Jestem na księżycu wiele lat, a moje życie znacznie się polepszyło od czasu, gdy na ciemnej stronie skalistego satelity wylądowała amerykańska ekipa Apollo 11.

Sporo zachodu kosztowało mnie utrzymanie mojej obecności na księżycu w tajemnicy zwłaszcza, gdy misja Apollo 10 umieściła na orbicie mojego domu satelitę Pegazus 3. Poprzednie satelity, wypuszczane przez Rosjan, jak Luna 1 i Luna 3, udało mi się przejąć. Obie stanowią teraz wspaniałą dekorację mojego salonu.

Muszę przyznać, że na początku dość sceptycznie byłem nastawiony na jakiekolwiek odwiedziny z Ziemi. Mam nadzieję, że nikt nie będzie się temu dziwił. W końcu nie jeden moduł księżycowy z wielkim hukiem rozbił się o powierzchnię księżyca, powodując w moim domu niezły bałagan. Na Ziemi za to, mierzono sobie siłę wstrząsów sejsmicznych, podczas gdy ja próbowałem ratować walącą

się chałupę. rozumiem pęd do wiedzy, ale nic tak nie nastraja negatywnie do gości, jak tydzień sprzątania.

Kiedy jednak poznałem Amstronga i Oldrina osobiście, nawet zagraliśmy w golfa. Chłopaki też pozwolili mi poprowadzić swój pojazd kosmiczny, a ja pomogłem im poznajdywać co fajniejsze skały księżycowe i zafundowałem herbatkę. Nie rozumiałem po co im tyle gruzu. Tak dobrze żeśmy się bawili, że chłopaki postanowili zostawić mi trochę sprzętu. W tym rewelacyjny łazik.