Δύο σπουργίτια η Τσίκο και ο Τσιρίκ ζούσαν σε ενα πανεμορφο περιβόλι.Περνούσαν τις μέρες τους με τιτιβίσματα και πετάγματα χαρούμενα ! Ηταν φίλοι , αχώριστοι φίλοι και οι γονείς τους καμάρωναν γι αυτα !

Ένα πρωινο η Τσίκο έλαβε ένα πακέτο με σπόρους από τη γιαγιά της για τα γενέθλιά της. Ένα ολόκληρο κιβώτιο κεχρί. Αλλά η Τσίκο δεν είπε στον φίλο του κάτι γι 'αυτό.

"Εάν μοιράσω το κεχρί, τότε δεν θα μείνει τίποτα για τον εαυτό μου", σκέφτηκε. Και κράτησε όλους τους σπόρους γι αυτήν. Καθώς όμως άνοιξε το κουτί πεταχτηκαν μερικοί σπόροι στο εδαφος

Η Τσίκο πήρε το κιβώτιο και πήγε στη φωλιά της χωρίς να προσέξει τους πεσμένους σπόρους.

Το απόγευμα ο Τσιρίκ πήγε στην Τσικο για να παίξουν .Καθώς έφτασε κοντά στη φωλιά της Τσίκο βρήκε αυτούς τους σπόρους, τις πήρε προσεκτικά και πέταξε στην φίλη του την Τσικο.

- Γεια σου, Τσίκο! Δες βρήκα δέκα κόκκους κεχρί.! Ας τα χωρίσουμε στη μέση για να έχουμε το ίδιο και οι δυο.

Όχι ... Γιατί;". Η Τσίκο άρχισε να κυματίζει τα φτερά της. Αφου τα βρήκες το τρως ,φώναξε

«Ίσως να έχεις δίκιο», απάντησε ο Τσιρίκ!.