A Península Ibérica foi ocupada por pobos de distintas procedencias que non levaron a cabo ningunha división administrativa.

Tratábase entón dunha serie de pobos asentados en diferentes territorios, sen unha organización do territorio específica nin diferencial.

A historiografía tradicional

identificou ós

pobos indíxenas

prerromanos

da Península Ibérica

cas categorías

"IBEROS Y CELTAS".

En canto a organización en tribus das sociedades ibéricas cabe destacar que estaban agrupadas en torno a familias poderosas lideradas por un régulo, príncipe ou xefe militar. Xunto á aristocracia militar e propietaria, convivían campesiños e artesáns vinculados a ésta por lazos de dependencia económica.

Agora falaremos dos fenicios e a cultura tartésica.

O 1º pobo mediterráneo en aparecer na Pelínsula, foron os fenicios, isto foi ata o s. VIII a.C. e ca sua chegada introduciron técnicas metalúrxicas e de alfarería que contribuíron á aparición da cultura tartésica.

Tartessos foi un reino do suroeste peninsular que surxiu da síntese das culturas autóctonas e a dos colonizadores mediterráneos (gregos e fenicios). A súa riqueza estaba no control dos xacementos minerais e o seu auxe produciuse no s. VII e parte do VI a.C., ata que os cartaxineses arrasaron os asentamentos urbanos de Tartessos.

Se nos fixamos nas fotografías da dereita podremos observar, na parte superior, a zona de influencia da cultura tartésica e, na inferior, a rexión dos Tartessos.