Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή του ανθρώπου, καθώς 

ΣΟΥΦΛΙ

Το Σουφλί είναι κωμόπολη της Θράκης και βρίσκεται στο μέσο του νομού Έβρου. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρων από τον ποταμό Έβρο.

Το Σουφλί ήταν χωριό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας απαλλαγμένο από φόρους, ωστόσο η άνθησή του άρχισε τον 19ο αιώνα, όπου και εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η δημιουργία του σιδηροδρομικού σταθμού το 1872 συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική του ανάπτυξη. Ο πληθυσμός του αυξανόταν και το 1908 έφτασε τους 12.000-13.000.

Το  παραδοσιακό Σουφλί, με την  ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και τα κουκουλόσπιτα  στέκεται αέναα και καλοδέχεται τον επισκέπτη.

Το Σουφλί γίνεται γνωστό κυρίως για το μετάξι καθώς λειτουργούσαν τέσσερα εργοστάσια μεταξουργίας. Ωστόσο η σηροτροφία και μεταξουργία δεν είναι η μόνη ασχολία των κατοίκων καθώς ασχολούνται και με την οινοποιεία και την αμπελουργία. Μετά την συνθήκη της Λοζάνης το  Σουφλί έχασε περίπου 70.000 στρέμματα με δέντρα μουριάς τα οποία αποτελούσαν την τροφή του μεταξοσκώληκα. Ακόμη αφού το εμπόριο μπήκε στο φορολογικό πλαίσιο της Ελλάδας η παραγωγή και η εξαγωγή του μειώθηκαν δραματικά. Το τελειωτικό χτύπημα ήταν η ανακάλυψη της τεχνητής μεταξωτής ίνας. Το γεγονός αυτό διέκοψε την ανοδική πορεία της σηροτροφίας. 

Εκείνη την εποχή στο Σουφλί λειτουργούσαν τέσσερα εργοστάσια αναπήνισης, καθώς και πολλές οικοτεχνίες παραγωγής μεταξιού, τα οποία σταδιακά σταμάτησαν να λειτουργούν.

Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει πάλι η ενασχόληση με την παραγωγή κουκουλιού. Παρατηρείται μία νέα στροφή στη χρήση αυτού με διάφορους τρόπους, όπως στη δημιουργία κοσμημάτων, στη δημιουργία στεφάνων του γάμου, μπομπονιέρων.

Σήμρα υπάρχουν τέσσερα εντυπωσιακά μουσεία, το βιομηχανικό συγκρότημα του μεταξουργείου Τζίβρε με την εντυπωσιακή καμινάδα του!

                          ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

ΠΙΣΤΙ

Τα παιδιά έπαιρναν ένα κεραμίδι  και το έβαζαν όρθιο να στέκεται. Έπειτα, ένα παιδί πήγαινε «πάνω» (δηλαδή από πίσω) από το κεραμίδι και τα άλλα παιδία πήγαιναν όλα μαζί απέναντι  του (από το κεραμίδι). Το άτομο που ήταν μόνο του έρειχνε την μπάλα στους υπόλοιπους και όποιος την έπιανε προσπαθούσε να ρίξει ή να ακουμπήσει το κεραμίδι και εάν το έκανε τότε πήγαινε αυτό στην θέση του ενός

ΕΝΝΙΑ ΠΕΤΡΕΣ

Είναι ένα παιχνίδι πολύ απλό. Στην ουσία τα παιδιά τοποθετούσαν 9 πέτρες τη μια πάνω στην άλλη και όλα τα παιδιά είναι από μια μεριά εκτός από ένα που είναι ο επικεφαλής των 9 πετρών. Μαζί τους είχαν μια μπάλα  την οποία την έριχναν με σειρά ο ένας πίσω από τον άλλο .Όποιος έριχνε τις πέτρες ο επικεφαλής έπαιρνε την μπάλα και προσπαθούσε να κάψει τα άλλα παιδιά.

Το παιχνίδι είναι γνωστό και με την ονομασία «τζαμί»

Χωστό (ή Χωστήρα)

Ένα παιδί έκρυβε ένα αντικείμενο (π.χ. πέτρα, κλειδί) και οι άλλοι έπρεπε να το βρουν με οδηγίες του τύπου «ζεστό-κρύο».

ΣΚΛΑΒΑΚΙΑ

Παρόμοιο με το κρυφτό, αλλά εδώ τα παιδιά που βρίσκονται γίνονται "σκλάβοι" και πρέπει να ελευθερωθούν από τους συμπαίκτες τους.

Αμάδες (ή Πεντόβολα)

 Ένα παιχνίδι δεξιοτεχνίας με μικρές πέτρες ή κόκκαλα ζώων, όπου τα παιδιά τις πετούσαν στον αέρα και προσπαθούσαν να τις πιάσουν με συγκεκριμένους κανόνες.

Σβούρα

Ξύλινες ή μεταλλικές σβούρες που τα παιδιά τις έστριβαν με σχοινί και συναγωνίζονταν ποια θα γυρίσει περισσότερη ώρα.

Τυφλόμυγα

Ένα παιδί δένει τα μάτια του με ένα μαντήλι και προσπαθεί να πιάσει και να αναγνωρίσει τους υπόλοιπους που κινούνται γύρω του. 

Γαϊτανάκι

Αν και συχνά συνδέεται με τις αποκριές, το γαϊτανάκι ήταν ένα διασκεδαστικό παιχνίδι όπου τα παιδιά κρατούσαν πολύχρωμες κορδέλες δεμένες σε ένα κοντάρι και χόρευαν δημιουργώντας πλέξεις με τις κορδέλες

Κουμπί-κουμπί

 Ένα παιδί κρατούσε ένα κουμπί κρυμμένο στα χέρια του και οι άλλοι έπρεπε να μαντέψουν ποιος το είχε.

Κουτσό

Τα παιδιά σχεδίαζαν κουτιά στο έδαφος με κιμωλία ή χαραγμένα στο χώμα και πηδούσαν με το ένα πόδι, προσπαθώντας να περάσουν όλα τα τετράγωνα χωρίς να χάσουν την ισορροπία τους.

