This book was created and published on StoryJumper™

©2010 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Był sobie Kubuś - mały świstak, który mieszkał 

z rodzicami   i całą rodziną w wysokich Alpach. 

Jego bracia - Tomek i Wojtek zajęci byli 

zdobywaniem kolejnych sprawności - kto będzie 

najlepszy w szukaniu nowych norek, zakamarków 

i jaskiń, do których lubili się chować. 

Kubusia nie interesowały norki. Bardzo lubił 

patrzeć na chmury,   wszystko, co było odległe. 

Bardzo chciał sprawdzić - 

co jest w dolinie, którą widział ze szczytu, kiedy 

z tatą wychodził na spacer. 

To, co widział, było piękne: 

błękitne niebo wyraźnie odbijało się od bieli 

śniegu   

i zieleni najwyższych drzew, lśniących w słońcu.

Zachęcały one małego świstaka do spaceru 

po topniejacym śniegu, wśród drzew.  

Były one jednak bardzo, bardzo daleko, 

mimo to -

kuszące kolorami, zapachem i tajemnicą...

To nie wszystko, co budziło zachwyt Kubusia - 

białe ośnieżone szczyty najbliższej okolicy,

piękna wstęga drogi, wiodącej ku dolinie ... 

 Już po pierwszym spacerze myślał:

- kto może mieszkać w takim domku?

Czy mogłbym kiedyś to sprawdzić?

  - jutro spytam tatusia... 

i zasnął

Rozgląda się wokół - zaskoczony tym, co się stało - 

leci jednak dalej, obserwuje jak zmienia się świat 

górskich zboczy ... Co to ? 

jak tu kolorowo!

 - coraz bardziej widoczne są zielone dywany pobliskich 

wzgórz i łąk, barwne domki, czuje świeży zapach traw 

Dociera balonem do zielonej krainy, gdzie  

w szerokiej dolinie, stoi kilka kolorowych 

domków.

Wysiada z balonu... 

- tak bardzo chciałby sprawdzić, kto w nich 

mieszka. 

- czy jest w przedziwnych domkach tak samo, 

jak w naszej norce?... a może inaczej, 

- chciałbym, żeby było podobnie jak we 

własnym domku - cieplutko, przytulnie 

i bezpiecznie?

Och, jak tu pięknie!

 Słoneczko świeci mocniej, niż tam na górze 

skąd przywędrowałem,

już mam cieplutkie futerko.

 Kubuś zastanawia się, co zrobić 

(troszeczkę boi się tego, co go może spotkać 

w nieznanym miejscu).

 Myśli sobie: 

- podejdę bliżej, zapytam...

 i rusza, aby zapukać do pierwszego domku

Wysoki pan, stojacy w dalszej części pokoju, 

(był to tatuś Skarzata Doliny Wyobraźni) zaprosił 

przybysza do środka - uśmiechając się przyjaźnie.

Rozmowa toczyła się pogodnie, Kubuś nie 

zauważył, że już upłynęło sporo czasu, ciągle pytał:

 - czy Dolina Wyobraźni jest miejscem spokojnym 

i bezpiecznym dla małych świstaków.

Dowiedział się wielu ciekawych rzeczy:

 - skąd biorą się marzenia,   dlaczego są kolorowe 

 - czy w dolinie istnieją szczególne miejsca, które 

mają swoje tajemnice, niewidoczne dla oczu, 

szczególnie dorosłych.

Okazało się, że są miejsca wybrane - jednym 

z nich jest Śnieżny Zamek ... miejsca pełne 

tajemniczych postaci z baśni i legend, znanych 

i nieznanych

Kubuś zamyślił się, 

dotąd wszystkie swoje problemy i wątpliwości 

omawiał z tatą.

Zastanowił się chwilę...

- czy powinien opowiedzieć, co widział - braciom 

i rodzicom?

 - pewnie tatuś i mamusia już się niepokoją,

 że tak długo nie ma go w norce

Spytał więc, czy może podróżować sam, kiedy 

tatuś nie ma czasu, na realizację jego pomysłów

 - zanim otrzymał odpowiedź - obudził się...

You've previewed 21 of 32 pages.

To read more: