მოკაშკაშე ცაო,

ზღვაო ლიცლიცაო,

დათოვლილო მთაო,

მთაო ქათქათაო.

ჯეჯილო და ტყეო,

სულ იშრიალეო.

საქართველოს მზეო,

სულ იგიზგიზეო.

გივი ჭიჭინაძე

ზოგან ირმების ჯოგია,

ზოგან არწივნი ქრიან.

არის ასეთი ქვეყანა,

მას საქართველო ჰქვია.

მისი დიდების ამბავი

საუკუნეებს მიაქვთ.

არის ასეთი ქვეყანა,

მას საქართველო ჰქვია.

იოსებ ნონეშვილი

ორ ზღვას შუა ძველისძველად

საომარი იყო ლელო,

ის გადარჩა და სახელად

ეწოდება საქართველო.

გალაკტიონ ტაბიძე

მშობლიურო ჩემო მიწავ,

შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,

რომ დავიცავ შენს მიწა-წყალს,

წინაპართა ძვლებს დავიცავ.

გალაკტიონ ტაბიძე

ბევრი მხარე მოვიარე,

ასე იწყებს ამბავს მთვარე.

მაგრამ საქართველოსთანა,

არ მინახავს არსად მხარე.

ბრწყინავს მისი ძველისძველი,

უძველესი მთა და ველი,

მისი წყალი, მისი სივრცე,

მისი შოთა რუსთაველი.

გალაკტიონ ტაბიძე

ჩონგური საქართველოა,

სიმები ჩვენ ვართ ყველაო,

სხადასხვა კუთხის მცხოვრებნი,

ოდელა დელა დელაო.

აკაკი წერეთელი