Κρυφτό

Ένα παιδί μετρούσε και τα υπόλοιπα κρύβονταν. Ο στόχος ήταν να φτάσουν στη βάση τους πριν τα ανακαλύψει αυτός που μετρούσε.

Λαβύρινθος με γυαλί (ή Γκαζόζα)

Χρησιμοποιούσαν ένα μπουκάλι γκαζόζας και προσπαθούσαν να περάσουν ένα μικρό γυάλινο σφαιρίδιο μέσα από έναν αυτοσχέδιο λαβύρινθο που σχεδίαζαν στο χώμα.

Μήλα

Παιχνίδι με μπάλα, όπου δύο παίκτες προσπαθούσαν να πετύχουν τους ενδιάμεσους παίκτες και αυτοί έπρεπε να αποφύγουν την επαφή για να μη βγουν εκτός παιχνιδιού.

                 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Στο πέρασμα των χρόνων εξαφανίστηκαν ή δεν τα συναντάμε ευρέως

Ο γαλβανοποιός 

είναι ο επαγγελματίας που ασχολείται με την γαλβανοποίηση, η οποία είναι μια διαδικασία κατά την οποία ένα μέταλλο, συνήθως σίδερο ή χάλυβας, επικαλύπτεται με ψευδάργυρο. Αυτό γίνεται για να προστατευτεί το μέταλλο από τη διάβρωση (σκουριά). Η διαδικασία της γαλβανοποίησης συνήθως πραγματοποιείται με βυθισμό του μετάλλου σε λούκι που περιέχει λιωμένο ψευδάργυρο ή με άλλες μεθόδους όπως η ηλεκτρολυτική γαλβανοποίηση

Χανιτζής

ήταν ο πρόδρομος του ξενοδόχου μέχρι και τα πρόσφατα χρόνια τις 10ετίες του ‘60-’70 στη περιοχή μας. Το Χάνι ήταν ένα μεγάλο οικοδόμημα διώροφο, σε σχήμα τετράγωνο με εσωτερική αυλή και μεγάλη πόρτα, για να περνούν μέσα στη αυλή τα κάρα και τα αμάξια που έσερναν άλογα, γαϊδούρια και μουλάρια. Διανυκτέρευαν όσοι πουλούσαν τα αγροτικά προιοντα τους ή να αγοράσουν ογκώδη και βαριά είδη. Ο Χανιτζής πρόσφερε τροφή και στέγη στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα με ανάλογη αμοιβή. Στο Σουφλί εκτός το Χανί του Σαπουντζή, ήταν και το Χάνι του Μπρίκα. 

Συσκευάστριες

Γυναίκες κάθε ηλικίας προσλαβανόνταν για να συσκευάσουν τα σταφύλια σε ξύλινα τελάρα τα οποία φορτωνόταν σε βαγόνια-ψυγεία για να εξαχθούν. Το συσκευαστήριο -το κτήριο που στεγάζει σήμερα τα καζάνια και εκεί γίνεται η Γιορτή του Τσίπουρου

Ο Μποζατζής

Είναι ο άνθρωπος που πουλούσε ένα ρόφημα, τον μποζά. Ο μποζάς προέρχεται από το φυτό κεχρί, το οποίο το άλεθαν στο χερόμυλο. Ο μποζατζής έφτιαχνε το ρόφημα αυτό και όπως ο σαλεπιτζής περιδιάβαινε τους δρόμους του Σουφλίου και το πουλούσε. Σε αντίθεση με το σαλέπι που ήταν ένα ζεστό ρόφημα, τον μποζά τον έπιναν κρύο. Ο κύριος Δημήτρης Μπαμπάρας είναι παλαιός μποζατζής του Σουφλίου.

Ποτοποιός

 Μέχρι και τη δεκαετία του 80 εκτός από οινοποιούς, τσιπουροπαραγωγούς, ρακιντζίδες, παραγωγούς ούζου υπήρχαν και οι καθαρά ποτοποιοί, οι  λεγόμενοι παραγωγοί αεριούχων ποτών, γκαζόζας, πορτοκαλάδας, λεμονάδας

 Τα αναψυκτικά συσκευάζονταν σε γυάλινα μπουκάλια με ιδιαίτερο πώμα που στερεώνονταν με ειδική κατασκευή από χονδρό σύρμα.

Μετά τη γέμισή των μπουκαλιών μπαίνανε σε ξύλινα κασόνια και τα μοίραζε ο ποτοποιός αφού τα φόρτωναν σε κάρα. 

Ποτοποιούς είχαμε τους Αφούς Κάβουρα που είχαν το ποτοποιό τους στη τουλούμπα και τον Γκαργκάνα που είχε το ποτοποιό του στη Λυκόφη

Ντιζέζ 

Ήταν ένα καλλιτεχνικό γυναικείο επάγγελμα, τραγουδίστρια που τη προσκαλούσαν να τραγουδήσει σε χώρους που διαμορφωνόταν κατάλληλα προσφέροντας φαγητό, ποτό και χορό στα πανηγύρια. 

Στη περιοχή μας τις 10ετίες 60-70 Ντιζέζ είχε κάθε χρόνο στα πανηγύρια στη Κορνοφωλιά, Λυκόφη. 

Τραγουδούσαν λαϊκά και ελαφρολαϊκά τραγούδια, χτυπώντας και κλακέτες.

Ο Σαλεπιτζής

 Ο σαλεπιτζής ήταν από τους "γραφικούς" τύπους των πλανόδιων πωλητών,  περιφερόταν κι αυτός ντυμένος πάντα στα άσπρα (φορούσε άσπρη μπλούζα και καπέλο, συνήθως όπως αυτό του μάγειρα) και με τροχήλατη προθήκη.

Η δουλειά του άνθιζε τις πρωινές και τις βραδινές ώρες, καθώς ετοίμαζε το σαλέπι,ένα ζεστό ρόφημα που προέρχεται από το σαλέπι'

Το σαλέπι είναι σκόνη από αποξηραμένους βολβούς διαφόρων ορχεοειδών. Η σκόνη βράζεται με ζάχαρη ή μέλι και αρωματίζεται με πιπερόριζα. Το ομώνυμο ρόφημα είναι θρεπτικό λόγω του αμύλου και της γόμας που περιέχει καθώς και θερμαντικό λόγω της παχύρρευστης μορφής του.

 ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Η μπάμπω 

είναι ένα παραδοσιακό θρακιώτικο έδεσμα, που θυμίζει έντερο γεμιστό με χοιρινό κρέας και ρύζι. Συνηθίζεται ιδιαίτερα την περίοδο των Χριστουγέννων στο Σουφλί και σε όλη τη Θράκη. 

Υλικά:

 1 έντερο χοιρινό καλά καθαρισμένο 500 γρ. χοιρινό κιμά ή ψιλοκομμένο κρέας 1/2 φλιτζάνι ρύζι 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο 1/2 κ.γ. κανέλα 1/2 κ.γ. μπαχάρι Αλάτι, πιπέρι 1 φλιτζάνι νερό 

Εκτέλεση 

Καθάρισμα εντέρου: Το χοιρινό έντερο πλένεται καλά με χλιαρό νερό και ξύδι και γυρίζεται ανάποδα για να καθαριστεί καλά. Σε ένα τηγάνι, σοτάρουμε το κρεμμύδι με το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το χοιρινό κρέας, το ρύζι, τα μπαχαρικά και λίγο νερό. Μαγειρεύουμε μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά. Με ένα μικρό κουτάλι ή ένα χωνί γεμίζουμε το έντερο με τη γέμιση. Δένουμε τις άκρες με σπάγκο και τρυπάμε ελαφρά με μία οδοντογλυφίδα. Βάζουμε την μπάμπω σε κατσαρόλα, σκεπάζουμε με νερό και τη σιγοβράζουμε για 1-1,5 ώρα

Βαρβάρα

Είναι ένα γλυκό με βρασμένο σιτάρι, στο οποίο προσθέτουμε τη ζάχαρη, ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα και μπαχαρικά και μοιάζει με τον ανατολίτικο Ασουρέ. Η βαρβάρα συμβολίζει την πανσπερμία. Το έθιμο της Βαρβάρας έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και τα δείπνα της Εκάτης, και αργότερα προσαρμόστηκε από τον χριστιανισμό και τηρείται στη Θράκη μέχρι και σήμερα ως μέρος της λαϊκής λατρευτικής παράδοσης. Σύμφωνα με το έθιμο, η βαρβάρα ετοιμάζεται αποβραδίς και ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας μοιράζεται ζεστή και αχνιστή στα γειτονικά σπίτια. 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Καβουρμάς με αυγά

Ο καβουρμάς είναι ένα παραδοσιακό αλλαντικό από χοιρινό ή μοσχαρίσιο κρέας, μαγειρεμένο με το λίπος του.

 Υλικά: 250 γρ. καβουρμά 4 αυγά 2 κ.σ. ελαιόλαδο Πιπέρι και αλάτι (αν χρειάζεται)

Εκτέλεση

 Κόβουμε τον καβουρμά σε μικρά κομμάτια και τον ζεσταίνουμε σε τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο. Χτυπάμε τα αυγά και τα προσθέτουμε στο τηγάνι, ανακατεύοντας ελαφρώς. Μαγειρεύουμε μέχρι να σφίξουν τα αυγά. Σερβίρουμε ζεστό με φρέσκο ψωμί. 

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΞΙΝΟ ΤΡΑΧΑΝΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

ΦΑΓΗΤΟ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Υλικά:

1 κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες

1 & ½ φλυτζάνι του τσαγιού τραχανάς

½ φλυτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο

1 κρεμμύδι

1 κουτάλι της σούπας πελτέ ντομάτας

1 κουτάλι γλυκού πάπρικα(γλυκιά ή καυτερή)

1 /2 κουτάλι γλυκού μαύρο πιπέρι 

Αλάτι κατά βούληση

Εκτέλεση

Σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο και αφού πάρει χρώμα, προσθέτουμε το κρεμμύδι για να τσιγαριστεί και αυτό. Στη συνέχεια προσθέτουμε τον πελτέ και τα μπαχαρικά. Ανακατεύουμε δυο τρεις φορές και προσθέτουμε ζεστό νερό ώσπου να καλυφθεί το κρέας. Το αφήνουμε να βράσει. Στο τέλος προσθέτουμε τον τραχανά και σιγοβράζουμε ανακατεύοντας για άλλα πέντε λεπτά. Το φαγητό είναι έτοιμο. Καλή όρεξη!  

ΛΑΧΑΝΙΑ ΜΕ ΛΑΧΑΝΟ ΤΟΥΡΣΙ & ΧΟΙΡΙΝΟ

ΦΑΓΗΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Υλικά:

1 κιλό χοιρινό κομμένο σε μερίδες

1 λάχανο τουρσί

½ φλυτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο

Λίγη πάπρικα γλυκιά ή καυτερή

Αλάτι κατά βούληση

Εκτέλεση

Σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο το χοιρινό για να πάρει χρώμα. Στη συνέχεια προσθέτουμε το λάχανο ψιλοκομμένο, το οποίο, αν είναι αναγκαίο, ξεπλένουμε και στραγγίζουμε για να μην είναι αλμυρό. Ανακατεύουμε συνεχώς και προσθέτουμε την πάπρικα. Το αφήνουμε να μαγειρευτεί παρακολουθώντας μήπως χρειαστεί λίγο νερό. Το φαγητό είναι έτοιμο. Καλή όρεξη!  

Τσιγεροσαρμάδες (Σαρμάδες με συκώτι) Ένα παραδοσιακό φαγητό της Θράκης θυμίζει λαχανοντολμάδες, αλλά με συκώτι και έντερα αρνιού. 

Υλικά

 500 γρ. συκώτι αρνίσιο 1 φλιτζάνι ρύζι 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο 1 ντομάτα τριμμένη 1/2 ματσάκι μαϊντανό Αλάτι, πιπέρι, κύμινο Λαδόκολλα για το τύλιγμα 

Εκτέλεση

 Κόβουμε το συκώτι σε πολύ μικρά κομματάκια. Σοτάρουμε το κρεμμύδι, προσθέτουμε το συκώτι, το ρύζι, τη ντομάτα, τον μαϊντανό και τα μπαχαρικά. Παίρνουμε μικρές ποσότητες από το μείγμα και τις τυλίγουμε σε λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 40-50 λεπτά. Σερβίρουμε ζεστά με λεμόνι.

