YAZARLAR

1. Elif Ünal
2. Serpil Dağçayır Ay
3. Filiz Derin
4. Rabia Duran
5. Banu Güngören
6. Deniz Akbal Göçmen

7.Ayşe Feryal Yücalar

8.Rana Gülnihal DARICI

9.Havva Şeyma BARUT

10.Oksana Moshenets

11.ACHRAF MOHAMED MUÑOZ

12.Banu Güngören

Pamuk karnından gelen seslerle uykusundan uyandı.Kocaman gövdesi, sık beyaz tüyleri vardı. Yattığı yerden kalktı ve etrafa dikkatlice baktı.

Çevresi ne kadar değişmişti. Bir an nerde olduğunu anlayamadı ve kendine buralara ne olmuş dedi.

Her zaman gördüğü kalın buz parçaları erimiş, yerini küçük buz parçalarına bırakmıştı.

Peki şimdi ne yapmalıydı?

Karşı kıyıya nasıl geçecekti? Pamuk 'un karnı çok acıkmıştı. Hemen karşı kıyıya geçmeliydi.

Ama büyük bir problemi vardı.Kıyı çok uzaktaydı.

Birden heyecanla:

-"Tamam buldum,annemle yaptığımız gibi buz parçalarının üzerlerinden zıplayarak karşıya ulaşabilirim." diye bağırdı ve zıpladı.Ama hayır bunu başaramayacaktı.Anlayamadığı bir şekilde artan sıcaklık,buz parçalarını hızlıca eritiyordu."Başka bir yol bulmalıyım." dedi.

Başka bir yolu olmalıydı.Çünkü çok acıkmıştı.Düşündü ve bir kaç dakika sonra yolunu buldu , yüzebilirdi. Bunu yapabilirdi.Kendine inandı.Pamuk yüzmeye başladı.Yüzdü , yüzdü...Sonunda kıyının kenarında bir köy gördü.Ama yiyecek bulmak için köye gitmek tehlikeli olabilirdi.

Birden aklına muhteşem bir fikir geldi.

Balık yakalayabilirdi. Derin bir nefes aldı ve suya daldı. Suyun altında karnını

doyurabilecek balık aramaya başladı.

Pamuk suyun içerisinde etrafa bakınıyordu. Ancak hiç balık göremiyordu. Ne olmuştu? Yoksa balıklar göç mü etmişti? Kafasında bu sorular varken dikkatini birden bir şey çekti.

Burayı tanıyordu. Uykuya dalmadan önce annesi ile gelmişti. Şimdi çıplak kayaların olduğu yerde daha önce bir sürü balık, yosun ve çeşit çeşit deniz canlıları vardı. Peki hepsi nereye gitmişti?

Pamuk çok üzgündü ve yalnızdı. Gece oldu ve kendisi ile Kutup Yıldızı'ndan başka kimsenin olmadığını fark etti.Sonra Pamuk başını suya daldırdı ve parlak bir şey gördü. Çok renkli bir mercan resifi.

Ertesi gün, yiyecek bir şeyler aramaya devam etmek için renkli resiflerin ,tüm deniz hayvanlarının yaşadığı suya tekrar dalmaya karar verdi. Ne yazık ki, bir resif olduğunu düşündüğü şey aslında plastik atık dağlarıydı. Bu ne olacak? Ne için kullanılacak? Bu buraya nasıl geldi? Üzülerek düşündü.

İklim değişikliğinin artması, buzulların hızla erimesi, çevre kirliliği ve açlık sebebiyle yaşam Pamuk ve diğer kutup ayıları için gittikçe zorlaşıyordu. “Küresel ısınma,hepimizin içinde yaşadığı bu gezegendeki yaşamı tehdit eder hale geliyor.”dedi. Bu nedenle, küresel ısınmaya çareler üretmek ve bu çözümleri uygulamak hepimizin görevi olmalıydı. Ve yüksek sesle haykırdı:”El ele verelim,küresel ısınmaya son verelim.”

is for

is for