Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde çok uzaklardaki ülkenin birinde çok akıllı bir çocuk varmış. Bu çocuğun adı İbn-i Sina’ymiş. İbn-i Sina çok kuvvetli hafızaya ve kıvrak bir zekâya sahipmiş. Bir şeyi görür görmez öğrenir, aklında tutar ve hiç unutmazmış. İbn-i Sina’nın babası o ülkede yaşayanların içerisinde en bilgili olanlardanmış. Bu nedenle evlerine bilge kişiler gelirmiş.  

BİLGİNİN GÜCÜ

İbni Sina da vakit buldukça babasının kitaplarını okur, içlerindeki bilgileri aklında tutar ve hiç unutmazmış. İbn-i Sina babasıyla birlikte birçok sefere çıkmış. Gezdiği gördüğü şeylerin hepsini aklında tutuyor not alıyormuş. Çok kitap okur hatta bazı kitapları ezbere bilirmiş. Birçok bilim dalına ilgisi varmış. 

Tıp bilimiyle de yakından ilgileniyormuş. Bu alandaki kitapları okuyup, anlayıp yakın çevresindeki insanları tedavi etmeye başlamış Tedavi ettiği insanlar ona çok minnettar kalıyor ve ona çok dua ediyormuş. Çok geçmeden ünü tüm ülkeye yayılmış.

Bir gün bir ülkenin padişahının oğlu amansız bir hastalığa yakalanmış.Saray doktorları hastalığın tedavisinde çaresiz kalmışlar. Ülkenin dört bir yanından doktorlar geldiyse de, gencin hastalığına bir çare bulamamışlar. Son olarak sarayın veziri ülkelerinde İbn-i Sina adında bir bilgin olduğunu, şehzadenin iyileşmesi için bir de ona danışabileceklerini söylemiş.

Saray görevlileri padişahın talimatıyla İbn-i Sina’yı bulup onu bu zavallı hasta genç şehzadeyi tedavi etmesi için saraya davet etmişler. İbn-i Sina daveti memnuniyetle kabul etmiş. Saray görevlileri ile yola koyulmuş. Az gitmiş uz gitmiş dere tepe düz gittikten sonra sonunda saraya ulaşmışlar. Sararıp solmuş, gücünü kaybetmiş bünyesi zayıflamış ve yatağa düşmüş olan bu genci gören İbn-i Sina daha görür görmez onun hastalığının nedenini anlamış. 

 İbn-i Sina birçok hastayı iyileştiren, vatanına milletine yararlı bir insan olarak tarihe geçmiş. O, bilginin paylaştıkça çoğaldığını biliyormuş. Bu öğrendiklerinden başka insanlarında yararlansın, hastalıklarından kurtulsun diye tüm bilgilerini kitap haline getirmiş. Bu kitabın adı EL KANUN FİT TIP’miş. 

Hastalığının tedavisi için ülkenin dört bir yanından getirilen bitkilerle onun hastalığına çare bulacak bir ilaç yapmış. Genç şehzade ilacını içer içmez sağlığına kavuşmuş. Annesi babası kardeşleri saray halkı çok mutlu olmuş. Oğlunun iyileşmesi şerefine padişah, ülkede kırk gün kırk gece şenlikler ziyafetler düzenlemiş. Padişah İbn-i Sina ya ‘Sen benim en kıymetlimi, oğlumu iyileştirdin, bende senin için bir şey yapmak istiyorum. Dile benden ne dilersen!’ demiş. 

İbn-i Sina ’Hürmetli padişahım... ‘diye başlamış söze. ‘Ben bu iyiliği size bir karşılık beklemeden yaptım. İyilikler karşılık beklenmeden yapılır. Ben sizden sağlınızdan başka bir şey istemiyorum.’ demiş. Böyle dese de padişah İbn-i Sina’nın kitap okumayı çok sevdiğini ve bu öğrendiklerini insanların yararı için kullandığını duyunca içinde binlerce kitap olan sarayın kütüphanesini İbn-i Sina’nın hizmetine sunduğunu söylemiş. 

Buna çok sevinen İbn-i Sina aylarca o kütüphanede kalmış. Kütüphanedeki tüm kitapları okuyup içindeki bilgileri öğrenmiş ve öğrendiklerini insanların yararı için kullanmış.

Yüzyıllar geçse bile kitaplarındaki bilgiler geçerli kalmış. Kitapları, yerli ve yabancı birçok üniversitede ders kitabı olarak okutulmakta, tüm dünyada Avicenna adıyla tanınmaktaymış.

Gökten üç elma düşmüş. Üçü de okumayı öğrenmeyi çok seven çocukların başına...