უცნაური კვირა დღე

მარიამ წიკლაურის მოთხრობის მიხედვით

ქალაქს ბევრი ქუჩა და გზაჯვარედინი ჰქონდა, მაგრამ ელენესა და სანდროს ყველაზე მეტად ის ქუჩა უყვარდათ, რომლითაც თავიანთი სახლიდან ზოოპარკში მიდიოდნენ ხოლმე.

მათი სახლის აივნიდან ზოოპარკი მოჩანდა კიდეც.

ქალაქში იყო კინოთეატრებიც, ატრაქციონებიც, ტბაც. ბავშვებს კი ცხოველებთან სტუმრობა ყველაფერს ერჩივნათ. სულ კვირის დადგომას ელოდნენ.

შაბათს მოამზადებდნენ გაკვეთილებს და მთელ კვირადღეს ზოოპარკში ატარებდნენ.

სხვა დღეებსაც სიამოვნებით გაატარებდნენ აქ. მაგრამ სად ეცალათ?

ორშაბათს, სამშაბათს და ოთხშაბათს ჭადრაკი, ინგლისური და ცეკვა ჰქონდათ სკოლის შემდეგ. ხოლო ხუთშაბათს, პარასკევს და შაბათს ყველაფერი ხელახლა მეორდებოდა. მეგობრების დაბადების დღეებზეც ხომ უნდა ევლოთ? ახალი ფილმიც ხომ უნდა ენახათ? საქმეს რა დალევდა. ამიტომაც კვირა დღე ყველაზე საყვარელი დღე იყო ბავშვებისათვის.

ზოოპარკში უამრავი მეგობარი ჰყავდათ. აქეთ მგელიო, იქით თეთრი თუ მურა დათვები. ცოტა მოშორებით სპილო ცხოვრობდა. სელაპი და ბეჰემოთიც მათი მეგობრები იყვნენ. მაიმუნები , ყანჩები, აქლემები, ყველა ელოდებოდა პატარების გამოჩენას. ზებრა, ჟირაფი, ფარშევანგი- ყველა აქ იყო.