ΤΑΡΑΤΟΡ

Είναι μια παραδοσιακή σούπα ή ντιπ

Υλικά

·1 φλιτζάνι στραγγιστό γιαούρτι (προτιμάται πλήρες)

·1 μεγάλο αγγούρι

·2-3 σκελίδες σκόρδο (ανάλογα με το πόσο έντονη θες τη γεύση)

·1/4 φλιτζάνι καρύδια (προαιρετικά, για έξτρα γεύση)

·2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

·1-2 κουταλιές της σούπας ξίδι (ή χυμό λεμονιού, για οξύτητα)

·Αλάτι και πιπέρι για γεύση

·Νερό (ανάλογα με την πυκνότητα που θέλεις)

Οδηγίες:

1. Πλένουμε το αγγούρι και το τρίβουμε σε χοντρό τρίφτη. Αν θέλουμε, μπορούμε να το ξεφλουδίσουμε, αλλά συνήθως το αφήνουμε με τη φλούδα για περισσότερη γεύση.

2. Λιώνουμε το σκόρδο σε ένα γουδί ή το ψιλοκόβουμε και το προσθέτουμε στο γιαούρτι.

3.Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το γιαούρτι με το τριμμένο αγγούρι, το σκόρδο, το ελαιόλαδο, το ξίδι ή το χυμό λεμονιού.

4.Αν θέλουμε, αλέθουμε τα καρύδια σε μικρά κομμάτια και τα προσθέτουμε 

5.Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι σύμφωνα με τη γεύση μας.

6.Προσθέτουμε νερό αν η σούπα είναι πολύ πηχτή

7.Σερβίρουμε το ταρατόρ  δροσερό, και αν θέλουμε, μπορούμε να το γαρνίρουμε με λίγο επιπλέον ελαιόλαδο ή ψιλοκομμένα καρύδια.

ΧΑΨΙΕΣ

Η χαψιά είναι ένα παραδοσιακό πιάτο που συναντάμε στην περιοχή της Θράκης, ιδιαίτερα στον Δάιο και τις γύρω περιοχές, και συνήθως γίνεται με κρέας (συνήθως μοσχάρι ή αρνί), ρύζι και λαχανικά. Μπορεί να διαφέρει λίγο από περιοχή σε περιοχή, αλλά το βασικό της χαρακτηριστικό είναι η συνδυασμένη χρήση κρέατος και ρυζιού με διάφορα μυρωδικά και μπαχαρικά.

Εδώ είναι η συνταγή για τις χαψιές , όπως γίνεται παραδοσιακά:

Υλικά

·1 κιλό μοσχαρίσιο ή αρνίσιο κρέας (προτιμήστε κόντρα φιλέτο ή σπάλα)

·1 φλιτζάνι ρύζι (κατά προτίμηση κίτρινο, όχι μπασμάτι)

·1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

·2-3 ντομάτες, κομμένες σε κύβους ή 1 κονσέρβα ντομάτα ψιλοκομμένη

·1 κουταλάκι του γλυκού κύμινο

·1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη

·2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

·1 φύλλο δάφνης

·Αλάτι και πιπέρι

·4-5 φλιτζάνια νερό (ή ανάλογα με το πόσο ζουμερό το θέλουμε)

·1/2 φλιτζάνι κρασί (προαιρετικά)

Διατηρούμε το φαγητό ζουμερό: Αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο επιπλέον νερό κατά τη διάρκεια του βρασμού, για να διατηρηθεί το φαγητό ζουμερό και αφράτο

Οδηγίες

1.Κόβουμε το κρέας σε μικρούς κύβους και το αλατοπιπερώνουμε. Σε μια κατσαρόλα, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρέας για περίπου 5-7 λεπτά, μέχρι να πάρει χρώμα από όλες τις πλευρές.

2.Ρίχνουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι στην κατσαρόλα και το σωτάρουμε μαζί με το κρέας μέχρι να μαλακώσει και να γίνει διάφανο. Προσθέτουμε τις ντομάτες (ή την κονσέρβα ντομάτας) και ανακατεύουμε για να ενωθούν οι γεύσεις.

3.Προσθέτουμε το κύμινο, τη ρίγανη και το φύλλο δάφνης. Στη συνέχεια,ρίχνουμε το νερό (ή το κρασί, αν το χρησιμοποιούμε) και αφήνουμε το φαγητό να βράσει για 30-40 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει το κρέας.

4.Όταν το κρέας είναι σχεδόν έτοιμο, ρίχνουμε το ρύζι στην κατσαρόλα και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε λίγο αλάτι και πιπέρι και αφήνουμε να σιγοβράσει για 20-25 λεπτά ή μέχρι το ρύζι να μαγειρευτεί και να απορροφήσει όλο το υγρό.

Τα ρουσνίτσια (ή ρουσνίτσια του φούρνου) 

Υλικά

·1 κιλό χοιρινό (σπάλα ή λαιμός), κομμένο σε κομμάτια

·4-5 πατάτες, κομμένες σε φέτες

·2-3 ντομάτες, κομμένες σε φέτες

·1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

·3-4 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες

·1 κουταλάκι του γλυκού κύμινο

·1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη

·1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα

·2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

·Αλάτι και πιπέρι

·1 ποτήρι λευκό κρασί (προαιρετικά)

1 φλιτζάνι νερό

Οδηγίες

1.Προετοιμασία του κρέατος: Σε ένα μεγάλο μπολ, αλατοπιπερώνουμε το χοιρινό κρέας και το ανακατεύουμε με το κύμινο, τη ρίγανη και την πάπρικα. Προαιρετικά, μπορούμε να προσθέσουμε και λίγες σταγόνες ελαιόλαδο για να μαριναριστεί το κρέας.

2.Προετοιμασία λαχανικών: Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ή ταψί, τοποθετούμε τα κομμένα κρεμμύδια, τις ντομάτες και τις πατάτες. Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο σκόρδο και το ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά για να αναμειχθούν καλά.

