''Vay, Kuzey! Gözlük değişimi mi yaptın?''

''Evet. Birkaç ay bunu kullanacağım. Sonra gözlüğe ihtiyacım olmayacak.''

''Neden?''

''E gözüm iyileşiyor, 5 yaşından beri kullanıyorum. İlk ders ne? Ortaokulun ilk gününde gruba, getirilecek kitapları yazmışlar ama...''

 Kuzey ve Kenan sınıfa girince bu sohbeti geçirdiler. Çantalarının içini karıştırınca ilk dersin sosyal bilgiler olduğunu anladılar. Öğretmen gelince (zaten ilkokul öğretmenleri olduğu için) yaz tatilinden konuşup bir şeyler öğrendiler. Eve giderken aynı serviste olduklarını anladılar.

Serviste şu sohbet geçti:

''Kenan, sen neden 4. sınıfta şeftali tabağımı aldın?''

''Bilmiyorum.''

''O olay olduktan sonra sana bir şeyler oldu. Bana öyle davranmıyordun.''

''Bilmiyorum dedim ya!''

Eve gideseye kadar bu sohbet geçti. Kuzey eve gelince 1 günlük kardeşi Nehir'e komiklik yaptı ve giyindi. Ödevini yaptı, yemek yedi. Saat 19.30 oldu.

              BİRDEN KAPI ÇALDI

Evde sessizlik oldu. Babaları işteydi, mesaiydi. Anneleri temizlik yapıyordu. Kuzey tabure ile delikten baktı. Kargoydu. Ama annesi bir şey sipariş etmemişti. Annesi kapıyı açtı ve kutuyu aldı. Sehpanın üzerine koydu. Temizliğe devam etti. Kuzey meraklandı. Kutunun içinde acaba ne vardı? Belki yanlış adrese gelmişti. Kuzey evin numarasını söyledi kendi kendine. Sonra kutunun üzerindeki adrese baktı, doğruydu; No 14. Sonunda dayanamayıp açtı. Bu... Bu... Bir kağıttı. Kuzey okudu:

Herkese merhaba. İngiltere'nin başkenti Londra'da bir olay oldu. 6 yaşındaki Mary Wiles 10 Eylül 2024 tarihinde ailesi ile markette alışveriş yapıyordu.

Tam kasadaydılar ki Mary yok! Polisler bu durumu çözmüş değil. Aranızdan 9-99 yaş arası bu durumu çözerse 10.000 TL verilecektir.

Market Adı: Bag by Bag

Market Adresi: Flower Caddesi, No 3, Berries, Londra, İNGİLTERE

Mary'nin evinin adresi: Violin Caddesi, No 12, Berries, Londra, İNGİLTERE

Kuzey hemen Kenan'ı aradı:

''Kenan, çok önemli dinle.''

''Hızlı ol.''

''Londra'da bir kız çocuğu kaybolmuş. Dokuz yaşından

doksan dokuz yaşına kadar herkes bu olayı çözebilirse on bin lira verilirmiş.'' 

''Ne duruyo...''

''Dur bi' Kenan. Uçak bileti... Adres...

''Söyle onları da, ben kaçış yöntemini buldum bile.''

''Sen bize gel, daha kolay olur.''

Kenan Kuzey'in evine geldi ve kağıdı incelediler. Sonra Kenan kaçış planını anlattı:

'' Annemin telefonundan Türk Hava Yollarına (Sponsorlu) girip 2 bilet alırız ve İstanbul Havalimanı'ndan kaçarız. Bu gece nasıl? Bileti eve gidince alayım. Sen de hazırlan. Kağıdı da al.''

''Tamam. Ama bildirim falan gelir, annen öğrenir.''

''O zaman o uyurken... Öyle de olmaz. O saatte gitmemiz gerek.''

''Ben kendi telefonumdan alayım Kenan.''

Kuzey telefonundan Londra'ya giden uçağın kalkış saatine baktı. 

''Saat 01.00 olunca uçak kalkacak. Biz 00.30 gibi çıkarız.''

''Tamam. Evde valizi hazırlarım. Sen de şimdi.''

Kenan evine gitmek için kalktı ve Kuzey'e veda etti.

