Çok uzaklarda  bir ülke varmış.Bu ülkede sadece çiçekler,böcekler, kuşlar yaşarmış.Ülkenin kralı görmüş, geçirmiş Bay Karga imiş.Bay Karga tam iki yüz yaşındaymış.Bay Karga sarayının penceresinden ülkesini seyre dalar, hayranlıkla şunları söylermiş:

-Ne kadar güzel¨,çiçekler rengarenk,kokular mis gibi.

Ama kralın canını sıkan bir şey varmış.Çözüm bulamadığı ve olmasını istemediği bir şey,böcekler.Güzelim çiçeklerin görüntüsünü bozduğunu düşünür onları hiç istemezmiş.

-Kelebekler öyle mi?Ne güzel çiçeklerle uyum içindeler...Kuşlar ülkemin eşsiz solistleri...Ama şu böcekler: karıncalar,ateşböcekleri,salyongozlar hep bu güzelim düzeni bozmak için varlar.

Ne yapmalı diye düşünüp dururmuş.

Çiçekler için de bu durumdan çok şikayetçiymiş.

Bir gün gelincik dile gelmiş:

-Şu halime bakın sabah ne güzel hazırlanmıştım güne ,şu vızıltı yüzünden ne hale geldim,yapraklarım her bir yana savruldu.

Böcekler de çiçekelerin bu kendini beğenmiş hallerinden usanmışlar ve ne yapacaklarını düşünmeye başlamışlar.Üstelik karga kralın her sabah ülkesine neşe,huzur ve birlik getirmesi adına söylediği şarkılar da samimiyetsiz ve çekilmez olunca derhal toplanmaya karar vermişler.

Uğur böceği konuşmuş önce,

Benim kendi adıma bir şikayetim yok aslında ben size yapılanlara dayanamıyorum.Örneğin karıncanın sürekli hareket halinde olmasından yakınıyorlar.

Açıkcası ben de bu duruma üzülüyorum.Oysaki kimseye zararı yok sadece kendi yiyeceğinin peşinde diyecek oldum hepsi bana sırtını döndü.Geçenlerde Bayan Lale artık çalışmayı bırakıp kendine çeki düzen verse,bize yakışır bir hayat sürse aslında fena biri olmaz karınca diyordu.

Karınca:

-Yani esir gibi onların dediğini yaparsak iyi biri olacağız öyle mi?

Onlar önce kendilerine baksınlar.Sadece renklerine ve kokularına güvenerek hayatlarını daha ne kadar sürdürebilecekler acaba?

Hamamböceği,

-Gidelim buralardan,dedi.

-Onlar da mutlu,mesut yaşasınlar ülkelerinde.Biz doğamız gereği böyle olmak zorundayız.Onlar da öyle...

Derin bir sessizlik çöktü ve sonrasında devam etti hamamböceği:

-Gidelim başka başka ülkelere doğru yol alalım.Var mısınız?

Herkes birbirine baktıktan sonra hep bir ağızdan kuşlar ve kelebekler de olmak üzere,

-Varız,diye bağırdılar ve hemen yola koyuldular.

Az gitmişler uz gitmişler dere tepe düz gitmişler .Dağ güllerinin açtığı ,papatyaların,menekşelerin diyarına varmışlar.Önce çekinmişler yanlarına gitmeye ama gözlerini alamamışlar güzelliklerinden,mest olmuşlar kokularından.

Salyangoz,

-Haydi yolcu yolunda gerek,boşuna hayal kurmayın almazlar aralarına bizi.

Der demez bir ses,

-Hoş geldiniz aramıza.