3.Βάζουμε το κρέας: Τοποθετούμε τα κομμάτια του κρέατος πάνω από τα λαχανικά. Αν θέλουμε, μπορούμε

να προσθέσουμε και λίγο λευκό κρασί για έξτρα γεύση και αρώματα.

4.Προσθήκη νερού και ψήσιμο: Ρίχνουμε το νερό στο ταψί και σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο ή καπάκι. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 1,5 - 2 ώρες, μέχρι να μαλακώσει το κρέας και να ψηθούν τα λαχανικά.

Χρυσίσαμε το φαγητό: Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο ή το καπάκι και ψήνουμε για άλλα 15-20 λεπτά για να ροδίσει το κρέας και να γίνει τραγανό

Κάσια

Υλικά

4 κουταλιές τις σούπας αλεύρι

4 κούπες τσαγιού γάλα

4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

Για τη σύβραση:

3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

1 κουταλιά του γλυκού πάπρικα γλυκιά

*τσιγαρίζουμε τα δύο αυτά υλικά

Εκτέλεση

Στη μία κούπα γάλα διαλύουμε το αλεύρι. Ζεσταίνουμε τις άλλες τρεις κούπες γάλα και προσθέτουμε τη ζάχαρη. Αφού ζεσταθεί το μίγμα, προσθέτουμε σιγά σιγά, ανακατεύοντας συνεχώς το γάλα με το αλεύρι. Αφού χυλώσει, σερβίρουμε σε κουπάκια και ρίχνουμε από πάνω τη σύβραση.

Μαλεμπί

Υλικά για την κρέμα

1 κούπα τσαγιού νισεστέ (άμυλο αραβοσίτου)

6 κούπες τσαγιού νερό 

*προαιρετικά 1κούπα ζάχαρη 

Υλικά για το σιρόπι

3 κούπες τσαγιού νερό 

2 κούπες τσαγιού ζάχαρη 

1 ξυλάκι κανέλας

4-5 γαρύφαλλα

1 φύλλο αρμπαρόριζας 

λίγες σταγόνες χρώμα κόκκινο ζαχαροπλαστικής

Εκτέλεση

Σε μια κατσαρόλα διαλύουμε το νισεστέ μέσα στο κρύο νερό. Ανάβουμε το μάτι της κουζίνας και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Προαιρετικά βάζουμε ζάχαρη για να πάρει μια ελαφρώς γλυκιά γεύση. Σταδιακά το μίγμα θα χυλώσει. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και τη βάζουμε πριν κρυώσει και στερεοποιηθεί σε ένα τάπερ μεγάλο ή ταψάκι. Αφήνουμε να πάρει τη θερμοκρασία δωματίου και μετά την τοποθετούμε στο ψυγείο.

Έπειτα για το σιρόπι σε κατσαρολάκι βάζουμε το νερό με τη ζάχαρη, το ξύλο κανέλας, τα γαρύφαλλα και αφήνουμε να βράσουν για 8' και προσθέτουμε το χρώμα και την αρμπαρόριζα και μετά από 1-2' κατεβάζουμε από τη φωτιά. Όταν γίνει χλιαρό το βάζουμε στο ψυγείο.

ΣΕΡΒΙΡΙΣΜΑ. Όταν κρυώσουν καλά και η κρέμα και το σιρόπι μπορούμε να σερβίρουμε ως εξής: σ'ένα μπολ βάζουμε μικρά κομμάτια από την κρέμα που την κόβουμε σε μικρούς ρόμβους, τετράγωνα ή τρίγωνα και βάζουμε σιρόπι στο μπολ μας μέχρι να καλύψει την κρέμα . Δε φυλάσσουμε το γλυκό μαζί με το σιρόπι στο ίδιο σκεύος στο ψυγείο, διατηρούνται χωριστά για να μην αλλοιωθεί η κρέμα.

Η μουσταλευριά 

είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό γλυκό που φτιάχνεται με μυρωδάτο χυμό σταφυλιού (μουστό) και αλεύρι. Είναι ένα απλό και γευστικό επιδόρπιο, συνήθως σερβίρεται κατά την περίοδο του τρύγου των σταφυλιών 

Υλικά

·1 λίτρο χυμός μουστός (χυμός από σταφύλια)

·1/2 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

·1 φλιτζάνι ζάχαρη (ή λιγότερο αν θέλεις λιγότερο γλυκό)

·1 ξυλάκι κανέλα (προαιρετικά)

·1/2 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλλο (προαιρετικά)

·1 κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμονιού (προαιρετικά)

Οδηγίες

1.Προετοιμασία του μουστού: Αν χρησιμοποιείς φρέσκο χυμό σταφυλιού, φρόντισε να είναι καλά σουρωμένος για να μην υπάρχουν υπολείμματα των σπόρων. Αν δεν έχεις φρέσκο χυμό, μπορείς να χρησιμοποιήσεις έτοιμο μουστό από το κατάστημα.

2.Ετοιμάζουμε το αλεύρι: Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το αλεύρι με λίγο κρύο νερό για να σχηματίσουμε ένα χυλό χωρίς σβόλους.

3.Μαγείρεμα του μουστού: Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το μουστό και τη ζάχαρη και το αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτιά. Αν θέλουμε, προσθέτουμε το ξυλάκι κανέλας και το γαρύφαλλο για αρωματισμό.

4.Προσθήκη του αλευριού: Όταν το μουστό αρχίσει να βράζει, προσθέτουμε σιγά-σιγά το μείγμα του αλευριού, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην δημιουργηθούν σβόλοι. Συνεχίζουμε το βράσιμο για περίπου 10-15 λεπτά, μέχρι να πήξει η μουσταλευριά.

5.Προσθήκη λεμονιού (προαιρετικά): Στο τέλος, προσθέτουμε λίγο χυμό λεμονιού για να ισχυροποιήσουμε τη γεύση και να βοηθήσουμε στο πήξιμο.

6.Σερβίρισμα: Αφού πήξει η μουσταλευριά, τη βγάζουμε από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει. Σερβίρεται σε μπολάκια ή πιάτα, και μπορείτε να τη γαρνίρετε με λίγο κανέλα ή καβουρδισμένα καρύδια για επιπλέον γεύση

Σπανάκι με Αυγά

Υλικά

500 γρ. φρέσκο σπανάκι (ή κατεψυγμένο)

4 αυγά

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο

1/2 κουταλάκι πάπρικα γλυκιά (προαιρετικά)

Αλάτι & πιπέρι

Χυμός από 1/2 λεμόνι (προαιρετικά)

Εκτέλεση

Προετοιμασία του σπανακιού: Αν χρησιμοποιείς φρέσκο σπανάκι, το πλένεις καλά και το ζεματίζεις σε καυτό νερό για 1-2 λεπτά. Αν είναι κατεψυγμένο, το αφήνεις να ξεπαγώσει.

Σοτάρισμα: Σε ένα τηγάνι ή πλατιά κατσαρόλα, ζεσταίνεις το ελαιόλαδο και σοτάρεις το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τα φρέσκα κρεμμυδάκια μέχρι να γυαλίσουν.

Προσθήκη του σπανακιού: Ρίχνεις το σπανάκι στο τηγάνι, προσθέτεις αλάτι, πιπέρι και την πάπρικα. Ανακατεύεις καλά και αφήνεις να μαγειρευτεί για περίπου 10 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει και να εξατμιστούν τα υγρά του.

Προσθήκη των αυγών: Κάνεις 4 μικρές λακκούβες στο σπανάκι και σπάς τα αυγά μέσα τους. Χαμηλώνεις τη φωτιά, σκεπάζεις το τηγάνι και αφήνεις τα αυγά να ψηθούν για 5-7 λεπτά, μέχρι να δέσει το ασπράδι αλλά να μείνει μελάτος ο κρόκος (αν το προτιμάς πιο σφιχτό, αφήνεις λίγα λεπτά ακόμα).

Σερβίρισμα: Μόλις τα αυγά είναι έτοιμα, ραντίζεις προαιρετικά με λίγο χυμό λεμονιού και σερβίρεις αμέσως με φρέσκο ψωμί.

ΛΑΓΓΙΤΕΣ ή ΛΑΛΑΓΓΙΤΕΣ ή ΑΚΑΤΜΑΔΕΣ

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Οι λαγγίτες ήταν ένα έδεσμα που το έφτιαχναν στη Θράκη πολύ συχνά. Συγκεκριμένα δεν λείπει από κανένα σπίτι στης 9 Μαρτίου, ημέρα των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων. Μετά την παρασκευή του, το μοιράζουν στα σπίτια του χωριού. Ήθιστε να λένε εκείνη τη μέρα «σαράντα φάει σαράντα πιει σαράντα δώσε για ψυχή»  για να συγχωρεθούν τα αγαπημένα πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή.

Παλιότερα τις λαγγίτες τις ψήνανε στο «σάτσι».  Ένα σκεύος που δεν έλειπε από κανένα σπίτι.Ήταν κατασκευασμένο από πέτρα και είχε σχήμα στρογγυλού δίσκου. Συνήθιζαν να τις σερβίρουν με βούτυρο το οποίο έλιωναν πάνω σε ζεστή λαγγίτα σε συνδυασμό με ζάχαρη ή λάδι και ζάχαρη μια και η μερέντα, το μέλι και τα καρύδια ήταν δυσεύρετα.ο

Υλικά

– 1 μαγιά φρέσκια (ή ένα φακελάκι)

– 500 γρ αλεύρι περίπου

– 600γρ με 700γρ περίπου νερό

λίγη ζάχαρη και αλάτι

Εκτέλεση

Τα ανακατεύουμε όλα μαζί μέχρι να γίνει η ζύμη μας αραιή και την αφήνουμε να φουσκώσει 30-45 λεπτά περίπου. Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε λίγο βούτυρο και ρίχνουμε 1 κουταλιά ζύμη (κουτάλα για σούπα) και την απλώνουμε. Μόλις ψηθεί θα το καταλάβουμε από τις τρυπούλες. Την αδειάζουμε στο πιάτο και την αλείφουμε με λίγο βούτυρο ή βιτάμ (αν τις θέλουμε πιο “ελαφριές”). ‘Έτοιμες οι λαγγίτες ή λαλαγγίτες ή ακατμάδες

     ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ-ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑΤΑ

Οι κάτοικοι της περιοχής συνήθιζαν να τραγουδούν σε πολλές εκδηλώσεις της καθημερινότητάς τους και έτσι εδραιώνεται η πλούσια παράδοση της Θράκης σε χορούς και τραγούδια. Τα άσματά τους προέρχονταν πολλές φορές από αληθινά γεγονότα

Κάποια τραγούδια που συνήθιζαν είναι 

1)  Βαχ’ λεμόνα 

2)  Νιράτζι μ’ 

3)  Σε αγαπώ Μαρία 

4)  Σουλτάνα (ΣΟΥΦΛΙΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

         «Παίξτε παιδιά»

