KIRIK MİKROSKOP

Uzaklardaki küçük bir köyde çalışan öğretmenimiz, mikroskop ile öğrencilerine soğan zarını göstermek istemektedir.

Mikroskopu almak için dolabı açtığında gözlerine inanamamış , çünkü mikroskop kırılmış ve kullanılamaz haldeymiş.

Kemal öğretmen, yeni mikroskop alamayacak kadar uzak bir köydeymiş. Ama öğrencilerinin de mikroskop kullanmasını istiyormuş.

Öğretmen akşam evine gidince mikroskopu nasıl yapacağını düşünmüş.Aklına bir fikir gelmiş. Bunun için gerekli malzemelerin listesini çıkarmış.İhtiyacı olan malzemeler şunlarmış:

*Beyaz tahta kaleminin içindeki cam bilye

*Pil

*Ampul

*Kablo

*Karton kutu

Malzemelerin hepsinin elinde olmadığını fark etmiş ve öğrencilerinden yardım istemeye karar vermiş. Ertesi gün öğrencilerinden eksik malzemeleri isteyip onlarla beraber yeni bir mikroskop yapmak için çalışmalara başlamış. Tasarımlarını bir kağıda çizmişler ve mikroskoba bir isim vermeliyiz diye düşünmüşler.

Öğretmen derse girdiğinde tahtaya 'mikroskobumuzun ismi ne olsun?' sorusunu yazmış ve çocuklara akıllarına gelen ilk ismi söylemelerini istemiş.Öğrencilerin fikirleri tahtaya yazılmış ; koca göz, mikrop gören göz, robot göz, ışıklı göz vb. tüm isimler üzerinde öğrenciler ve öğretmen düşünmeye başlamış sonunda. Tüm sınıfın kararıyla mikroskopun adı koca göz olmuş

Şehit Gökmen Adıgüzel İlkokulu

Elif Durak

Mikroskoba bir isim bulduktan sonra sıra parçaları birleştirmeye gelmiş. Önce gruplar oluşturulmuş. Gruplar yapacakları mikroskobun planını yapmış. Her grup malzemelerini alıp işe koyulmuş.

Fakat bir sorun varmış.Her gruptan bir kişi okula gelmemiş.Çocuklar mikroskobu yarın yapalım demişler.Kemal öğretmen kabul etmiş ve yarın herkes gelsin demiş.Malzemelerini sınıfa bırakıp evlerine gitmişler.Ertesi gün geldiklerinde malzemeler yokmuş.Çocuklar çok üzülmüşler ama öğretmen hiç tepki göstermemiş.Gülerek beni takip edin demiş.Kemal öğretmen önde,çocuklar arkada kendi imkanlarıyla oluşturulan STEM sınıfına gitmişler.

Sınıfa girdiklerinde malzemelere tekrar baktılar eksik olup olmadığını kontrol ettiler.Malzemelerin tam olduğunu görünce çok sevindiler artık mikroskop yapmaya hazırdılar.KEMAL öğretmen çocuklara malzemeleri verdi ve nasıl yapacaklarını önceki tasarımlarından düşünmelerini istedi.

Kemal hocanın dikkatini masanın üzerindeki

bir karartı çekti.

Yürüyünce bir kutu gördü.Kutuyu hemen açtı ve içinde meyveli-çikolatalı bir pasta gördü.Gülümsedi ve çok sevindi.Hemen öğrencileri çağırdı. "Gelinnnn pasta yiyeceğiz!" dedi. Çocuklar çok sevindiler. Öğretmenlerine sarıldılar ."Çok teşekkür ederiz." dediler.

Cumhuriyet İlkokulu 1/C sınıfı

       Öğrencilerden Ahmet ''Pet şişeyi kesip üzerine merceği slikonla yapıştırabiliriz.''dedi.

       Öğrencilerden Ela ise ''Hayal gücümüzü kullanarak farklı tasarımlar yapabiliriz.''dedi. O halde başlayın dedi Kemal öğretmen .Şimdiden çıkaracağınız ürünleri merakla bekliyorum. Derken çalışmalar bitti . Kemal öğretmen öğrencilerin tasarımlarına bakarken onlarla gurur duyduğunu fark etti.

YENİLEBİLEN ARABA

Ayşe Hanım, canı sıkılmış halde sandalyesinde öylece oturuyordu. Bir yandan da düşünüyordu. Öyle bir şey yapmalıydı ki Jale bu sefer yemeğini sorunsuz hemen yesin.

