Cem annesinin seslenmesine rağmen uyanmıyordu. Çünkü bugün Cumartesi ve tatil günüydü.Babasının yeni aldığı oyun konsoluyla sabaha kadar oynadığı için çok geç yatmıştı. Annesi bir yere gitmesi gerektiğini söylüyor ve kahvaltıya gelmesi için sesleniyordu. O da annesine robotunun ondan daha güzel kahvaltı hazırladığını, gitmek istediği yere gidebileceğini söylüyordu. Annesi onu kendi haline bırakıp çıktı. Bir saat sonra Cem uyandı ve robotuna kahvaltı hazırlamasını söyledi. Sofranın başında düşünürken çok sıkıldığını fark etti.

 Dünyayı sevmiyor Mars’a gitmek istiyordu. NASA’nın yaptığı açıklamaya göre Mars Dünya kadar yaşanılmaya değer bir hal almıştı. Çünkü dünya artık insanların çöp kutusu olmuştu. Teknolojik araç yığınları, doğada kaybolmayan plastikler, yenisi çıkınca çöp olan telefonlar, çipler neredeyse yeryüzünü kaplamıştı. Babasının anlattığına göre eskiden denizlerde çok güzel canlılar yaşıyormuş. Şimdi sadece büyük okyanuslarda birkaç balık türü vardı. Annesinin gezmeyi çok sevdiği kırlar da çöle dönmüştü.

Sadece oyuncak parklarına gidiyorlar; eğlenceyi bu betonlarda arıyorlardı.

Bilim adamları her şeye bir yazılım üretiyor ve sorunları çözüyorlardı. Keşke küresel ısınmayı düzeltecek gezegenimizi eski haline getirecek bir yazılım üretselerdi. Cem bunları düşünürken birden bir koku duydu. Annesinden daha güzel kahvaltı hazırladığını söylediği robotu yumurtayı yakmıştı.