Sıcak bir günüymüş. Çiçi, dereye gitmiş ama yüzmemiş. Sadece ayaklarını suya sokmuş. Böylece serinlemeye çalışmış.

Bu sırada, kıyıda zıplayan balıkları görmüş. Balıklar, Çiçi'yi tanıyormuş:

-İyiliksever Çiçi, bizi suya atar mısın? Oyun oynarken fazla zıpladık, karaya düştük, demişler.

Çiçi, balıkları alıp birer birer dereye atmış. Suya ulaşan balıklar, kendilerine gelmişler:

-Oh be, dünya varmış, demişler.

Balıkların hayatı, su içinde geçiyormuş. Sudan başka bir yerde yaşayamazlarmış. Bir süre suda yüzüp eğlenmişler.

Bir gün Çiçi, bahçede el işi kağıtlarından çeşitli şekiller yapıyormuş. Kağıttan uçak yapmış, uçurmuş. Kağıttan kuş yapmış, kaçırmış.

Kağıttan gül ağacı yapmış. Dalına bülbül kondurmuş. Bu sırada babası, yanına gelmiş.

-Çiçi, istersen sana kağıttan gemi yapayım, demiş.

Çiçi:

-İsterim babacığım, isterim. Kağıttan gemi isterim, demiş.

Babası, Çiçi'ye kağıttan gemi yapmış. Fakat bu geminin ne kaptanı ne de tayfası varmış.

Çiçi, gemiyi alıp dereye gelmiş.

Yelkenleri açmış gemiyi suya bırakmış.

Kendisi de gemiye binmiş.