Daha önce defalarca denemiş, ama Jale onu hiç dinlememişti. Ne yaptıysa olmuyor; sofraya her oturduklarında mızmızlanıyor ya ağlıyor ya da türlü türlü yaramazlıklar yapıyormuş.

Akşam olmasına az kalmıştı. Ayşe Hanım oturduğu sandalyeden birden kalktı. Mutfağa doğru ilerledi. Aklına bir fikir gelmişti

Ayşe hanım sandalyesinde oturuyordu. Bu defa farklı bişey deneyecekti. Oğlu Berk'e yemek yemiyor . Yemek masasında ya mızırdanıyor ya yaramazlık yapıyordu. Ayşe hanımın aklına bir fikir geldi . Mutfağa doğru yürümeye başladı.

Yenilebilir arabam

Berk' enin en sevdiği oyuncak dört tekerlekli kırmızı

arabasıydı. Okuldan gelir gelmez önce onu

bıraktığı yerden alır,severdi. Başına birşey gelir

diye çok korkardı. Bazen annesine"Arabamı

okadar çok seviyorum ki bazen onu yiyesim geliyor"derdi

ŞEHİT BÜLENT GÖÇER İLKOKULU 2/D SINIFI

       Annesi ''O zaman yenilebilir kırmızı bir araba yapabiliriz ne dersin? ''dedi.

       _ Harika bir fikir bu!

        Berke ile annesi heyecanla malzemeleri masanın üzerine çıkardılar.

Annesi '' Öncelikle gövdesi , dingilleri ve tekerlekleri için kullanacağımız malzemelere

karar vermeliyiz.'' dedi.

ŞEHİT BÜLENT GÖÇER İLKOKULU

2/B SINIFI

Berke çok heyecanlıydı. Arabasının tekerlerinin kırmızı elmalardan olmasını çok istiyordu ama gövdesini hangi malzemeden yapacağına bir türlü karar veremiyordu.

Annesi Berke 'ye "Hadi, gel birlikte buzdolabına bakıp fikir edinelim" dedi.

Buzdolabını açınca gördükleri kırmızı meyve ve sebzeleri saymaya başladılar.

........ kırmızı biberle arabanın gövdesini,kırmızı domatesler ile tekerleri yaptılar. Elmaları dilimler şeklinde kesip dingilini yaptılar.Kirazdan arabalara ışık yaptılar en son arabayı sürecek şöför lazım dedi.......Annesi ile şoförüde çilekten yaptılar.

Buzdolabında kırmızı elma,biber, domates ,çilek ,kiraz olduğunu gördüler.

Annesi sofrayı hazırlamaya başlayınca çocuk elinde arabasıyla hayallere dalmış.Arabası önünde taptaze,koskocaman ve capcanlı duruyormuş. Dayanamayıp kiraz,elma,domates,çilek derken hepsini şapur şupur yemiş ve ortada araba kalmamış. Annesinin sesiyle kendine gelip gülümsemiş ve annesine dönüp,

-Yeni arabalar yapmalıyız çünkü bu arabalar hemen bitecek, demiş.

Annesinin gözleri kocamaaaannn açılmış:

-Kırmızı araba nereye kayboldu?

Berke:

-Ben onu karşımda görmeye dayanamadım ve yedim,özür dileeeriiimmm,demiş.

Annesi:

-Tamam tamam,üzülme. Yeni bir araba daha yaparız ama bu sefer farklı bir araç yapalım, olur mu ? diye sormuş.

......-Yaşasınnn,tabi ki olur,demiş.

Dolaptaki malzemelerle farklı bir araç yapmışlar. Berke annesine :

-Anneciğim, bu araçları başka çocuklarla paylaşsam olur mu?

Annesi:

-Seninle gurur duydum, iyi kalpli yavrum. Ne güzel düşündün,demiş.

Bunu nasıl ayarlayacaklarını düşünmeye başlamışlar...

Ertesi gün yaptığı arabayı sınıfına götürmüş. Arkadaşları yenilebilir arabayı görünce çok mutlu olmuşlar. Küçük miktar da olsa tadına bakmışlar.

Bu paylaşım öğrencilere güzel bir fikir vermiş.

O günden sonra belirledikleri bir günde sırayla yenilebilir araba yapan çocuklar arabalarını afiyetle yemişler.

