GÜNEŞ İLE GECE

BÜŞRA CEYLAN 1812805035

Akşamüzeri yemek kokularının havada gezdiği, çocukların şen kahkahalarının kulaklardan izi silinmediği bir mahalle varmış.

Bu mahlallenin iki tane sevimli yaramazı varmış. Annelerinin kuzuları, babalarının prensesleri olan Güneş ile Gece.

Hav hav

Güneş annesi ile birlikte mahallesinde haftada sadece bir kez kurulan pazara gitmiştir. Annesi ile birlikte gezerken bir tezgahta çilekleri gördü.

Anneciğim çilek de alabilir miyiz? Gece ile birlikte yemek istiyorum.

Ama Gece burada değil ki. Anneannesinin yanına gitti.

Olsun anne. Gece de çok seviyor çileği. Alalım lütfen.

Tamam alalım o zaman çileği.

Güneş kendini çok mutlu hissediyordu. Hem de arkadaşını çok özlemişti. Arkadaşı gelince yapacakları ilk şey bu çilekleri yemek ve oyun oynamak olacaktı.

Meyve yeme zamanı. Güneş sana meyve ve süt getirdim annecim.

Anne çileği buzdolabına geri koyar mısın? Gece gelmeden yemek istemiyorum.

Annecim en azından tazeyken bir kaç tane yeseydin.

Olsun anne. Gece gelmeden yemek istemiyorum.

Tamam ama sütünü mutlaka bitiriyorsun.

Tamam anne.

Güneş annesinin kendisini öpücüklerle uyandırması ile yeni bir güne gözlerini açtı.

Kahvaltısını bitirmek üzereyken dışarıdan gelen sesleri duydu. Koşarak pencereye gitti.

Pencereden dışarıdan gelen seslere baktı. Gözleri hemen Gece'yi buldu.