გიორგი იოსელიანის მიხედვით

ნინო კაპადოკიელი იყო.იგი თავისმა ბიძამ,იერუსალიმის პატრიარქმა,გასაზრდელად მიაბარა ერთ ღვთისმოყვარე ქალს,რომლისგანაც ნინომ ბევრი რამ ისწავლა.გაიგო ისიც ,რომ იესო ქრისტეს უკერავი პერანგი,ანუ კვართი,წამოღებული იყო საქართველოში,

სადაც წარმართული სარწმუნოება ბატონობდა და ხალხი თაყვანს სცემდა არმაზის კერპს.

ნინოს ძილში გამოეცხადა ღვთისმშობელი ,რომელმაც მისცა ვაზის რქისგან გაკეთებული ჯვარი;

გამოეღვიძა და ეს ჯვარი თავის ხელში იხილა.ახლა კი დარწმუნდა ,რომ ღმერთი მისი შემწე ყოფილა,ჯვარს თავისი თმა გადახვია და გამხნევებული წამოვიდა საქართველოში.ნინო იმ დროს შემოვიდა მცხეთაში,როცა არმაზის კერპის დღეობა ჰქონდათ.დიდძალი ხალხი ირეოდა .

თვით მეფე მირიანიც მობრძანებულიყო ამალით.

ნინომ საცხოვრებლად აირჩია ერთი ადგილი,სადაც დღეს სვეტიცხოველი დგას ,გაიკეთა კარავი,დაასვენა თავისი ჯვარი და გულმხურვალედ ევედრებოდა ღმერთს.

მისმა ქადაგებამ დედოფალი ნანაც განკურნა,მაგრამ მეფე მირიანს მაინც არ სწამდა ჯვრის ყოვლისშემძლეობა.

ერთხელ,ნადირობის დროს,მირიანს

უბედურება შეემთხვა და ვერც არმაზის კერპმა უშველა.მაშინ მოაგონდა წმინდა ნინოს ღმერთი ქრისტე ,დაიჩოქა და შეევედრა.