Παίξτε παιδιάμ για να παίξουμε χαρείτε να χαρούμε

Ωρε τα νιάτα, τα νιάτα μια φορά τα νιάτα στο μαντήλι,

Ρε μαντήλι μαντηλάκι μου μαντήλι κεντημένο

Πετούν τα περιστέρια σου και έρχονται στη αυλή μου

Τα ρίχνω στάρι δεν το τρων κεχρί δεν το μαζώνουν

Μάνα σου κι μάνα μου στα αλώνια κουβεντιάζουν

Και λέγανε για μας τα δυο πως θα μας ραβουνιάσουν

Καινούργια αγάπη και παλιά με βάλανε στη μέση 

Γυρίζω βλέπω την παλιά καινούργια δεν μ’αρέσει

Παλιός λόγος δεν γίνεται καινούργιος δεν χαλιώται 

Ουδέ παλιά αγαπητικιά δε απολησμονώτε

Εδώ μπαχτσιας εκεί μπαχτσιας στη μέση τα λουλούδια

Έλα να σιργιανίσουμε αγάπη μου καινούργια

Δεν φταίει μαναμ το κρασί δεν φταίει το ποτήρι 

Μου φταίει η θυγατέρα σου που στέκει στο παραθύρι 

ΕΒΡΊΤΙΚΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

ΕΛΑ ΥΠΝΕ ΠΑΡ' ΤΟΝ,

ΣΕ ΜΕΤΑΞΙ ΠΑΝΩ ΒΑΛ' ΤΟΝ ΣΙΓΑ

ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΛΙ ΚΙ ΑΠΟ ΓΑΛΑ,

ΝΑ 'ΝΑΙ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΤΟΥ Η ΣΚΑΛΑ Η ΠΛΑΤΙΑ

ΒΛΕΦΑΡΟ ΜΟΥ ΣΦΑΛΙΣΤΟ

ΑΧ ΤΥΧΕΡΟ ΜΟΥ

ΜΗ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

ΜΗ ΜΟΥ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ

ΕΛΑ ΥΠΝΕ ΠΑΡ' ΤΟΝ,

ΣΕ ΜΕΤΑΞΙ ΠΑΝΩ ΒΑΛ' ΤΟΝ ΣΙΓΑ

ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΛΙ ΚΙ ΑΠΟ ΓΑΛΑ,

ΝΑ 'ΝΑΙ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΤΟΥ Η ΣΚΑΛΑ Η

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (4/4 ξέσυρτος)

Ανάμεσα στην Πόλη Κι οδέ κει στο Γαλατά

Καράβι κινδυνεύ, κινδυνεύ να πνιγεί

Κι νιός απ’ ούταν μέσα να που τ’ αρμένιζε

Δεν κλαίει ο νιός τα νιάτα τ’ ούτε την λεβεντιά τ’

Μον’ κλαίει την καλή, την καλή καλούδα του

Πως θελ’ να την ξυπνήσει τα μεσάνυχτα

Να την γλυκοφιλήσει το ξημέρωμα.

Τραγούδι που εκφράζει το μέτρο της αγάπης του νέου, ο οποίος δεν σκέφτεται τη ζωή του αλλά την απώλεια της αγαπημένης του. Πολλά τραγούδια με θέμα τις περιπέτειες της θάλασσας αναφέρονται στην περιοχή της Πόλης, του Γαλατά κ.α. υποδηλώνοντας την εμπορική και οικονομική σπουδαιότητα της περιοχής.

Πηγή: CD Όξω στο φεγγαράκι… ΚΙΚΟΝΩΝ ΗΧΟΣ

Παραδοσιακά τραγούδια από την περιοχή του Σουφλίου

ΑΠΟΥ ΠΑΝ ΑΠ ΤΗ ΦΡΑΓΚΙΑ (6/8 Ζωναράδικο)

Απού παν απ’ τη Φραγκιά

Κατεβαίν’ ένας Πασάς.

Κατεβαίν’ ένας Πασάς

Απου φέρνει τις γραφές

Απου φέρνει τις γραφές

να παντρεύουντι οι γριές

Να παντρεύουντι οι γριές

τα κουρίτσια καλουγριές

Τα κουρίτσια καλουγριές

τ’ ακούει κι μια γριά

Τ’ ακούει κι μια γριά

Κιραμίδι στούμπισι

Κιραμίδι στούμπισι

Κουκκινάδι έβαλι

Περιγελαστικό τραγούδι με θέμα την καλυμμένη ερωτική επιθυμία της γριάς, η οποία προετοιμάζεται για ένα πιθανό γάμο. Το θέμα είναι πολύ παλιό και προσφιλές, γνωστό τουλάχιστον από τον Αριστοφάνη.

Πηγή: CD Όξω στο φεγγαράκι… ΚΙΚΟΝΩΝ ΗΧΟΣ

Παραδοσιακά τραγούδια από την περιοχή του Σουφλίου

Λεν ήρθι Μαής  (Χορός: Ξεσυρτός)

Λεν ήρθι Μάης, αμάν γκελ αμάν, λεν ήρθι Μάης κι Άνοιξη, 

ήρθι Μάης κι Άνοιξη, ήρθι το καλουκαίρι.

Λεν π’ ανθίζουν τα, αμάν γκελ αμάν, λεν π’ ανθίζουν τα τραντάφυλλα,

π’ ανθίζουν τα τραντάφυλλα τα μοσχομυρισμένα.

Άσπρο τραντάφυλλο φουρώ κι θέλου να του βάψου

κι αν θα βάλου στη βαφή, πουλλές καρδιές θα κάψου.

Χορευτικό τραγούδι της άνοιξης και της αγάπης από το Σουφλί του Έβρου. Τα δίστιχα αυτά, τα οποία αναφέρονται στον ερχομό της άνοιξης και τον καλλωπισμό των ανθρώπων με τριαντάφυλλα, είναι ευρύτατα διαδεδομένα στον ελληνικό χώρο σε διάφορες παραλλαγές.

ΚΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ (6/8 ζωναράδικος κουλουριαστός)

Κάτου στην – βρε αμάν, αμάν, αμάν

κάτου στην Αγια-Βαρβάρα

κάτου στην Αγια-Βαρβάρα

έκαμα χρυσή κουμπάρα.

Κι έμαθα- βρε αμάν, αμάν, αμάν

κι έμαθα του μουνουπάτι

κι έμαθα του μουνουπάτι,

πήγινα κι του βραδάκι.

Κι μι πια- βρε αμάν, αμάν, αμάν

κι μι πιάναν μια βραδιά

κι μι πιάσαναν μια βραδιά

στης κουμπάρας τ’ν αγκαλιά.

Δε μου δω- βρε αμάν, αμάν, αμάν

δε μου δώσαν κι πουλλές

δε μου δώσαν κι πουλλές

πιντακόσιες κι καλές

πιντακόσιες κι καλές

Κι μου τρύ- βρε αμάν, αμάν, αμάν

κι μου τρύψαν του κιφάλι

κι μου τρύψαν του κιφάλι

καν του τρύπιου του τσουκάλι.

Δε μου δω- βρε αμάν, αμάν, αμάν

δε μου δώσαν μια και δυό

δε μου δώσαν μια και δυό

μον μου δώσαν ξήντα δυό.

Κι μου κά- βρε αμάν, αμάν, αμάν

κι μου κάναν τα πλευρά

κι μου κάναν τα πλευρά

μαλακά σαν την κοιλιά.

Κι μου κά- βρε αμάν, αμάν, αμάν

κι μου κάναν κι τα πόδια 

κι μου κάναν κι τα πόδια

μαλακά σαν τα χταπόδια.

μαλακά σαν τα χταπόδια.

Σατιρικό τραγούδι με θέμα τις παράνομες σχέσεις που συχνά αναπτύσσονται μεταξύ γυναίκας και κουμπάρου, πολύ γνωστό και προσφιλές θέμα στην παραδοσιακή προφορική δημιουργία. Προφανώς απηχεί την πραγματικότητα της παραδοσιακής κοινωνίας που εκτονώνει με αυτό τον τρόπο τις πιέσεις από ποικίλους ασφυκτικούς κοινωνικούς περιορισμούς και υποχρεώσεις.

ΠΕΝΤΙ ΕΞ’ (Η) ΝΤΑΗΔΙΣ (Χορός Ζωναράδικος)

‘Ήταν πέντι έξ(η) νταήδις (δις)

βρε βρε βρε πέντ’ έξ’(η) νταήδις

χάχαχα πέντ’ έξ’(η) νταήδις

Όλοι πήραν τους μπαλτάδις

πήρανε το ρέμα, ρέμα

βρήκαν ένα κούφιου δέντρου

είχι μέσα κουκουβάγιις

έκατσαν κι τις μοιράσ’καν

Όλοι πήραν από δύο

Του Γιαννάκ’(η) του δώσαν μια

Γάνιασι κι δεν την πήρι

Πάει στου σπίτι τ’ γανιασμένους.

Πηγή: Τα σκωπτικά του Σουφλίου – Επιμέλεια: Μόσχος Κούκος

ΠΙΑΣΤΕ ΚΟΥΡΤΣΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΧΟΥΡΟ (6/8 ζωναράδικος)

Πιάστε κουρτσούδια του χουρό

‘κόμα τώρα σας λαλώ

‘κόμα τώρα σας λαλώ

Ταχιά θα πάω στη Δαδιά

Ταχιά θα πάω στη Δαδιά

Να ‘γαπήσου κουπιλιά

Να ‘γαπήσου κουπιλιά

Τ’ όνομά τς το λεν Μηλιά

Τ’ όνομά τς το λεν Μηλιά

Μωρ Μηλιά Μηλίτσα μου

Μωρ Μηλιά Μηλίτσα μου

Και τριανταφυλλίτσα μου

Η αποτύπωση μιας πραγματικής κατάστασης, της επιλογής του κοριτσιού για γάμο, η οποία πολλές φορές γινόταν στη διάρκεια χορευτικών και πανηγυρικών εκδηλώσεων, όπου οι άντρες είχαν την ευκαιρία να εντοπίσουν τη μελλοντική τους σύζυγο. Εδώ, μέσα από τη συγκεκριμένη επιλογή, επαινείται ένας συγκεκριμένος τόπος, η Δαδιά, που έχει κορίτσια κατάλληλα για γάμο.

ΕΧΑΣΙ ΜΠΑΜΠΟΥ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ

Έχασι μπάμπου τα κλειδιά, πάει να τα γυρεύει

πάει σιαδώ, πάει σιακεί μεσ’ στ’ς κατσβέλας του βρακί

Κίρκιλι π΄λάκια γύρσιτι πίσου

κάηκαν φουλιές σας κλούβιασαν τ’ αυγά σας

σιδηρέινιους κόπανους μ’ έδιρνι μι σκότουνι

πάλι μι καλοπίρνι

μι τραβούσι απ’ του ‘φτί κι έσκουζα θάν του γατί

βγέτι κουλουφουτιές, βγέτι κι ζιαπκαρέοι

Κουλουφώτ’(οι), φώτ’(οι), φώτ’(οι), φώτ’(οι).

Πηγή: Τα σκωπτικά του Σουφλίου – Επιμέλεια: Μόσχος Κούκος

ΟΛΙΣ ΒΙΡΓΟΥΔΕΣ ΕΙΝΙ ΔΩ (7/8 συρτός απ’ το χέρι)

Όλες Βιργού- Βιργούλα μ’ γειά σου

Όλες Βιργούλες είνι δω

Δική μ’ Βιργούλα π’ αγαπώ.

Δική μ’ Βιργού- Βιργούλα μ’ γειά σου

Δικιά μ’ Βιργούλα π’ αγαπώ

Παέν στη Βρύση για νερό.

Παέν στη Βρύ- Βιργούλα μ’ γειά σου

Παέν στη Βρύση για νερό

Πάω κι γω να την ειδώ.

Πάω κι γω- Βιργούλα μ’ γειά σου

Πάω κι γω να την ειδώ

Να της θουλώσω το νερό.

Να της θουλώ- βιργούλα μ’ γειά σου

Να της θουλώσω το νιρό

Να της τσακίσου τς στάμνα της.

Να πάει στη μα-Βιργούλα μ’ γειά σου

Να πάει στη μάνα τς αδειανή

Μάνα μου στραβοπάτησα.

Μάνα μου στρα-Βιργούλα μ’ γειά σου

Μάνα μου στραβοπάτησα

Και την λαΐνα(στάμνα) μ’ τσάκισα.

Δεν είνι στρα-Βιργούλα μ’ γειά σου

Δεν είνι στραβοπάτημα

Μον’ είνι αγόρι αγκάλιασμα

Τραγούδι της αγάπης, όπου το αγόρι εξωτερικεύει τα αισθήματά του στην κόρη που αγαπά με το συμβολικό σπάσιμο της στάμνας. Η βρύση είναι ο πραγματικός και συμβολικός χώρος όπου λαμβάνουν χώρα σημαντικά κοινωνικά και προσωπικά γεγονότα.

ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ

Σηκώνομαι ο καημένος σαν παραπονεμένος

Και τ’ άρματα μου βάζω πάω να κυνηγώ

Και βρίσκω έναν πύργο που λάμπει σαν τον ήλιο

Πουλί κάθεται επάνω και γλυκοκελαηδεί

Και στο κελαήδημά του μου φάνηκε πως λέει:

-‘’χαρείτε εσείς οι νέοι πο’ χετε τον καιρό

Χαράν χαράς χαρείτε καιρό μην καρτερείτε

Γιατί ο καιρός διαβαίνει και δε γυρίζει πια’’.