MANCINIKLI OYUNCAKLAR

Eda, heyecanla babasının işten gelmesini bekliyordu. Oyuncak üreten bir fabrikada mühendis olarak çalışan babasını sadece akşam geç saatlerde görebiliyordu ve o anların gelmesini adeta iple çekiyordu.

Kapının zili çaldığında hemen yerinden kalktı. Babası işten gelmişti ama canı sıkılmış bir haldeydi. Eda, merakla babasına baktı. Babasının elinde küçük bir oyuncak mancınık vardı.

Eda babasına neden canın sıkılmış gibi duruyorsun dedi. Babası mancığı getirirken birkaç yerinden bozulduğunu söyledi. Eda babacım beraber yaparız dedi. Babasıyla birlikte yeniden mancınık yaptılar. Edanın daha önceden sınıfta etkinlik yapmak için kullandıkları malzemler vardı. Dil çubuğu,lastik,şişe kapağı gibi malzemeleri kullanarak mancınık yaptılar. Bozulan mancınığıda tamir ettiler. Eda ve babası birlikte vakit geçirmekten mutlu oldular.

Eda, babasıyla yaptığı mancınığı Fen Bilimleri dersi için okula götürdü. Öğretmeni maddeyi niteleyen özellikleri anlatmıştı. Etkinlik olarak kullanmak istediğini öğretmenine söyledi. Tahtaya kalktı. Mancınık ile berk madde,yumuşak madde gibi maddeyi niteleyen özellikleri anlattı. Silgi bir sert maddedir der. Mancınığa koyar ve silgiyi fırlatır. Arkadaşları da kendi silgilerini alıp sırayla fırlattılar. Silgiyi en uzağa fırlatan arkadaşı birinci oldu.Hem maddeleyi niteleyen özellikleri öğrendiler hem de eğlendiler. Eda mancınığı sınıfa getirdiği için mutlu oldu. Son

Ezgi HERDEM-3/A Sınıfı

Mehmet Tarman İlkokulu

Ali kahvaltı sofrasında oturmuş hem yeni öğrendiği bilgileri annesine anlatıyor hem de annesinin yaptığı nefis omletin tadını çıkarıyordu. Hep sevmişti öğrendiği şeyleri ailesiyle paylaşmayı. AFAD ve çalışanlarından uzun uzun bahsetti annesine. Onun da en büyük hayali bir gün karşılık beklemeden yardıma ihtiyacı olan birilerine yardım edebilmekti.Tam bu sırada bir sarsıntı oldu.

HAYALLERİMİZ YIKILMASIN

Babacığım elindeki ne diye sordu. Babası Eda ya elindekinin bir mancınık olduğunu fakat küçük bir arızası olduğunu söyledi. Eda babasına oyuncağı birlikte tamir etmeyi önerdi. ama babası çok yorgun olduğunu yarın bakabileceklerini söyledi. Eda uyumak için odasına geçti. fakat merakından uyuyamıyordu. herkes uyurken mancınığın başında buldu kendini.

Okulda öğrendiği bilgiler sayesinde mancınığı tamir etmeyi başardı. mancınığın yanına bir not bırakarak uyumaya gitti. babası uyandığında sürprizle karşılaştı. "Babacığım bu akşam mancınıkla oyunlar oynayalım mı" notunu okudu. Yüzünde kocaman bir gülümsemeyle akşamı sabırsızlıkla bekleyeceğim diyerek evden çıktı.

Nezihe Osman Atay İlkokulu 3\D Sayfa21-22

Ne yapacağını şaşıran Ali annesiyle gözgöze geldi. Daha önceden AFAD tan öğrendiklerini hatırlayarak hemen kendilerini koruyacak bir yere geçmeleri gerektiğini anladı.

Ani bir hareketle annesini tutarak sabit bir eşyanın yanına geçip çök-kapan-tutun pozisyonunu aldılar.

Bu sayfa ses kaydı alınan anasınıfı öğrencisinin sözleri metin haline getirilerek oluşturulmuştur.

Kiraz Yıldırım

Cumhuriyet İlkokulu

Ali annesi ile birlikte depremin geçmesini beklerken 1 yaşındaki kardeşi Leyla'nın hala beşikte yattığını hatırladı. Annesine:

_Anneciğim Leyla hala beşikte uyuyor! dedi.

Annesi yerinden kalkıp birkaç metre ötede duran beşiğe doğru yürüdü ve hızlıca Leyla'yı alıp Ali'nin yanına geri döndü. Annesi Leyla'yı alıp gelirken Leyla zaten uyanmıştı.