 Kuzey telefonundan bilet aldı, valizi hazırladı, kağıdı unutmadı.

Saat 00.00 idi. Kuzey uyandı. Bilet parasını kumbarasından aldı, giyindi, dişini fırçaladı. Kız kardeşini, annesini ve yorgun babasını öptü. Uyurken bile yorgunluğu belliydi.

Valiziyle dışarı çıktı. Kenan da geldi. Bisikletleriyle İstanbul Havalimanı'na gittiler.

Görevli önce onları uçağa almadı, ancak okumaya gittiklerini söyleyince uçağa alındılar. Saat 05.30 gibi orada olurlardı.

Saat 05.00 idi. Uçak London City Havaalanı'nda(Sponsorlu) inişe geçti.

Kenan ve Kuzey indiler. Bisikletle yarım saatte Berries ilçesine gelmişlerdi. Marketi de bulup içeri girdiler. Kasiyere sorular sordular:

''Mary kaybolmadan 5 dakika önce ne yapıyordu?''

''What?''

''Ah, doğru. What was Mary doing 5 minutes before she dissappeared?''

''She couldn't take her eyes off the shelf with crayons.''

''Did she get any?''

''Yes.''

''Sen bu kadar İngilizce nereden biliyorsun Kuzey?''

''Çalıştım, neyse. Mary gözünü boya kalemlerinden ayırmıyormuş ve bir tane almış. Kaybolurken kapı açıkmış ama dışarıda onu görememişler.''

''Ne yapmalıyız?''

''Şu an saat 06.10. Market erken açılıp saat 16.00 gibi kapanırsa... Olay bu saatlerde gerçekleşmiş.''

''Gidip otelde kalalım...''

''Bi' dur... Hmmm...''

''Düşünme.''

''Tamam Kenan. Bakayım en yakın otel nerde.''

Kuzey telefonunu aldı ve en yakın oteli buldu.

''Dümdüz gideceğiz, sağda kalacak.''

10 dakika sonra yeni odalarına kavuştular. Kenan direk yatağa atladı. Kuzey valizdeki kıyafetleri dolaba koydu ve telefonunu şarj etti. Küçük buzdolabındaki sodaları, televizyon izlerken bitirdiler. Akşam yemeğinde spagetti sipariş ettiler. Henüz 10 yaşındalardı ama eğlenmek onların da hakkıydı.

Sabah oldu. Kuzey 10.00 gibi uyandı ve kahvaltı hazırladı.

Ardından Kenan uyandı ve kahvaltı ettiler. Bu sefer Mary'nin ailesi ile konuşmaya, Violin Caddesi'ne gideceklerdi. (Violin Street)

Bisikletle eve geldiler. Sorular başladı:

''Did you keep an eye on her while you were at the market?''

''I was shopping and taking care of my child at the same time.''

''Why did she want to buy crayons?''

''She loves art and painting.''

''What did she say to you last?''

''I want to be the most beautyful street artist in the world''

Kenan ve Kuzey evden çıkarken konuştular:

''Mary boya kalemlerini almış çünkü sokak sanatçısı olmayı istiyormuş. Ailesi hem alışveriş yapıp hem de Mary'ye bakıyormuş.''

''O zaman Mary şuan sokakta olabilir. Onu arıyalım.''

''Tamam. Sen Flower Caddesi ve etrafı, ben de Violin Caddesi ve etrafı.''

30 dakika geçti ama tek bir ize bile rastlamadılar. Saat 14.00 olmuştu. Otele geri döndüler. Öğle yemeği yediler ve televizyon izlediler. Canları Mary'yi bulamadıkları için sıkılmıştı.

 O gün sıkıcı geçti.

 Sabaha karşı Kuzey uyandı ve hızlıca kahvaltı yapıp dışarı çıktı. Mary sokak sanatını seviyordu ve etrafta grafiti satanlar vardı. Belki de Mary'yi duvara resim çizerken yakalayabilirdi. 10 dakika anca aradı ve bulamadı. Pes edecekti. Otele doğru yürürken yerde grafiti izi gördü. İzi takip etti. Bu sefer yerde yeşil bir grafiti gördü. Eline aldı ve duvarda sıkıyor mu diye kontrol etti.