çantamın ön gözüne bakmadığımı fark ederek ön gözüne bakma kararı aldım. Ön gözüne baktığımda evimin anahtarına ulaştım. Evimin anahtarına ulaştığımdan dolayı kısa süreli bir mutluluk yaşadım. Ta ki arkamdaki kar maskeli adamları görene kadar.

     Daha fazla hızlanmışlardı ve aramızdaki mesafe git gide azalıyordu. Merdivenlerden korku içinde koşarak evimin kapısını açtım. Kapıyı arkamdan tekrar kilitleyerek yatak odasına doğru hızla ilerledim. Köpeğim Tomris beni gördüğünde minik patilerini üzerime koyarak havlamaya başlamıştı. Sanırım oda içimdeki korkuyla başlamak üzere garip duyguları hissetmişti. Tomris’in patilerini üzerimden iterek perdeyi aralayarak sokağa doğru gözlerimi dikkatlice diktim. Gördüğüm görüntüyle dona kaldım, sanki buz kesilmiştim. Adamlar benim bulunduğum pencereye doğru bakarak telefonla konuşuyorlardı. Beni gördüklerini fark ettim ve hızlı bir şekilde yatak odamdaki dolabımın içine girdim. Yaklaşık bir dakika gibi bir süre daha bekledikten sonra aklıma birden polisi aramak geldi. Tam çantamın yanımda olduğunu düşünürken kapının önünde olduğu gerçeğiyle yüzleştim. Kar maskeli adamlardan hiç ses gelmiyordu. Bu yüzden gittiklerini düşünerek dolabımın içinden minik adımlarla çıktım. Eğilerek pencereye yaklaştım, perdeyi tekrar aralayarak sokağa baktım. Kar maskeli adamlar sokakta gözükmüyordu. Az da olsa rahatlamıştım. Hızlıca tekrardan eğilerek kapının önünde unuttuğum çantamı almak için harekete geçtim. Kalbim korkudan duracak gibiyken arkamdan hızla koşan bir canlı olduğunu fark ettim. Tam arkama döndüğümde Tomris'in havlamasıyla büyük bir çığlık atmam bir oldu. Derin bir nefes alarak Tomris'i umursamadım, telefonumun ekranını tuşa basarak açtım. Ekranı görmekte zorluk çekiyordum.